Windykacja w Nigerii

Postępowanie windykacyjne w Nigerii rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Termin przedawnienia windykacji wynosi 6 lat. Po upływie określonego terminu wierzyciel traci prawo do dochodzenia wierzytelności.

Prawo nigeryjskie przewiduje sądowe odzyskiwanie długów w drodze zwykłych postępowań sądowych i uproszczonych.

Uproszczona procedura sądowa jest stosowana w przypadku spraw dotyczących długów o niewielkich kwotach lub gdy fakty w sprawie nie są sporne. Sprawy są rozstrzygane bez składania przez strony pisemnych dokumentów lub oświadczeń.  Sprawy te są rozpatrywane przez sądy doraźne – sądy pokoju lub sądy rejonowe. W rzeczywistości w południowej części Nigerii są one nazywane sądami magistrackimi, a w północnej części Nigerii nazywane są sądami rejonowymi, gdy rozpatrują sprawy w ramach ich jurysdykcji cywilnej. Jurysdykcja sądów pokoju jest określona przez różne zasady ustanowione dla każdego stanu.

Zwykły proces sądowy ma zastosowanie do wszystkich pozostałych kategorii spraw związanych z długami. Sprawy te rozpoznają sądy wyższej instancji. Każdy stan ma swoje własne zasady wszczynania i prowadzenia pozwu. Zasadniczo postępowanie sądowe wszczyna się przez wezwanie. Jest to dokument formalny kierowany do pozwanego, nakazujący mu stawienie się w sądzie w celu obrony przed roszczeniami wierzyciela. Zwykle towarzyszy mu poparcie pozwu lub pozew, aby pozwany wiedział o roszczeniu skierowanym przeciwko niemu. W stanie Lagos wezwaniu musi towarzyszyć pozew, lista świadków, pisemne oświadczenia, kopie wszystkich dokumentów, na które należy się powołać w sądzie, adres pisemny na poparcie pozwu itp., w przeciwnym razie wezwanie nie zostanie zostać przyjęty do służby.

Pozwany, któremu doręczono dokument wszczynający postępowanie sądowe, musi w terminie określonym w dokumencie dotyczącym stawiennictwa złożyć w sekretariacie oryginał i kopię należycie wypełnionego i podpisanego protokołu stawiennictwa.

W wyznaczonym na rozprawę dniu strony muszą stawić się osobiście lub przez pełnomocników. Jeżeli roszczenie zawarte w oryginale ma charakter długu płynnego, a pozwany nie stawił się w sądzie, powód może zwrócić się do sędziego o wydanie wyroku przeciwko pozwanemu na kwotę pierwotnie dochodzoną.

Jeżeli pozwany stawił się w sądzie, ale wierzyciel uważa, że ​​jego roszczenia nie da się obronić przez pozwanego, wierzyciel ma obowiązek złożyć pozew, dowody, zeznania swoich świadków oraz wniosek o wydanie wyroku łącznego, który musi być poparty oświadczenie. Dokumenty te należy doręczyć oskarżonemu przed rozprawą w celu rozpatrzenia takiego wniosku. Jeżeli pozwany po otrzymaniu tych dokumentów zamierza sprzeciwić się roszczeniu, musi przedstawić sądowi swój sprzeciw, zeznania świadków, dowody rzeczowe i oświadczenie pod przysięgą. Po rozpatrzeniu wniosku wierzyciela sąd ma prawo albo orzec przeciwko pozwanemu i pobrać od niego zadeklarowaną kwotę długu, albo przyznać pozwanemu prawo do obrony przed roszczeniem.

Jeżeli strony się stawią, sąd wysłucha ich stanowisk i jeśli sąd zrozumie wszystkie kwestie prawne i faktyczne, sąd może przystąpić do etapu rozpoznania sprawy i wydać orzeczenie. Jeżeli sprawa nie jest jeszcze gotowa do rozstrzygnięcia, sąd zarządza postępowanie przygotowawcze. W toku postępowania przygotowawczego strony wymieniają się dokumentami procesowymi, sąd przesłuchuje strony i świadków, powołuje biegłych i rozstrzyga inne kwestie proceduralne. 

Po zakończeniu postępowania przygotowawczego sprawa zostaje przekazana do etapu rozpoznania merytorycznego. Na tym etapie sąd wysłuchuje ostatecznych wniosków stron i ocenia wyniki poprzedniego etapu. Każde twierdzenie faktyczne, o ile nie zostanie odrzucone w sposób wyraźny lub dorozumiany albo nie okaże się niedopuszczalne w postępowaniu strony przeciwnej, uważa się za przyjęte. Jeżeli strona zaprzecza zarzutowi faktycznemu, nie może tego robić w sposób wymijający, ale musi udzielić pełnej i merytorycznej odpowiedzi. Po zakończeniu dyskusji pomiędzy stronami sąd podejmuje decyzję.

Od decyzji Sądu Pokojowego lub Sądu Okręgowego przysługuje odwołanie do Wysokiego Trybunału danego stanu w ciągu 30 dni od jej podjęcia. Decyzja State Wysoki Sąd lub Federalny Wysoki Sąd może być zaskarżona do Sądu Apelacyjnego w ciągu trzech miesięcy od daty zaskarżonej decyzji. Od decyzji Sądu Apelacyjnego można odwołać się do Sądu Najwyższego Nigerii w ciągu trzech miesięcy od daty zaskarżonej decyzji. Wyrok Sądu Najwyższego jest ostateczny i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Termin przedawnienia wykonania orzeczenia sądu wynosi 6 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych; aresztowanie i konfiskata udziałów spółki.

Jeżeli dłużnik jest w stanie niewypłacalności, wówczas wskazane jest rozważenie postępowania upadłościowego i likwidacyjnego. Dłużnika uważa się za niewypłacalnego, jeżeli nie jest w stanie spłacić swoich zobowiązań finansowych w terminie ich wymagalności. Wierzyciel ma prawo wszcząć to postępowanie, jeżeli dług wynosi określoną kwotę, płatną natychmiast lub w określonym terminie w przyszłości i pod następującymi warunkami: 1) kwota długu jest nie mniejsza niż 200 000,00 nair; 2) dłużnik popełnił akt upadłości w ciągu trzech miesięcy poprzedzających wszczęcie tej procedury; 3) dłużnik przez rok poprzedzający datę złożenia wniosku miał zwykły pobyt lub prowadził działalność gospodarczą w Nigerii, osobiście lub za pośrednictwem agenta lub menedżera, lub jest (lub we wspomnianym okresie był) członkiem firma lub spółka partnerska w Nigerii.

Zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego dłużnik dokonuje aktu upadłości w następujących przypadkach: 1) jeżeli wierzyciel (który otrzymał przeciwko dłużnikowi prawomocny wyrok na dowolną kwotę, a wykonanie tego postanowienia nie zostało wstrzymane) zawieszony), doręczył dłużnikowi ogłoszenie upadłości, a dłużnik w terminie czternastu dni nie spełnił wymagań; 2) jeżeli wobec dłużnika prowadzono postępowanie egzekucyjne z zajęciem jego majątku na rozprawie, a majątek ten został sprzedany albo komornik przetrzymywał przez dwadzieścia jeden dni; 3) jeżeli dłużnik złoży przed sądem oświadczenie o niezdolności do spłaty długów albo złoży wobec siebie wniosek o ogłoszenie upadłości; 4) jeżeli dłużnik zawiesza lub powiadamia o zamiarze zawieszenia spłaty swoich długów; 5) jeżeli dłużnik opuszcza Nigerię lub przebywając poza Nigerią, pozostaje poza Nigerią albo w inny sposób ukrywa się.

Jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pełne zaspokojenie roszczeń wierzycieli, prawo przewiduje możliwość zwrotu majątku i środków dłużnika poprzez unieważnienie transakcji dłużnika, które wyrządziły wierzycielom szkodę. Do transakcji tych zalicza się w szczególności: 1) transakcje oszukańcze mające na celu wycofanie aktywów w terminie trzech miesięcy poprzedzających wszczęcie postępowania; 2) transakcje o zaniżonej wartości, dokonane bez oszukańczego zamiaru w terminie dwóch lat od dnia powołania zarządcy lub przejścia dłużnika do stanu likwidacji; 3) transakcje dokonane w ciągu trzech miesięcy przed rozpoczęciem postępowania likwidacyjnego w celu nieuzasadnionego uprzywilejowania jednego wierzyciela względem pozostałych; 4) ustanowienie zmiennego obciążenia na majątku lub przedsiębiorstwie spółki ustanowionego w ciągu trzech miesięcy przed rozpoczęciem postępowania likwidacyjnego uznaje się za bezskuteczne, jeżeli nie zostanie udowodnione, że spółka bezpośrednio po utworzeniu odpisu była wypłacalna. Realizacja takiego zwrotu sprzyja zwiększeniu masy likwidacyjnej, a to z kolei zwiększa szanse wierzycieli na całkowite zaspokojenie swoich roszczeń.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie windykacji międzynarodowej w Nigerii, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

16.12.2024

112