Windykacja w Wielkiej Brytanii

Procedura windykacyjna w Wielkiej Brytanii rozpoczyna się od analizy kluczowych wskaźników zadłużenia, takich jak stabilność finansowa dłużnika, zakres jego działalności handlowej, kapitał zakładowy, liczba pracowników oraz zastosowany system prawny. Oceniana jest dostępność dokumentów potwierdzających dług, toczące się spory sądowe i toczące się postępowania egzekucyjne. Ponadto rozważana jest możliwość zakwestionowania przez dłużnika kwoty zadłużenia. Badanie to stanowi podstawę do opracowania indywidualnej strategii, która będzie stosowana w imieniu klienta w celu odzyskania długu.

W przypadku braku toczącego się postępowania sądowego przeciwko dłużnikowi lub niewyegzekwowanych orzeczeń sądu o windykacji długu, a także pod warunkiem, że dłużnik kontynuuje działalność gospodarczą, preferowaną drogą staje się windykacja pozasądowa.

Etap ten polega na ciągłych negocjacjach z dłużnikiem, których celem jest osiągnięcie obopólnie korzystnego porozumienia w sprawie uregulowania zadłużenia. Opcje mogą obejmować spłatę roszczenia wierzyciela, zwrot towarów, przeniesienie długu na osobę trzecią lub wymianę usług lub towarów.

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni termin pozasądowego dochodzenia należności wynosi z reguły do ​​60 dni. Jeżeli ten etap nie przyniesie oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej ocenie okaże się, że nie ma to zastosowania, wówczas konieczne jest przystąpienie do windykacji na drodze sądowej.

Należy zauważyć, że egzekucja długu przez sąd w tym kraju różni się w zależności od lokalizacji dłużnika, ponieważ Wielka Brytania ma trzy różne systemy prawne. Szkocja posiada własny system prawny, podczas gdy procesy sądowe w Irlandii Północnej oraz Anglii/Walii opierają się na wspólnych normach prawnych. Każdy z tych systemów ma swoje cechy i procedury w zakresie egzekucji długów.

W Anglii i Walii termin przedawnienia roszczenia do sądu windykacyjnego wynosi sześć lat od dnia, w którym powstało prawo do dochodzenia roszczenia. Po tym okresie środki zaradcze wygasają i w związku z tymi naruszeniami nie będzie można podjąć żadnych działań przed sądem. Ustawa o przedawnieniu z 1980 r. przewiduje możliwość przerwania biegu przedawnienia w przypadku częściowej spłaty zadłużenia lub pisemnego uznania długu. Po ustaniu spłaty zadłużenia termin przedawnienia liczony jest od nowa. 

W Szkocji okres przedawnienia reguluje ustawa Prescriptions and Limitations Act z 1973 r., która zabrania windykacji długów po upływie pięciu lat od powstania prawa do pozwu. Ustawa ta pozwala na przerwanie biegu przedawnienia, jeżeli dłużnik (lub inna osoba działająca w jego imieniu) dopuścił się działań wyraźnie wskazujących, że obowiązek nadal istnieje lub dłużnik sporządził pisemne oświadczenie wskazujące, że obowiązek nadal istnieje.

W Irlandii Północnej przedawnienie windykacji wynosi sześć lat od dnia naruszenia. Jednakże postanowienie o przedawnieniu z 1989 r. przewiduje również możliwość przerwania biegu terminu poprzez pisemne potwierdzenie długu lub częściową spłatę.

W Anglii i Walii, zgodnie z postanowieniami Praktycznych wskazówek dotyczących postępowania przedprocesowego, zaleca się wierzycielowi podjęcie działań w celu przedprocesowego rozstrzygnięcia sporu (alternatywne rozstrzyganie sporu, rozstrzygnięcie sprawy bez wszczynania postępowania sądowego, uzgodnienie decyzja co do dalszego postępowania itp.). Niezastosowanie się do tych środków nie pociąga za sobą zakazu dostępu do wymiaru sprawiedliwości, ale będzie brane pod uwagę przez sąd przy wydawaniu poleceń dotyczących prowadzenia postępowania oraz przy podejmowaniu decyzji o zwrocie kosztów.

W Szkocji nie ma wymogu obowiązkowej ugody przedprocesowej przed skierowaniem sprawy do sądu, ale w międzyczasie istnieją protokoły dobrowolnej ugody przedprocesowej, które są zawarte w przewodniku praktycznym Law Society of Scotland, ale mają one zastosowanie tylko do niektórych rodzajów sporów roszczeń o niższej wartości. Niewykonanie wstępnych środków może wiązać się jedynie z kosztami dla strony, która nie spełniła tych wymagań.

W Irlandii Północnej sądy aktywnie zachęcają do zawierania ugody przedprocesowej w formie, w miarę możliwości, dzielenia się przez strony wcześniejszymi lub pełnymi informacjami na temat toczącego się postępowania sądowego, a także do bezpośredniej ugody, jeżeli nie można uniknąć postępowania sądowego. Niezastosowanie protokołu wstępnego może być wzięte pod uwagę przez sąd podczas rozstrzygania kwestii dotyczących kosztów sądowych.

W zależności od okoliczności sprawy i kosztu roszczenia, w Anglii i Walii oferowane są następujące rodzaje windykacji sądowej:

1. Procedura rozpatrywania spraw o niewielkiej wartości roszczenia (“the small claims track”) przeznaczona jest dla spraw o wartości do 10 000 funtów. Jest to uproszczona procedura umożliwiająca szybkie rozpatrzenie sprawy. Sąd nie jest związany z rozległą listą norm proceduralnych i często może rozstrzygnąć sprawę tylko na podstawie pisemnych dokumentów.

2. Przyspieszona procedura rozpatrywania spraw (“the fast track”) ma zastosowanie w przypadku prostych spraw o wartości roszczenia od 10 000 GBP do 25 000 GBP. Procedura ta ma na celu zapewnienie szybkiego i prostego trybu rozpatrywania spraw, które nie wymagają szczegółowych przygotowań i długotrwałego postępowania. 

3. Wielostopniowy tryb rozpatrywania spraw (“the multi-track”) ma zastosowanie w przypadku spraw skomplikowanych oraz spraw, których wartość roszczenia przekracza 25 000 GBP. Procedura ta ma zapewnić kompletną procedurę rozpatrywania spraw wymagających szczegółowego przygotowania i długotrwałego postępowania.  

Orzeczenie sądu pierwszej instancji wchodzi w życie z dniem jego podjęcia lub, jeżeli sąd tak postanowi, z datą późniejszą. Dłużnik obowiązany jest wykonać postanowienie o zapłacie długu w terminie 14 dni od dnia wydania postanowienia, chyba że w postanowieniu wskazano inny termin wykonania. 

W terminie 21 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu pierwszej instancji strona, która nie zgadza się z takim postanowieniem, ma prawo wystąpić o wyrażenie zgody na złożenie apelacji i wszcząć apelację. Zezwolenie na złożenie odwołania zostanie przyznane jedynie wówczas, gdy ma realne szanse powodzenia lub jeżeli sprawa ma duże znaczenie publiczne.

Po otrzymaniu postanowienia sądu o zapłacie długu wierzyciel może go wyegzekwować na jeden z następujących sposobów: przejęcie kontroli nad majątkiem (Dotyczy sytuacji, gdy dłużnik posiada majątek łatwy do przejęcia i sprzedaży); uzyskanie nakazu odzyskania długu od osób trzecich (Dotyczy sytuacji, gdy dłużnik ma osobę, która jest mu winna pieniądze. Sąd może zobowiązać taką osobę do spłaty długu na rzecz wierzyciela dłużnika); uzyskanie nakazu zastawu (Dotyczy sytuacji, gdy dłużnik ma interes faktyczny w gruncie. Dłużnik nie będzie mógł sprzedać gruntu bez zaspokojenia żądań wierzyciela. Metoda ta jest najskuteczniejsza, gdy dłużnik jest jedynym właścicielem gruntu ). 

Wierzycielowi na podstawie postanowienia sądu przysługuje także prawo do złożenia wniosków o likwidację spółki, podczas której likwidator odzyskuje majątek dłużnika i rozdziela pomiędzy wierzycieli proporcjonalnie do wysokości ich wierzytelności. 

W Szkocji istnieją dwa główne sądy zajmujące się sprawami związanymi z długami – Sheriff Courts i Court of Session. Sheriff Court zajmuje się drobnymi sprawami, natomiast Sessions Court zajmuje się sprawami bardziej złożonymi i o dużej wartości roszczenia.

Z kolei sąd okręgowy rozpatruje przede wszystkim wszystkie sprawy w trybie zwykłym, z wyjątkiem spraw, w których stosowana jest procedura uproszczona. Prosta procedura ma zastosowanie w sprawach o wartości roszczenia do 5000 GBP i jest wszczynana w drodze elektronicznego postępowania sądowego („Civil online”). Procedura ta może zostać przeprowadzona przez wierzyciela samodzielnie, bez udziału prawnika. W sprawach, których wartość roszczenia przekracza 5000 funtów, konieczne jest zastosowanie zwykłej procedury, która jest bardziej złożona i wymaga zaangażowania prawników.

Court of Session pełni funkcję sądu pierwszej instancji za pośrednictwem Izby Zewnętrznej oraz organu apelacyjnego za pośrednictwem Izby Wewnętrznej, którego zadaniem jest kontrola decyzji wydanych przez Izbę Zewnętrzną i Sąd Szeryfa. Zewnętrzna izba Sądu Cywilnego rozpatruje duże sprawy, których wartość roszczenia zaczyna się od 100 000 funtów. Procedura odwoławcza od orzeczeń sądów pierwszej instancji jest praktycznie podobna do procedury odwoławczej w Anglii i Walii.

Egzekucja orzeczenia sądu odbywa się za pomocą następujących metod: zajęcie rachunków (komornicy (szeryfowie) zajmują rachunki bankowe dłużnika i jeżeli takie zatrzymanie nie sprzeciwi się dłużnikowi, umorzenie środków może trwać do 14 tygodni); realizacja zajęcia pieniężnego (poprzez konfiskatę środków zgromadzonych w placówkach detalicznych dłużnika); zahamowanie (stosowane w celu uniemożliwienia dłużnikowi sprzedaży lub zastawienia jego majątku); liquidation (stosowana w celu uzyskania prawa do aktywów likwidowanego dłużnika).. 

Sprawy windykacyjne w Irlandii Północnej toczą się przed sądami rejonowymi lub Wysokim Trybunałem Irlandii Północnej. Sąd Rejonowy rozpatruje roszczenia o wartości roszczenia do 30 000 GBP. Przewiduje także możliwość rozpatrywania spraw w trybie uproszczonym, jeżeli pozwany nie broni się przed przedstawionymi roszczeniami. Wysoki Trybunał Irlandii Północnej rozpatruje sprawy, których cena roszczenia zaczyna się od 30 000 funtów.

Od orzeczeń Sądu Okręgowego można się odwołać do Wysokiego Trybunału, a od orzeczeń Wysokiego Trybunału do Sądu Apelacyjnego Irlandii Północnej. Termin składania odwołań wynosi od 21 dni do sześciu tygodni, w zależności od rodzaju decyzji, od której się odwołano.

Wykonanie orzeczenia sądu realizowane jest przez Urząd Wykonania Wyroków w formie: rat (stosowanych w formie tygodniowych lub miesięcznych wpłat na rzecz Urzędu w celu późniejszego przekazania wierzycielowi do czasu całkowitej spłaty zadłużenia); nakaz pobrania zapłaty za grunt (stosowany w drodze zatrzymania zysków dłużnika ze sprzedaży nieruchomości); postanowienie o wyznaczeniu syndyka masy upadłościowej dla majątku dłużnika (stosowane w celu uzyskania zysku z majątku dłużnika); nakaz windykacji (stosowany poprzez zajęcie rachunków bankowych dłużnika i umorzenie z nich środków na rzecz wierzyciela). Departament ma także prawo sprzedać na aukcji majątek dłużnika i przeznaczyć uzyskaną kwotę na spłatę długu wierzycielowi. Wierzyciel ma prawo wszcząć postępowanie upadłościowe wobec dłużnika w celu jego likwidacji. W ramach postępowania likwidacyjnego majątek dłużnika zostanie rozdzielony pomiędzy wierzycieli zgodnie z zasadami postępowania upadłościowego.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Wielkiej Brytanii, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Zapraszamy do kontaktu w celu uzyskania dodatkowych informacji i fachowej porady od naszych specjalistów.

14.08.2024

910