Windykacja w Korei Południowej

Windykacja w Korei Południowej powinna rozpocząć się od prawnej i gospodarczej oceny dłużnika, dokumentów potwierdzających zadłużenie oraz realnej drogi odzyskania należności. W przypadku koreańskiej spółki taka ocena obejmuje zwykle sprawdzenie dokładnej nazwy prawnej, danych rejestrowych, rodzaju działalności, adresu właściwego do doręczeń, umów, faktur, dokumentów dostawy, korespondencji, toczących się spraw sądowych, ryzyk egzekucyjnych, oznak niewypłacalności oraz majątku, który może później podlegać egzekucji.

Wstępna analiza ma szczególne znaczenie w Korei Południowej, ponieważ wybór drogi odzyskania należności może zależeć nie tylko od wysokości długu, lecz także od możliwości skutecznego doręczenia pism dłużnikowi, przewidywanego sporu co do roszczenia, handlowego charakteru zobowiązania oraz potrzeby zabezpieczenia majątku przed zakończeniem sprawy sądowej.

Jeżeli dłużnik nadal prowadzi działalność, nie ma wyraźnych oznak, że dobrowolna spłata jest niemożliwa, a dług jest potwierdzony dokumentami, wierzyciel może rozpocząć przedsądową windykację w Korei Południowej. Na tym etapie można żądać zapłaty całej należności, negocjować częściową spłatę, uzgodnić pisemny harmonogram płatności, ustalić zwrot towaru, potrącenie wzajemnych zobowiązań, przeniesienie wierzytelności na osobę trzecią albo inną dopuszczalną formę ugody.

Kontakt z dłużnikiem powinien opierać się na pisemnym wezwaniu do zapłaty oraz udokumentowanej dalszej korespondencji prowadzonej właściwymi kanałami, w tym pocztą, pocztą elektroniczną, telefonicznie albo przez komunikatory, jeżeli pomaga to utrwalić stanowisko dłużnika. Praktycznym celem jest dotarcie do osób uprawnionych do podjęcia decyzji, uzyskanie zapłaty albo pisemnej ugody oraz ustalenie, czy sprawa powinna zostać skierowana do sądu koreańskiego.

Jeżeli dłużnik ignoruje wezwanie, bez wystarczających podstaw kwestionuje roszczenie, unika kontaktu, powoduje problemy z doręczeniem, przenosi majątek, staje się niewypłacalny albo pojawia się ryzyko przedawnienia, wierzyciel powinien przejść od negocjacji do formalnej drogi dochodzenia należności według prawa Korei Południowej.

Wierzyciel może również rozważyć zabezpieczenie majątku, jeżeli istnieje ryzyko, że późniejsze wykonanie orzeczenia stanie się niemożliwe albo znacznie utrudnione. Takie rozwiązanie ma znaczenie, gdy dłużnik może przenieść składniki majątku, wycofać środki, rozporządzić wierzytelnościami albo w inny sposób obniżyć praktyczną wartość przyszłego orzeczenia. W sprawach o zapłatę zabezpieczenie może dotyczyć rachunków bankowych, wierzytelności, nieruchomości, rzeczy ruchomych albo innych składników majątkowych, które mogą mieć znaczenie dla późniejszej egzekucji.

Przed rozpoczęciem dochodzenia roszczenia przed sądem należy ocenić termin przedawnienia. Zgodnie z art. 162 koreańskiego kodeksu cywilnego ogólny termin przedawnienia roszczeń wynosi dziesięć lat. W przypadku wielu długów związanych z działalnością gospodarczą znaczenie ma również art. 64 koreańskiego kodeksu handlowego, zgodnie z którym roszczenia wynikające z czynności handlowych co do zasady przedawniają się po pięciu latach, jeżeli inna ustawa nie przewiduje odmiennego terminu. Jeżeli roszczenie zostało już stwierdzone prawomocnym wyrokiem, ugodą sądową, pojednaniem sądowym, postępowaniem upadłościowym albo innym postępowaniem mającym taki sam skutek jak wyrok, art. 165 kodeksu cywilnego przewiduje zasadniczo dziesięcioletni termin przedawnienia.

Na bieg przedawnienia mogą wpływać prawnie istotne czynności, takie jak wniesienie pozwu, złożenie wniosku o nakaz zapłaty, zgłoszenie roszczenia w postępowaniu upadłościowym, zajęcie, zabezpieczenie, zarządzenie tymczasowe albo uznanie długu przez dłużnika. Po przerwaniu przedawnienia termin biegnie na nowo od właściwego momentu przewidzianego w kodeksie cywilnym.

Prawo Korei Południowej przewiduje sądową windykację należności w zwykłym postępowaniu cywilnym oraz w postępowaniu o wydanie nakazu zapłaty, jeżeli spełnione są warunki ustawowe.

W zwykłym postępowaniu wierzyciel składa pozew do właściwego sądu koreańskiego. Jeżeli pozew spełnia wymogi proceduralne, sąd doręcza pozwanemu jego odpis. Doręczenie jest istotnym etapem sprawy, ponieważ od niego zwykle biegną terminy procesowe pozwanego. Jeżeli pozwany kwestionuje roszczenie, powinien złożyć pisemną odpowiedź w terminie 30 dni od doręczenia pozwu.

Jeżeli pozwany nie złoży pisemnej odpowiedzi w wymaganym terminie, sąd może wydać wyrok bez przeprowadzania rozprawy, uznając fakty stanowiące podstawę roszczenia za przyznane, chyba że sprawa obejmuje okoliczności wymagające zbadania przez sąd. Podobne rozwiązanie może mieć zastosowanie, gdy pozwany przyznaje wszystkie fakty stanowiące podstawę roszczenia i nie składa odrębnego merytorycznego stanowiska.

Jeżeli pozwany złoży pisemną odpowiedź w wymaganym terminie, sąd wyznacza termin rozprawy. Przed rozprawą strony składają pisma procesowe, w których przedstawiają swoje żądania, zarzuty, dowody oraz załączone dokumenty. Pisma powinny zostać złożone w taki sposób, aby druga strona miała wystarczający czas na przygotowanie stanowiska.

Jeżeli pozwany nie stawi się na rozprawie, twierdzenia zawarte w jego pisemnej odpowiedzi oraz innych złożonych dokumentach mogą być nadal traktowane jako przedstawione, a rozprawa może się odbyć. Jeżeli strona nie zakwestionuje wyraźnie faktów wskazanych przez drugą stronę, fakty te mogą zostać uznane za przyznane, chyba że z całokształtu pism i przebiegu sprawy wynika, że były sporne.

Art. 199 koreańskiego kodeksu postępowania cywilnego przewiduje ustawowy cel, zgodnie z którym wyrok powinien zostać ogłoszony w ciągu pięciu miesięcy od wniesienia pozwu. Po wyjaśnieniu istotnych faktów, zbadaniu dowodów i wysłuchaniu stanowisk stron sąd zamyka rozprawę i co do zasady ogłasza wyrok w ciągu dwóch tygodni od zamknięcia rozprawy, a w sprawach złożonych w ciągu czterech tygodni.

Postępowanie o nakaz zapłaty może być stosowane w sprawach o zapłatę określonej sumy pieniężnej, wydanie rzeczy zamiennych albo papierów wartościowych. Zgodnie z art. 462 koreańskiego kodeksu postępowania cywilnego procedura ta jest dostępna wtedy, gdy dłużnikowi można dokonać doręczenia w Korei w sposób inny niż przez ogłoszenie publiczne. Wierzyciel składa wniosek do sądu, a jeżeli wymogi proceduralne są spełnione, sąd wydaje nakaz zapłaty zobowiązujący dłużnika do zapłaty dochodzonej kwoty w terminie dwóch tygodni od doręczenia albo do wniesienia sprzeciwu w tym samym dwutygodniowym terminie.

Jeżeli dłużnik wniesie skuteczny sprzeciw w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu zapłaty, nakaz traci moc w zakresie objętym sprzeciwem, a sprawa w tej części jest rozpoznawana jak zwykłe postępowanie sądowe. Jeżeli sprzeciw nie zostanie wniesiony, zostanie cofnięty albo postanowienie oddalające sprzeciw stanie się prawomocne, nakaz zapłaty ma taki sam skutek jak prawomocny wyrok zgodnie z art. 474 koreańskiego kodeksu postępowania cywilnego.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia pisemnego wyroku. Od wyroku sądu drugiej instancji przysługuje skarga do Sądu Najwyższego Republiki Korei w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia pisemnego wyroku, jeżeli podstawą zaskarżenia jest naruszenie konstytucji, ustaw, przepisów wykonawczych albo przepisów procesowych, które miało wpływ na zaskarżone orzeczenie.

Orzeczenie Sądu Najwyższego Republiki Korei jest ostateczne. Pięciomiesięczny okres wskazany w kodeksie postępowania cywilnego należy przedstawiać jako ustawowy cel rozpoznania sprawy po przekazaniu akt sądowi odwoławczemu, przy czym faktyczny czas trwania postępowania odwoławczego może zależeć od doręczeń, stopnia złożoności sporu, liczby pism, kwestii dowodowych oraz zakresu kontroli prawnej.

Jeżeli wierzyciel posiada już zagraniczne orzeczenie sądowe przeciwko dłużnikowi z Korei Południowej albo przeciwko dłużnikowi mającemu majątek w Korei Południowej, przed rozpoczęciem egzekucji na podstawie tego orzeczenia powinien uzyskać wyrok sądu koreańskiego zezwalający na jego wykonanie. Uznanie i wykonanie zagranicznego orzeczenia sądowego w Korei Południowej jest regulowane przede wszystkim przez art. 217 koreańskiego kodeksu postępowania cywilnego oraz art. 26 i 27 koreańskiej ustawy o egzekucji cywilnej.

Zagraniczne orzeczenie powinno być prawomocne i ostateczne, sąd zagraniczny powinien mieć jurysdykcję według koreańskich zasad jurysdykcji międzynarodowej, pozwany powinien zostać prawidłowo zawiadomiony albo brać udział w zagranicznym postępowaniu, uznanie nie może naruszać porządku publicznego Korei Południowej, a między Koreą Południową a państwem wydania orzeczenia powinna istnieć wzajemność albo zasadniczo podobne traktowanie. W postępowaniu o wykonanie zagranicznego orzeczenia sąd koreański nie rozpoznaje ponownie istoty zagranicznego sporu.

Po uzyskaniu wyroku sądu koreańskiego, prawomocnego nakazu zapłaty albo koreańskiego wyroku zezwalającego na wykonanie zagranicznego orzeczenia wierzyciel może przejść do przymusowej egzekucji. Roszczenie stwierdzone wyrokiem podlega co do zasady dziesięcioletniemu terminowi przedawnienia zgodnie z art. 165 koreańskiego kodeksu cywilnego.

W Korei Południowej egzekucja może być skierowana do rachunków bankowych dłużnika, wierzytelności przysługujących dłużnikowi, rzeczy ruchomych, nieruchomości, papierów wartościowych oraz innych składników majątkowych podlegających zajęciu. Jeżeli jest to prawnie dostępne i ekonomicznie uzasadnione, egzekucja może obejmować zajęcie i sprzedaż majątku, dochodzenie wierzytelności należnych dłużnikowi, egzekucję z papierów wartościowych albo działania egzekucyjne dotyczące statków.

Inną drogą odzyskania należności może być upadłość albo postępowanie związane z niewypłacalnością dłużnika. Wierzyciel może zainicjować takie postępowanie, jeżeli dłużnik jest niewypłacalny. Zgodnie z koreańską ustawą o restrukturyzacji i upadłości dłużników niewypłacalność może wynikać z wstrzymania płatności. Jeżeli dłużnikiem jest spółka, upadłość może mieć znaczenie również wtedy, gdy wysokość jej zobowiązań przekracza wartość majątku.

Jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pełne zaspokojenie wierzycieli, syndyk może zaskarżać czynności dłużnika, które zmniejszyły masę upadłości albo pokrzywdziły wierzycieli. Do takich czynności mogą należeć czynności nieodpłatne albo czynności odpłatne odpowiadające czynnościom nieodpłatnym, dokonane przed lub po upływie sześciu miesięcy od właściwego momentu wstrzymania płatności albo złożenia wniosku upadłościowego, udzielenie zabezpieczenia lub spłata długu w okolicznościach niezwiązanych z obowiązkami dłużnika, a także czynności dokonane ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, jeżeli osoba odnosząca korzyść również wiedziała o takim skutku w chwili dokonania czynności.

Skutkiem zaskarżenia takich czynności jest przywrócenie wartości do masy upadłości oraz zwiększenie majątku dostępnego na zaspokojenie wierzycieli i pokrycie kosztów postępowania upadłościowego. Ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy dłużnik krótko przed niewypłacalnością przenosił majątek, zaspokajał wybranych wierzycieli albo zawierał transakcje zmniejszające majątek dostępny dla pozostałych wierzycieli.

Odpowiedzialność członków zarządu lub innych osób zarządzających należy oceniać odrębnie od zwykłych zobowiązań spółki. Według koreańskiego prawa spółek osoby zarządzające mogą odpowiadać wobec osób trzecich za szkodę, jeżeli umyślnie albo wskutek rażącego niedbalstwa naruszyły swoje obowiązki. W sprawach wierzycieli może to mieć znaczenie przy działaniach oszukańczych, wyprowadzaniu majątku, pozornych transakcjach albo innych poważnych naruszeniach, które spowodowały szkodę po stronie wierzycieli.

Jeżeli potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Korei Południowej, Grandliga może pomóc na poszczególnych etapach sprawy, w tym przy analizie dłużnika i dowodów, przygotowaniu wezwania do zapłaty, negocjacjach przedsądowych, wyborze właściwej procedury sądowej, przygotowaniu pozwu, zastosowaniu procedury nakazu zapłaty, uznaniu i wykonaniu zagranicznego orzeczenia, egzekucji z majątku dłużnika oraz działaniach związanych z niewypłacalnością dłużnika.

04.10.2024

262