Windykacja na Kubie

Postępowanie windykacyjne na Kubie rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Okres przedawnienia wynosi 5 lat. Prawo zabrania zmiany określonego terminu za zgodą stron. Bieg przedawnienia przerywa każde działanie dłużnika polegające na uznaniu istnienia stosunku prawnego. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Kubańskie ustawodawstwo przewiduje sądową windykację długów w zwykłym postępowaniu sądowym oraz w postępowaniu uproszczonym.

Zwykła procedura sądowa polega na złożeniu pozwu do sądu, po czym sąd postanawia uwzględnić pozew, zawiadamia pozwanego i przygotowuje się do rozpoznania sprawy co do istoty. W przypadkach, w których żądana kwota lub wartość spornego majątku przekracza 10 000 peso kubańskich lub jest niezmierzona lub niemożliwa do ustalenia, ma zastosowanie zwykła procedura sądowa.

Do pozwu należy dołączyć dokumenty potwierdzające zadłużenie. Jeżeli powód nie dysponuje niezbędnymi dowodami, powód musi wskazać lokalizację takich dowodów, aby sąd mógł później o nie wystąpić.

Po uwzględnieniu pozwu sąd doręcza go pozwanemu i wzywa go do stawienia się i ustosunkowania się do pozwu w terminie dwudziestu dni. Jeżeli pozwany przebywa poza Kubą, termin na stawienie się i udzielenie odpowiedzi wynosi do 3 miesięcy. Jeżeli termin do stawienia się upłynął, a pozwany się nie stawił, pozew uważa się za uwzględniony przeciwko niemu, a proces toczy się dalej pod jego nieobecność. Jednakże pozwany może w dowolnym momencie stawić się w celu skorzystania ze swoich praw bez wznawiania procesu, chyba że prawo stanowi inaczej.

Jeżeli pozwany złożył odpowiedź na pozew, powód ma pięć dni na złożenie dupliki na odpowiedź pozwanego, a w przypadku złożenia dupliki, pozwany ma taki sam termin na wniesienie sprzeciwu od dupliki. W tych pismach procesowych każda ze stron musi przyznać lub jednoznacznie zaprzeczyć faktom przedstawionym przez drugą stronę i szkodzącym jej. Milczenie lub wymijające odpowiedzi mogą zostać zinterpretowane w orzeczeniu sądu jako przyznanie się do faktów, których dotyczą.

Jeżeli spór sprowadza się wyłącznie do kwestii prawnych lub faktów, których uzasadnienie wynika z przedstawionych dokumentów i dowodów, sąd podejmie decyzję bez dalszego postępowania. Jeżeli w celu ustalenia faktów potrzebne będą dodatkowe dowody, sąd wszczyna procedurę przedstawienia dowodów. Normalny termin na przedstawienie dowodów wynosi trzydzieści dni.

Po zakończeniu przedstawiania dowodów sąd wyznacza rozprawę, na której strony wygłaszają mowy końcowe. Po zakończeniu mów końcowych sędzia kończy rozprawę i podejmuje decyzję w terminie 8 dni.

Uproszczona procedura sądowa ma zastosowanie w sprawach, w których kwota roszczenia nie przekracza 10 000 peso kubańskich i jest realizowana poprzez złożenie pozwu, po którym sąd postanawia uwzględnić roszczenie. Jeżeli pozew zostanie uwzględniony, sąd doręcza go pozwanemu i wzywa go do stawienia się i ustosunkowania się do pozwu w terminie dziesięciu dni. Jeżeli pozwany przebywa poza Kubą, termin na stawienie się i udzielenie odpowiedzi wynosi 15 dni.

Jeżeli pozwany, który został należycie i terminowo powiadomiony, nie odpowie na pozew bez ważnego powodu, powód może zwrócić się do sądu o uznanie, że pozwany zgadza się z faktami podanymi w pozwie. W takim przypadku, bez konieczności przeprowadzania postępowania dowodowego, sąd wyda stosowny do okoliczności sprawy wyrok zaoczny. Jednakże sąd może w interesie wymiaru sprawiedliwości nakazać przedstawienie takich dowodów, jakie uzna za niezbędne w celu rozstrzygnięcia uzasadnionych wątpliwości co do faktów.

Na żądanie dowodu wyznacza się termin nieprzekraczający dwudziestu dni. Po przedstawieniu i zapoznaniu się z materiałem dowodowym sąd podejmuje decyzję w ciągu trzech dni.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie w terminie 5 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zażalenie rozpatrywane jest na rozprawie sądowej z udziałem zainteresowanych. Każda ze stron musi być reprezentowana przez pełnomocnika. Po zakończeniu rozprawy sąd apelacyjny podejmuje decyzję w terminie 10 dni. Od decyzji Sądu Apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Kuby w terminie 5 dni od daty powiadomienia o zaskarżonej decyzji. Reklamację rozpatrywa się bez wzywania stron, chyba że strona żądała rozpatrzenia sprawy na posiedzeniu. W wyniku rozpatrzenia skargi Sąd Najwyższy podejmuje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia i nie podlega zaskarżeniu.

Gdy orzeczenie stanie się prawomocne, wierzyciel musi uzyskać tytuł wykonawczy i wszcząć postępowanie egzekucyjne. Ostateczne orzeczenie sądu można poddać egzekucji w terminie 5 lat od dnia wejścia w życie. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; zajmowanie i konfiskata papierów wartościowych, dywidend i akcji spółek.

Jeżeli dłużnik ma oznaki niewypłacalności, wierzyciel powinien rozważyć możliwość ogłoszenia upadłości dłużnika. Dłużnika uważa się za niewypłacalnego, jeżeli kwota jego zobowiązań przekracza wysokość jego majątku. Jeżeli na tym etapie majątek dłużnika jest niewystarczający, aby w pełni zaspokoić roszczenia wierzycieli, wskazane jest zbadanie przepływu majątku dłużnika w celu ustalenia, czy dłużnik dopuścił się winy lub oszukańczej upadłości. Przykładem zawinionego bankructwa może być sprzedaż towarów ze stratą lub po cenie niższej od wartości rynkowej. Przykładem upadłości oszukańczej może być wykorzystanie majątku dłużnika do celów osobistych, ukrycie majątku w sprawozdaniach finansowych lub celowe przekazanie majątku na rzecz osób powiązanych. Jeżeli okaże się, że w te działania zaangażowane są osoby kontrolujące dłużnika, wówczas może zostać wszczęte przeciwko nim postępowanie karne i pociągnięcie ich do odpowiedzialności za długi spółki. Pociągając podmioty kontrolujące do odpowiedzialności za długi spółki, wierzyciele mogą zwiększyć swoje szanse na odzyskanie całości długu.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji na Kubie, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

26.08.2024

136