Main img Windykacja na Dominikanie

Windykacja na Dominikanie

Postępowanie windykacyjne na Dominikanie rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Okres przedawnienia wynosi 20 lat. Dla roszczeń związanych z inkasem kosztów towarów sprzedanych w sprzedaży detalicznej konsumentom indywidualnym przedawnienie wynosi 1 rok. Termin przedawnienia roszczeń z tytułu umownej odpowiedzialności cywilnej wynosi 2 lata. Konsekwencje przekroczenia terminu przedawnienia obowiązują wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu, jeżeli dłużnik bezpośrednio lub pośrednio uzna dług, na przykład poprzez pisemne potwierdzenie lub zgodę na spłatę długu w ratach. Po przerwie bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Ustawodawstwo Republiki Dominikany przewiduje sądową windykację długów w zwykłym postępowaniu sądowym oraz w postępowaniu uproszczonym.

Procedura uproszczona przed Sądem Pokoju ma zastosowanie w sprawach cywilnych i handlowych do wysokości dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia w oparciu o najwyższą stawkę w sektorze prywatnym. Postępowanie odbywa się poprzez złożenie pozwu w sądzie na podstawie czynności komornika, który zawiadamia pozwanego o stawiennictwie w określonym terminie. Powód równocześnie z wezwaniem zawiadamia pozwanego o posiadanych przez niego dokumentach i innych materiałach, na których zamierza się powołać na poparcie swojego roszczenia. Pomiędzy dniem powiadomienia a dniem stawienia się muszą upłynąć co najmniej trzy pełne dni. Okres ten może zostać przedłużony w zależności od odległości lub miejsca zamieszkania za granicą (Jeżeli dana osoba mieszka poza Republiką Dominikany, okres ten będzie wynosił, niezależnie od odległości: Wielkie i Małe Antyle, kontynent amerykański – trzydzieści dni; Europa i inne części Republiki świat – czterdzieści pięć dni).

Pozwany jest obowiązany przedstawić dokumenty i inne dowody, które uzna za niezbędne dla ochrony swoich interesów, w terminie pięciu dni od dnia wydania postanowienia nakazującego ich przedstawienie, nie później jednak niż w terminie zgromadzenia wyznaczonego w celu omówienia dowodów. W terminie trzech dni od dostarczenia dokumentów pozwany zawiadamia o tym powoda.

Następnie sąd wyznaczy rozprawę, podczas której wysłucha pism stron, przeprowadzi mediację między stronami i przeprowadzi dochodzenie. Po zakończeniu rozpatrywania sprawy sąd nakazuje stronom przedstawienie merytorycznych ustaleń i jeżeli uzna, że ​​spór został dostatecznie rozważony, kończy rozprawę sądową. Decyzję należy ogłosić w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni od dnia zakończenia etapu rozpoznania sprawy co do istoty.

Na postanowienie Sądem Pokoju przysługuje zażalenie do sądu pierwszej instancji w terminie piętnastu dni od ogłoszenia wyroku w obecności stron, biorąc pod uwagę możliwe wydłużenie terminu w zależności od odległości lub miejsca zamieszkania poza terytorium  Republika Dominikany.

Zwykła procedura sądowa w sądzie pierwszej instancji toczy się poprzez złożenie pozwu do sądu, po czym sąd zawiadamia pozwanego o wniesionym pozwie. W ciągu ośmiu dni od zawiadomienia o wniesieniu pozwu pozwany ma obowiązek powiadomić prawnika powoda o wyznaczeniu jego adwokata. Następnie powód, za pośrednictwem wyznaczonego mu prawnika, musi złożyć w sekretariacie sądu dokumenty i dowody, na których opiera swoje roszczenie. W takim wypadku w terminie pięciu dni adwokat powoda ma obowiązek zawiadomić adwokata pozwanego o przekazaniu dokumentów i dowodów oraz zażądać zapoznania się z nimi. Po upływie tych terminów pozwany ma obowiązek przekazać do sekretariatu sądu także dokumenty i dowody, na których opiera swą obronę, a także powiadomić o przekazaniu tych dokumentów obrońcę powoda za pośrednictwem wyznaczonego mu obrońcy.

Po wykonaniu tych czynności strona bardziej aktywna musi złożyć wniosek o rozprawę, która w terminie trzydziestu dni odbędzie się w celu rozpatrzenia kwestii proceduralnych (jeśli zajdzie taka potrzeba) lub rozpatrzenia sprawy co do istoty. Jeżeli obrońca pozwanego nie został wyznaczony, roszczenie zostanie zaspokojone, jeśli jest sprawiedliwe i oparte na zgodnych z prawem dowodach. W przypadku wielości pozwanych, jeśli jeden lub kilku z nich wyznaczyło pełnomocnika, a inni nie, proces będzie kontynuowany jako kontradyktoryjny.

Po zakończeniu merytorycznego rozpoznania sprawy strony wygłaszają końcowe mowy, po czym sąd kończy rozprawę w sprawie i od tego momentu rozpoczyna się odliczanie do wydania orzeczenia. Decyzję należy ogłosić w terminie nie dłuższym niż dziewięćdziesiąt dni od dnia zakończenia etapu rozpoznania sprawy co do istoty.

Na postanowienie sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie do sądu apelacyjnego w terminie miesiąca od ogłoszenia wyroku w obecności stron, z uwzględnieniem ewentualnego wydłużenia terminu w zależności od odległości lub zamieszkania poza terytorium Republiki Dominikany. Zażalenie rozpatrywane jest na rozprawie sądowej z udziałem zainteresowanych stron. Po zakończeniu rozprawy sąd apelacyjny wydaje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia. Od wyroku sądu apelacyjnego można wnieść skargę kasacyjną na podstawie  memorandum podpisanego przez adwokata. Notatkę zawierającą apelację należy złożyć u sekretarza sądu, który wydał orzeczenie, w ciągu trzydziestu dni od zawiadomienia o wyroku. W ciągu piętnastu dni od złożenia memorandum apelacyjnego strona wnosząca odwołanie ma obowiązek powiadomić drugą stronę za pośrednictwem komornika o złożeniu memorandum, dostarczając jej za zgodność z oryginałem kopię memorandum oraz złożyć oryginał zawiadomienia u urzędnika w tym samym okresie. W przypadku niezgłoszenia w wyznaczonym terminie, odwołanie uważa się za niezłożone. Po upływie wyznaczonego terminu sekretariat sądu w terminie pięciu dni przekaże sprawę Sądowi Najwyższemu Republiki Dominikany wraz z uwierzytelnionym odpisem zaskarżonego wyroku oraz innymi dokumentami stanowiącymi sprawę do rozpatrzenia. W wyniku rozpatrzenia skargi Sąd Najwyższy podejmuje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia i nie podlega zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się wyroku wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych; aresztowanie i konfiskata statków i samolotów; aresztowanie i konfiskata niezebranych owoców; aresztowanie i konfiskata praw niematerialnych.

Jeżeli dłużnik ma oznaki niewypłacalności, wierzyciel powinien rozważyć możliwość ogłoszenia upadłości dłużnika. Zgodnie z przepisami Kodeksu handlowego, przedsiębiorca, który nie reguluje swoich zobowiązań handlowych, uważany jest za upadłego.Na tym etapie, jeżeli majątek dłużnika jest niewystarczający do pełnego zaspokojenia roszczeń wierzycieli, wskazane jest zbadanie przepływów majątkowych dłużnika w celu ustalenia, czy dłużnik znajduje się w upadłości prostej czy oszukańczej. Przykładem zwykłej upadłości może być przekazanie dużych sum pieniędzy na fikcyjne transakcje giełdowe lub towarowe; zakup towarów w celu ich późniejszej odsprzedaży po niższej cenie; po pojawieniu się oznak niewypłacalności dłużnik spłacił jednego wierzyciela ze szkodą dla pozostałych. Przykładem oszukańczego bankructwa jest ukrywanie i zatajanie majątku ruchomego i nieruchomego. Jeżeli zostanie ustalone, że w te działania zaangażowane są osoby kontrolujące dłużnika, może zostać wszczęte przeciwko nim postępowanie karne i pociągnięcie ich do odpowiedzialności za długi spółki. Pociągając podmioty kontrolujące do odpowiedzialności za długi spółki, wierzyciele mogą zwiększyć swoje szanse na odzyskanie całości długu.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie windykacji międzynarodowej na Dominikanie, nasza firma jest gotowa udzielić fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

29.08.2024
163