Windykacja w Salwadorze

Postępowanie windykacyjne w Salwadorze rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Dla powództw zwykłych termin przedawnienia wynosi 20 lat, dla czynności wykonawczych 10 lat. Dla roszczeń związanych z pobraniem wartości sprzedanych towarów detalicznych termin przedawnienia wynosi 2 lata. Konsekwencje przekroczenia terminu przedawnienia obowiązują wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu, jeżeli dłużnik bezpośrednio lub pośrednio uzna dług, na przykład poprzez pisemne potwierdzenie lub zgodę na spłatę długu w ratach. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Ustawodawstwo Salwadoru przewiduje sądowe dochodzenie długów w trybie zwykłym, w trybie uproszczonym oraz w trybie nakazowym.

Zwykła procedura sądowa polega na złożeniu pozwu do sądu, po czym sąd postanawia uwzględnić pozew, zawiadamia pozwanego i przygotowuje się do rozpoznania sprawy co do istoty. Zwykła procedura sądowa ma zastosowanie w sprawach, w których kwota roszczeń przekracza 25 000 colonów salwadorskich lub w przypadkach, w których nie można oszacować kwoty roszczeń nawet w przybliżeniu.

W postępowaniu sądowym strony muszą być reprezentowane przez prawników. W przypadku uwzględnienia pozwu sąd wydaje postanowienie i nakazuje pozwanemu stawienie się w sądzie.

Po uwzględnieniu pozwu sąd wzywa pozwanego do przedstawienia stanowiska w terminie 20 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi na pozew pozwany może zaprzeczyć faktom podanym przez powoda, podać powody swego sprzeciwu wobec twierdzeń powoda oraz wskazać wyjątki, które uzna za stosowne. Sędzia może uznać milczenie lub wymijające odpowiedzi oskarżonego za pośrednie przyznanie się do znanych mu i niekorzystnych dla niego faktów.

Niestawienie się pozwanego w wyznaczonym terminie pociąga za sobą zapowiedź jego nieobecności, co nie uniemożliwia kontynuacji procesu, jednak jego nieobecność nie jest postrzegana jako milcząca zgoda lub uznanie faktów dotyczących roszczenia. Pozwany zostanie powiadomiony o decyzji o niestawiennictwie i od tego momentu nie będą przekazywane żadne dalsze powiadomienia, z wyjątkiem decyzji kończącej proces.

Po zakończeniu etapu wstępnego lub po upływie terminu stawienia się oskarżonego w sądzie sędzia wyznacza rozprawę wstępną w terminie trzech dni, która nie może odbyć się później niż sześćdziesiąt dni od dnia wezwania sądu.

Spotkanie wstępne odbywa się w celu podjęcia próby pogodzenia stron i usunięcia ewentualnych uchybień proceduralnych w oświadczeniach wstępnych; rozpoznanie i otrzymanie dowodów, które strony zamierzają wykorzystać na etapie przeprowadzania dowodu na uzasadnienie swoich twierdzeń lub zastrzeżeń.

Jeżeli strony nie osiągnęły porozumienia lub nie wyraziły woli natychmiastowego osiągnięcia porozumienia, rozprawa będzie kontynuowana w celu rozważenia wszelkich wad podnoszonych przez strony, jeżeli stanowią one przeszkodę dla zgodnego z prawem kontynuowania procesu i jego zakończenia orzeczeniem co do istoty sprawy. 

Strony, w stosownych przypadkach wraz z sędzią, ustalą fakty, co do których nie ma zgody, a także fakty, które obie strony przyznały lub zgodziły się, przy czym ta ostatnia zostanie wykluczona z rozprawy. Jeżeli wszystkie fakty zostaną uzgodnione, a rozprawa sprowadza się do kwestii prawnych, rozprawa wstępna zostanie zakończona i rozpocznie się bieg terminu na wydanie decyzji. W kwestii faktów, co do których nie ma porozumienia, strony będą miały prawo do przedstawienia dowodów, które uznają za niezbędne.

W tym celu sąd określi termin rozpoczęcia etapu przeprowadzania dowodu, który powinien przypadać w ciągu sześćdziesięciu dni od rozprawy wstępnej, w zależności od stopnia złożoności przygotowań i liczby wymaganych spotkań.

Po zbadaniu materiału dowodowego, a przed zakończeniem rozprawy, strony mają możliwość przedstawienia wystąpień końcowych. Po zakończeniu mów końcowych sędzia zamyka rozprawę i kończy rozprawę w sprawie. Od tego momentu rozpoczyna się odliczanie do wydania decyzji sądu.

W terminie piętnastu dni od dnia zakończenia rozprawy w sprawie sąd podejmuje postanowienie i zawiadamia uczestników sprawy w terminie nie dłuższym niż pięć dni od dnia wydania postanowienia.

Procedura uproszczona ma zastosowanie w sprawach, w których dochodzona kwota nie przekracza 25.000 salwadorskich kolonów i jest realizowana poprzez złożenie pozwu, po którym sąd decyduje, czy przyjąć pozew. Jeśli wniosek zostanie przyjęty, sędzia wskaże w postanowieniu o przyjęciu datę i godzinę rozprawy, która odbędzie się nie wcześniej niż dziesięć dni i nie później niż dwadzieścia dni od daty doręczenia wezwania.

Jeżeli pozwany nie stawi się, sprawa zostanie rozpoznana zaocznie. Jeżeli pozwany się stawi, sędzia przeprowadzi rozprawę publiczną i podejmie próbę osiągnięcia porozumienia między stronami, aby uniknąć dalszego sporu. Jeżeli nie dojdzie do pojednania, przesłuchanie jest kontynuowane. Strony przedstawiają swoje stanowiska, przedstawiają dowody, a następnie ustnie wygłaszają mowy końcowe. Po zakończeniu rozprawy sędzia może, jeśli to możliwe, natychmiast wymierzyć karę. Jeżeli nie jest to możliwe, musi on ogłosić decyzję ustnie. W każdym przypadku wyrok musi zostać wydany w terminie piętnastu dni od zakończenia rozprawy.

Tryb nakazowy ma zastosowanie do odzyskiwania długów, które są pewne, przeterminowane i ściągalne w kwocie nieprzekraczającej 25.000 salwadorskich kolonów. Aby skorzystać z tej procedury, wierzyciel musi złożyć wniosek o wydanie nakazu windykacji długu. Jeżeli sąd uzna, że ​​wniosek spełnia wymogi proceduralne, wyda postanowienie nakazujące dłużnikowi uregulowanie długu w terminie 20 dni albo wniesienie w tym samym terminie sprzeciwu. Jeżeli dłużnik nie zgłosi sprzeciwu w wyznaczonym terminie, postanowienie staje się decyzją ostateczną i może zostać wykonane przymusowo. Jeżeli w wyznaczonym terminie dłużnik złoży sprzeciw od postanowienia, roszczenia wierzyciela zostaną rozpatrzone w ramach uproszczonej procedury sądowej.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje odwołanie w terminie 15 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zażalenie rozpatrywane jest na rozprawie sądowej z udziałem zainteresowanych. Po zakończeniu rozprawy sąd apelacyjny podejmuje decyzję w terminie 20 dni. Od decyzji Sądu Apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Salwadoru w terminie 15 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpatrzenia skargi Sąd Najwyższy podejmuje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia i nie podlega zaskarżeniu.

Gdy orzeczenie stanie się prawomocne, wierzyciel musi uzyskać tytuł wykonawczy i wszcząć postępowanie egzekucyjne. Ostateczne orzeczenie sądu można poddać egzekucji w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; zajęcie i konfiskata papierów wartościowych, dywidend i instrumentów finansowych; aresztowanie i kontrola firmy.

Jeżeli dłużnik ma oznaki niewypłacalności, wierzyciel powinien rozważyć możliwość ogłoszenia upadłości dłużnika. Ustawodawstwo przewiduje szereg charakterystycznych oznak niewypłacalności, do których zaliczają się przypadki, gdy dłużnik nie jest w stanie wywiązać się ze swoich płynnych i przeterminowanych zobowiązań, lub gdy dłużnik nie ma wystarczającego majątku, aby spłacić długi, lub gdy dłużnik zamyka lokal na okres dłuższy niż 15 dni, jeżeli dłużnik ma zobowiązania, które należy wykonać. Na tym etapie, jeżeli majątek dłużnika jest niewystarczający do pełnego zaspokojenia roszczeń wierzycieli, możliwe jest umorzenie transakcji dłużnika, które wyrządziły mu szkodę lub pozbawiły go majątku. Wśród takich transakcji wyróżnić należy w szczególności: transakcje nieodpłatne i uciążliwe, jeżeli świadczenie otrzymane przez dłużnika jest wyraźnie niższe od tego, które mu zostało zapewnione; wszelkie transakcje dokonane przez dłużnika w celu oszukania wierzyciela, pod warunkiem, że kontrahent dłużnika wiedział o takim oszustwie; spłatę jakichkolwiek niewłaściwych zobowiązań. W wyniku unieważnienia takich transakcji możliwy jest zwrot dłużnikowi tego, co utracił w wyniku takich transakcji, a tym samym zwiększenie masy likwidacyjnej na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie windykacji międzynarodowej w Salwadorze, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

21.08.2024

140