Windykacja w Rwandzie

Postępowanie windykacyjne w Rwandzie rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Prawo nie przewiduje terminu przedawnienia windykacji. Wierzyciel ma więc w każdej chwili możliwość wszczęcia windykacji sądowej.

Windykacja sądowa w Rwandzie przebiega w normalny sposób.

Normalny proces sądowy rozpoczyna się od złożenia pozwu w sądzie. Jeśli pozew spełnia wymogi proceduralne, główny sekretarz rejestruje pozew w rejestrze sądowym i wydaje wezwanie do stawienia się stron w sądzie. Termin wezwania wynosi osiem dni roboczych, licząc od dnia doręczenia wezwania do dnia stawienia się w sądzie. Jeżeli pozwany przebywa poza terytorium Rwandy, termin wynosi dwa miesiące.

W wyznaczonym terminie stawienia się główny sekretarz przekaże pozwanemu materiały powoda i zażąda odpowiedzi w terminie piętnastu dni. Sekretarz Generalny zwraca się także do stron o przedstawienie dodatkowych dowodów, które mogą zostać uwzględnione w sprawie lub o konieczność wezwania innych świadków lub członków Izby Adwokackiej. Po dopełnieniu powyższych formalności Sekretarz Generalny zawiadamia strony o terminie rozprawy.

*W sprawach gospodarczych pozwany ma obowiązek przedstawić swoje argumenty w terminie 14 dni od dnia otrzymania kopii pozwu.

W wyznaczonym dniu strony mają obowiązek stawić się na rozprawę osobiście lub przez swoich pełnomocników. Jeżeli pozwany nie stawi się na pierwszą rozprawę bez uzasadnionej przyczyny, powód może żądać odroczenia rozprawy albo rozpoznania sprawy pod nieobecność pozwanego. W tym drugim przypadku argumenty powoda zostaną rozpatrzone, a pozew zostanie zaspokojony, jeżeli jest zasadny i został zgłoszony w trybie przewidzianym przez prawo.

Jeżeli po pierwszej rozprawie pozwany nie stawi się na kolejnych rozprawach lub stawi się, lecz wstrzymuje się od złożenia wyjaśnień, powód jest obowiązany złożyć wniosek o rozprawę w terminie piętnastu dni od wezwania i upomnienia pozwanego. Po piętnastu dniach od dnia wezwania pozwanego do stawiennictwa powód musi wystąpić o wydanie wyroku w sprawie.

Sprawa musi zostać rozpatrzona w terminie sześciu miesięcy od dnia otrzymania przez sąd pozwu. W przeciwnym razie prezes właściwego sądu ma obowiązek pisemnego wyjaśnienia powodów Prezesowi Sądu Najwyższego i zawiadomienia stron sprawy.

Po rozważeniu całości materiału dowodowego i argumentów stron sąd podejmuje decyzję niezwłocznie lub w terminie miesiąca od zakończenia rozprawy.

Od decyzji sądu pierwszej instancji przysługuje odwołanie do Wysokiego Trybunału. Od decyzji Wysokiego Trybunału można się odwołać do Sądu Apelacyjnego. Od decyzji Sądu Apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Rwandy. Termin do wniesienia odwołania wynosi trzydzieści dni od dnia wydania zaskarżonej decyzji.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowania i konfiskaty plonów.

Alternatywną możliwością odzyskania długu od firmy lub przedsiębiorcy jest postępowanie upadłościowe. Wierzyciel może wszcząć to postępowanie, jeżeli zachodzi jedna z następujących przesłanek: 1) dłużnik nie jest w stanie spłacić swoich długów w terminie wymagalności w toku zwykłej działalności; 2) majątek dłużnika jest mniejszy niż jego zobowiązania. W ramach postępowania upadłościowego, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza do pełnego zaspokojenia roszczeń wierzycieli, możliwe jest umorzenie transakcji dłużnika dokonanych z zamiarem wyrządzenia szkody wierzycielom. Do transakcji tych należy zaliczyć w szczególności: 1) transakcję związaną z przeniesieniem majątku, jeżeli: a) została dokonana w celu spłaty wcześniejszego zadłużenia; b) zostało przeprowadzone w czasie, gdy dłużnik nie był w stanie spłacić swoich długów; c) został popełniony w roku poprzedzającym rozpoczęcie likwidacji lub upadłości; d) pozwoliło kontrahentowi otrzymać w ramach spłaty zadłużenia większą kwotę, niż w przeciwnym razie otrzymałby lub mógłby otrzymać w przypadku likwidacji lub upadłości dłużnika; 2) transakcję zawartą po zaniżonej wartości, jeżeli: a) została zawarta w roku poprzedzającym wszczęcie postępowania upadłościowego; b) wartość wynagrodzenia otrzymanego przez dłużnika była znacznie niższa od wartości wynagrodzenia zapewnionego przez kontrahenta; c) w chwili zawarcia transakcji dłużnik nie był w stanie spłacić swoich długów, d) w wyniku transakcji dłużnik nie był w stanie spłacić swoich długów; 3) transakcję polegającą na lub powodującą obciążenie majątku dłużnika, jeżeli: a) bezpośrednio po jej zawarciu spowodowała, że ​​dłużnik nie był w stanie spłacić swoich wymagalnych długów; b) zastaw ten zastępuje zastaw złożony ponad rok przed rozpoczęciem likwidacji lub upadłości.

Ponadto, prawo upadłościowe przewiduje, że sąd może, w pewnych okolicznościach, nakazać każdej spółce, która jest lub była spółką powiązaną z likwidowaną spółką dłużnika, aby wpłaciła do masy likwidacyjnej całość lub część kwoty roszczenia zgłoszonego w likwidacji. Stosując opisane powyżej postanowienia, możliwe jest zwiększenie szans wierzycieli na odzyskanie całości długów.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie windykacji międzynarodowej w Rwandzie, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

27.12.2024

161