Windykacja w Nikaragui

Postępowanie windykacyjne w Nikaragui rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed wszczęciem windykacji sądowej warto zwrócić uwagę na okres przedawnienia. Ogólny okres przedawnienia wynosi 10 lat.  Termin przedawnienia wynosi 2 lata dla roszczeń każdego przedsiębiorcy lub handlowca o odzyskanie zapłaty za towary sprzedane od osób, które nie są odsprzedawcami.  Skutki upływu terminu przedawnienia mają zastosowanie wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia przerywa wyraźne lub dorozumiane uznanie długu dokonane przez dłużnika na rzecz wierzyciela. Po przerwaniu, bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo. 

Prawo nikaraguańskie przewiduje sądową windykację długów w drodze zwykłego postępowania sądowego, postępowania uproszczonego i wydania nakazu zapłaty.

Każda ze stron postępowania sądowego musi być obecna na wszystkich etapach postępowania z pomocą prawnika, a organ sądowy jest zobowiązany do odrzucenia dokumentów niepodpisanych przez prawnika i uniemożliwienia działań, które są podejmowane bez takiej pomocy. Udział adwokata nie jest obowiązkowy w postępowaniu uproszczonym oraz przy składaniu wniosku lub sprzeciwu w ramach wydania nakazu zapłaty, jeżeli są one zgodne z określonym wzorem. Jeżeli jednak w tych postępowaniach jedna ze stron jest reprezentowana lub towarzyszy jej adwokat, druga strona również musi być reprezentowana przez adwokata.

Przed złożeniem pozwu strony muszą skontaktować się z biurami Dyrekcji ds. Alternatywnych Metod Rozwiązywania Sporów lub ośrodkiem mediacji autoryzowanym i nadzorowanym przez tę Dyrekcję w celu rozwiązania konfliktu i uniknięcia wszczęcia postępowania sądowego. W przypadku, gdy strony osiągną porozumienie i nie zostanie ono wykonane, egzekucja zostanie przeprowadzona zgodnie z procedurami wykonywania czynności pozasądowych, po przeanalizowaniu porozumienia przez organ sądowy pod kątem zgodności z porządkiem publicznym i legalności jego treści. Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia lub wezwana osoba nie stawi się na postępowanie, wnioskodawca mediacji może wnieść pozew do właściwego sądu cywilnego, załączając zaświadczenie wydane przez Dyrekcję ds. Alternatywnych Metod Rozwiązywania Sporów lub Centrum Zarządzania Alternatywnymi Metodami Rozwiązywania Sporów potwierdzające, że postępowanie zostało przeprowadzone, ale nie osiągnięto porozumienia. Bez zastosowania powyższej procedury pozew zostanie odrzucony. 

Zwykła procedura sądowa odbywa się poprzez złożenie pozwu w sądzie, po czym sąd podejmuje decyzję o przyjęciu pozwu, powiadamia pozwanego i przygotowuje się do rozpatrzenia istoty sprawy. Procedura zwykła ma zastosowanie w sprawach, w których dochodzona kwota przekracza 200.000 nikaraguańskich córdobas. Procedura zwykła obejmuje również przypadki, w których nie można oszacować kwoty roszczenia.

Po przyjęciu pozwu sąd wzywa pozwanego do złożenia odpowiedzi w ciągu kolejnych trzydziestu dni. W odpowiedzi na pozew pozwany musi zaprzeczyć lub przyznać fakty przedstawione przez powoda. Sąd uzna milczenie lub wymijające odpowiedzi pozwanego za dorozumiane zaprzeczenie faktom, które mogą być dla niego niekorzystne. Alternatywnie, pozwany może wyraźnie zgodzić się z roszczeniem w odpowiedzi lub na wstępnym przesłuchaniu, przyznając przyczyny powództwa, po czym sąd podejmie decyzję bez konieczności przeprowadzania dowodu lub innej procedury.

Jeżeli po upływie terminu na złożenie odpowiedzi na pozew pozwany, prawidłowo powiadomiony, nie stawi się na rozprawę, jego niestawiennictwo zostanie uznane za zawinione. Niestawiennictwo pozwanego nie będzie stanowiło przeszkody do kontynuowania procesu, a jego niestawiennictwo będzie traktowane jako zaprzeczenie faktom.

Po złożeniu odpowiedzi na pozew lub po upływie odpowiednich terminów, sąd w ciągu pięciu dni wyznaczy wstępną rozprawę dla stron, która musi odbyć się nie później niż dwadzieścia dni od daty wyznaczenia. Celem rozprawy wstępnej jest nakłonienie stron do zawarcia porozumienia, usunięcie podnoszonych uchybień proceduralnych, precyzyjne określenie przedmiotu sporu i zarzutów stron oraz warunków ich omówienia; potwierdzenie listy proponowanych dowodów oraz dopuszczenie dowodów, które strony zamierzają wykorzystać na rozprawie dowodowej.

Jeżeli jedynym dopuszczalnym dowodem są dokumenty, które zostały przedstawione na rozprawie i nie zostały zakwestionowane, rozprawa dowodowa nie zostanie przeprowadzona. Po zakończeniu pierwszej rozprawy organ sądowy może podjąć decyzję ustnie, a następnie wydać ją na piśmie. Jeżeli zachodzi potrzeba zbadania dopuszczonego dowodu, sąd wyznacza rozprawy dowodowe, podczas których przesłuchuje świadków, żąda nowych dowodów i opracowuje opinie biegłych.

Po zbadaniu materiału dowodowego, a przed zakończeniem rozprawy, strony mają możliwość przedstawienia wystąpień końcowych. Po zakończeniu mów końcowych sędzia zamyka rozprawę i kończy rozprawę w sprawie. Od tego momentu rozpoczyna się odliczanie dziesięciodniowego terminu na wydanie orzeczenia sądowego.

Uproszczona procedura sądowa ma zastosowanie w sprawach, w których kwota roszczenia nie przekracza 200 000 kordobas nikaraguańskich i jest realizowana poprzez złożenie pozwu, po którym sąd w terminie 5 dni podejmuje decyzję o uwzględnieniu roszczenia. Po uwzględnieniu pozwu sąd wzywa pozwanego w trybie zwykłym, tylko w terminie piętnastu dni.

Po wniesieniu sprzeciwu od pozwu lub po upływie odpowiednich terminów sąd w terminie pięciu dni wzywa strony na rozprawę, która powinna odbyć się w terminie dziesięciu dni od dnia zawiadomienia. W przypadku niestawienia się stron, zastosowany zostanie tryb przewidziany dla zwykłego procesu. Cele rozprawy w procesie uproszczonym są takie same, jak cele rozprawy wstępnej i dowodowej w procesie zwykłym. Po przedstawieniu dowodów strony, za pośrednictwem swoich przedstawicieli, wygłaszają ustnie mowy końcowe. Po zakończeniu rozprawy sąd podejmuje decyzję w ciągu pięciu dni.

Tryb wystawienia nakazu zapłaty ma zastosowanie w przypadku windykacji długu pieniężnego, który musi być płynny, wymagalny i wykonalny oraz nie przekraczać kwoty 50 000 kordobas nikaraguańskich. Aby skorzystać z tej procedury, wierzyciel musi złożyć wniosek o wydanie nakazu zapłaty. Jeżeli sąd uzna, że ​​żądanie spełnia wymogi proceduralne, wyda postanowienie nakazujące dłużnikowi uregulowanie długu w terminie 20 dni albo stawienie się w tym samym terminie przed sądem i zwięzłe, pisemne uzasadnienie, dla którego jego zdaniem nie powinien płacić całości lub części wymaganej kwoty. Jeżeli dłużnik nie stawi się w sądzie, sąd wyda postanowienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego w celu ściągnięcia żądanej kwoty. Jeżeli w wyznaczonym terminie dłużnik złoży sprzeciw od postanowienia, roszczenia wierzyciela zostaną rozpatrzone w ramach uproszczonej procedury sądowej.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie w terminie 10 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zażalenie rozpatrywane jest na rozprawie sądowej z udziałem zainteresowanych. Po zakończeniu rozprawy sąd apelacyjny podejmuje decyzję w terminie 20 dni. Od decyzji Sądu Apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Nikaragui w terminie 20 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpatrzenia skargi Sąd Najwyższy podejmuje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia i nie podlega zaskarżeniu.

Gdy orzeczenie stanie się prawomocne, wierzyciel musi uzyskać tytuł wykonawczy i wszcząć postępowanie egzekucyjne. Ostateczne orzeczenie sądu można poddać egzekucji w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; zajęcie i konfiskata papierów wartościowych, dywidend i instrumentów finansowych; aresztowanie i kontrola firmy.

Jeżeli dłużnik ma oznaki niewypłacalności, wierzyciel powinien rozważyć możliwość ogłoszenia upadłości dłużnika. Kodeks handlowy stanowi, że dłużnik znajduje się w stanie niewypłacalności, jeżeli zaprzestanie regulowania swoich zobowiązań. Na tym etapie, jeżeli majątek dłużnika jest niewystarczający do pełnego zaspokojenia roszczeń wierzycieli, możliwe jest umorzenie transakcji dłużnika dokonanych w celu oszukania wierzycieli, niezależnie od czasu ich realizacji. Wśród takich transakcji wyróżnić należy w szczególności: każdą transakcję z osobą trzecią, która wiedziała o stanie zawieszenia płatności, w jakim znalazł się dłużnik, nawet jeśli nie została jeszcze ogłoszona upadłość; transakcje, w których przekazane wartości lub zobowiązania zaciągnięte przez dłużnika w sposób oczywisty przewyższają to, co otrzymał w zamian; płatności z tytułu wymagalnych i wymagalnych długów, które nie zostały dokonane w gotówce lub wekslach. W wyniku unieważnienia takich transakcji możliwy jest zwrot dłużnikowi tego, co utracił w wyniku takich transakcji, a tym samym zwiększenie masy likwidacyjnej na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Nikaragui, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

02.09.2024

310