Windykacja w Finlandii

Postępowanie windykacyjne w Finlandii rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed wszczęciem windykacji sądowej warto zwrócić uwagę na okres przedawnienia. Ogólny termin przedawnienia roszczeń windykacyjnych wynosi 3 lata. Dług pieniężny wynikający z umowy zawartej przez osobę fizyczną przedawnia się nie później niż po upływie 20 lat od dnia, w którym zobowiązanie stało się wymagalne. Jeżeli wierzycielem jest osoba fizyczna, okres przedawnienia wynosi 25 lat (Terminy przedawnienia określone w dwóch poprzednich zdaniach nie mogą zostać przerwane). Przepisy nie przewidują możliwości zmiany tych terminów przedawnienia w drodze porozumienia stron. Po upływie określonego terminu wierzyciel traci prawo do dochodzenia roszczeń, a dług uważa się za przedawniony. Bieg terminu przedawnienia uznaje się za przerwany, jeżeli dłużnik dokona czynności wskazujących na uznanie długu, takich jak częściowa spłata długu lub inne uznanie długu, lub jeżeli strony podpiszą porozumienie o zmianie warunków spłaty długu. Po dokonaniu jednej z tych czynności okres przedawnienia zostaje przerwany i zaczyna biec od nowa.

Fińskie ustawodawstwo przewiduje sądową windykację długów w formie ogólnego postępowania sądowego.

Ogólne postępowanie sądowe odbywa się poprzez złożenie wniosku o wezwanie, po czym sąd podejmuje decyzję o wszczęciu sprawy i przeprowadza przygotowania do głównej rozprawy sądowej. Sąd po przyjęciu pozwu do rozpatrzenia niezwłocznie kieruje wezwanie do pozwanego i wyznacza mu termin ustosunkowania się do pozwu. Jeżeli pozwany nie udzieli odpowiedzi w terminie lub jego odpowiedź nie zawiera uzasadnionego sprzeciwu, sąd podejmuje jednostronną decyzję bez konieczności kontynuowania przygotowań do rozprawy. Jeżeli pozwany udzieli odpowiedzi, sprawa zostanie rozpoznana na rozprawie przygotowawczej lub głównej. Rozprawa przygotowawcza może zostać przeprowadzona telefonicznie lub za pomocą technicznych środków łączności, w których strony postępowania porozumiewają się ze sobą głosowo, jeżeli sąd uzna to za stosowne.

Na rozprawie głównej sprawa rozpoznawana jest w sposób ciągły. Jeżeli rozprawa główna nie może odbyć się w ciągu jednego dnia, rozprawa może zostać zawieszona. Rozprawę kontynuuje się w kolejnych dniach. Jeśli nie jest to możliwe, sprawa musi być rozpatrywana przez co najmniej dwa dni robocze w tygodniu. W przypadku obszernej lub złożonej sprawy, rozprawa główna może zostać zawieszona na maksymalnie trzy dni robocze, aby umożliwić zaangażowanym stronom przygotowanie się do przedstawienia ustnego oświadczenia końcowego. W wyniku rozprawy głównej sąd wydaje wyrok, który staje się prawomocny po upływie terminu do wniesienia apelacji. 

Zainteresowana strona, która nie jest usatysfakcjonowana wyrokiem sądu pierwszej instancji, ma prawo wnieść od niego apelację w terminie 30 dni od daty wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji. Aby skorzystać z prawa do apelacji, zainteresowana strona musi w ciągu siedmiu dni od ogłoszenia wyroku zgłosić zamiar złożenia apelacji. Rozprawa przed sądem apelacyjnym prowadzona jest zazwyczaj w formie pisemnej. Rozprawa główna odbywa się na wniosek zainteresowanej strony lub z własnej inicjatywy sądu. Po rozpoznaniu sprawy na rozprawie głównej sąd apelacyjny wydaje wyrok, który wchodzi w życie z chwilą jego ogłoszenia.

Od decyzji Sądu Apelacyjnego można się odwołać, ale w tym celu należy złożyć wniosek o zezwolenie na odwołanie do Sądu Najwyższego Finlandii w ciągu 60 dni od daty ogłoszenia decyzji Sądu Apelacyjnego. Zezwolenie na wniesienie środka odwoławczego przysługuje jedynie wówczas, gdy z punktu widzenia stosowania prawa w innych podobnych sprawach lub ze względu na ujednolicenie praktyki orzeczniczej istotne jest skierowanie sprawy do rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, lub jeżeli zachodzi ku temu szczególna przyczyna, wynikająca z dopuszczenia w sprawie błędu sądowego lub innego błędu, na podstawie którego orzeczenie powinno zostać uchylone. W pewnych okolicznościach Sąd Najwyższy może zarządzić wstrzymanie wykonania orzeczenia sądu apelacyjnego do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd Najwyższy.

Rozpoznanie sprawy następuje na podstawie pisemnych akt postępowania, chyba że w sprawie przewidziano rozprawę ustną. W razie potrzeby Sąd Najwyższy przeprowadza rozprawę, na której można przesłuchać strony, świadków i biegłych oraz uzyskać inne wyjaśnienia. Rozprawa ustna może być ograniczona do części zagadnienia będącego przedmiotem odwołania. Rozprawa ustna odbywa się z wezwaniem stron pod groźbą grzywny w przypadku niestawiennictwa. W wyniku rozprawy Sąd Najwyższy wydaje wyrok, który nie podlega dalszemu zaskarżeniu i nabiera mocy prawnej z chwilą jego ogłoszenia.

Po otrzymaniu prawomocnego wyroku należy przedstawić go komornikowi w celu wykonania. Orzeczenie sądu może zostać poddane wykonaniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i umorzenie środków pieniężnych z rachunków dłużnika, zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą, zajęcie udziałów i udziałów w spółkach , zajęcie dochodów z działalności gospodarczej, zajęcie i przydział udziałów we wspólności majątkowej.

W przypadku, gdy dłużnik wykazuje oznaki niewypłacalności (gdy dłużnik jest trwale niezdolny do spłaty swoich długów w terminie ich wymagalności), należy rozważyć możliwość wszczęcia postępowania upadłościowego dłużnika. Wierzyciel może skorzystać z tego trybu, jeżeli jego roszczenia opierają się na postanowieniu sądu, które weszło w życie lub na podstawie podpisanego przez dłużnika zobowiązania, którego dłużnik nie kwestionuje lub którego zobowiązania nie można zakwestionować. W takim przypadku wierzyciel może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości (w przypadku braku możliwości wykonania orzeczenia sądu) w ciągu sześciu miesięcy przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości w postępowaniu egzekucyjnym, okazało się, że dłużnik nie ma środków na pełną spłatę wierzytelności . Przed skierowaniem sprawy do sądu wierzyciel ma obowiązek przesłać dłużnikowi zawiadomienie o zamiarze skierowania sprawy do sądu w sprawie upadłości dłużnika. Jeżeli dłużnik nie uiści wezwania do zapłaty w wymaganym terminie, wierzyciel ma prawo skierować sprawę do sądu. Po wszczęciu postępowania upadłościowego sąd może zakazać dłużnikowi opuszczania kraju. W ramach postępowania upadłościowego dłużnik ma obowiązek udostępnić zarządcy masy upadłościowej informacje o swoim majątku, wierzytelnościach oraz przenieść dostęp do majątku i lokalu dłużnika, systemów informatycznych. Jeżeli dłużnik nie dopełni tego obowiązku, ma obowiązek zrekompensować wierzycielowi wyrządzoną szkodę. W ramach postępowania upadłościowego majątek dłużnika/wpływy ze sprzedaży tego majątku zostaną rozdzielone pomiędzy wierzycieli zgodnie z zasadami postępowania upadłościowego.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie windykacji międzynarodowej w Republice Finlandii, nasza firma jest gotowa udzielić fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Zapraszamy do kontaktu w celu uzyskania dodatkowych informacji i profesjonalnego wsparcia ze strony naszych specjalistów.

01.07.2024

194