Windykacja w Armenii

Postępowanie windykacyjne w Armenii rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przedawnienie w Armenii wynosi 3 lata. Prawo zabrania zmiany określonego terminu za zgodą stron. Jeżeli doszło do przedawnienia, wierzyciel ma prawo wystąpić z pozwem o windykację długu, natomiast jeżeli dłużnik złoży do sądu wniosek o zastosowanie konsekwencji przedawnienia, wówczas roszczenie zostanie oddalone. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu na skutek podjęcia przez dłużnika działań wskazujących na uznanie długu. Po przerwaniu biegu termin trzyletni rozpoczyna się na nowo. 

Przed udaniem się do sądu warto zwrócić uwagę na tryb rozstrzygnięcia sporu, jaki strony przewidziały w umowie. Jeżeli więc strony ustaliły, że powstałe spory zostaną rozwiązane w drodze procedury rozstrzygania roszczeń, wówczas przed złożeniem pozwu do sądu konieczne jest spełnienie zastrzeżonego warunku. W przeciwnym razie pozew zostanie zwrócony powodowi. 

Ustawodawstwo Armenii przewiduje trzy sposoby windykacji długu przez sąd: poprzez wydanie nakazu sądowego, w ramach ogólnego postępowania sądowego i w trybie przyspieszonego rozpoznania sprawy.

Procedura wydania nakazu sądowego jest stosowana w odniesieniu do określonych roszczeń pieniężnych. Roszczenie jest uważane za określone, jeśli zostało określone na mocy porozumienia stron lub może być dokładnie określone na podstawie prawa lub umowy. Aby przeprowadzić tę procedurę, należy złożyć do sądu odpowiedni wniosek wraz z dowodem długu. W terminie dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku, jeżeli wymagania są uzasadnione, sąd, bez zwoływania rozprawy, wydaje nakazu sądowego, które przesyłane jest dłużnikowi nie później niż następnego dnia. Sąd uchyla nakazu sądowego, jeżeli dłużnik w terminie dwóch tygodni od jego otrzymania zgłosił przed sądem swoje zastrzeżenia lub spłacił dług na podstawie postanowienia sądu albo postanowienie sądu nie zostało dłużnikowi doręczone ze względu na niemożność jego dostarczenia na adres dłużnika podany we wniosku. W przypadku uchylenia nakazu sądowego sprawę należy rozpatrywać w trybie ogólnym. Jeżeli w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania postanowienia sądu dłużnik nie zgłosi sprzeciwu, wówczas postanowienie sądu wchodzi w życie i może zostać przedstawione do windykacji przymusowej.

Ogólną postępowania sądowego przeprowadza się poprzez złożenie pozwu w sądzie. W takim wypadku powód ma obowiązek przed wniesieniem pozwu do sądu przekazać jego odpis wraz ze wszystkimi załącznikami pozwanemu. Termin rozpoznania sprawy przed sądem pierwszej instancji nie jest określony w Kodeksie postępowania cywilnego. Orzeczenie sądu pierwszej instancji wchodzi w życie w terminie miesiąca od chwili ogłoszenia, chyba że zostanie złożone zażalenie.

Szybki proces ma zastosowanie w sprawach, w których dług opiera się na pisemnej umowie, a pozwany jej nie kwestionuje. Sąd wydaje postanowienie o rozpoznaniu sprawy w trybie przyspieszonym po upływie terminu do wniesienia przez pozwanego sprzeciwu od pozwu. Po wydaniu przedmiotowego orzeczenia sąd w terminie piętnastu dni podejmuje decyzję co do istoty sporu, która wchodzi w życie w ciągu piętnastu dni od dnia jej wydania, pod warunkiem braku zaskarżenia.

Zażalenie na postanowienie sądu rozpatruje się w terminie trzech miesięcy od dnia wszczęcia postępowania odwoławczego. W wyniku rozpatrzenia apelacji sąd apelacyjny wydaje postanowienie, które wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia.

Każdej ze stron sprawy przysługuje prawo wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Kasacyjnego przed upływem terminu wyznaczonego na wejście w życie orzeczenia sądu apelacyjnego. Termin rozpatrzenia skargi kasacyjnej nie jest określony przez prawo, jednak termin ten musi być rozsądny. W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej sąd wydaje orzeczenie, które wchodzi w życie z chwilą jego wydania, jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.

Po wejściu w życie orzeczenia sądu, o ile dłużnik odmówi wykonania go dobrowolnie, należy uzyskać tytuł egzekucyjny i wszcząć wykonanie orzeczenia sądu w służbie zapewnienia wykonania czynności sądowych. Wierzyciel ma prawo przedstawić organowi wykonawczemu tytuł egzekucyjny w terminie roku od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu. Zaspokojenie roszczeń wierzyciela w procesie przymusowej egzekucji następuje poprzez zajęcie środków i ich umorzenie, zajęcie majątku z późniejszą sprzedażą, przejęcie majątku dłużnika będącego w posiadaniu innych osób. Zgodnie z prawem termin na przymusową egzekucję wynosi dwa miesiące od dnia wszczęcia postępowania, choć w rzeczywistości jest on znacznie dłuższy.

Jeżeli przymusowa egzekucja długu stanie się niemożliwa ze względu na niewystarczający majątek, komornik jest obowiązany niezwłocznie zawiesić postępowanie egzekucyjne i w ciągu miesiąca złożyć do sądu wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika. Procedura ta przewiduje możliwość pociągnięcia osób kontrolujących dłużnika do odpowiedzialności uzupełniającej za długi dłużnika, w przypadku gdy nie wszczęły one samodzielnie upadłości w terminie dziesięciu dni od pojawienia się przesłanek upadłości. Odpowiedzialność zastępcza przewidziana jest także dla komornika w przypadku niedopełnienia obowiązków wszczęcia postępowania upadłościowego dłużnika.

Alternatywnym sposobem dochodzenia długu jest pociągnięcie urzędników dłużnika do odpowiedzialności karnej zgodnie z art. 353 Kodeksu karnego Republiki Armenii za umyślne niewykonanie przez urzędnika orzeczenia sądu, które weszło w życie, lub utrudnianie jego wykonania.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Republice Armenii, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem zadłużenia. Zapraszamy do kontaktu w celu uzyskania dodatkowych informacji i profesjonalnego wsparcia ze strony naszych specjalistów.

11.06.2024

372