Windykacja w Turkmenistanie

Postępowanie windykacyjne w Turkmenistanie rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przedawnienie w Turkmenistanie wynosi 3 lata. Prawo zabrania zmiany określonego terminu za zgodą stron. Jeżeli doszło do przedawnienia, wierzyciel ma prawo wystąpić z pozwem o windykację długu, natomiast jeżeli dłużnik złoży do sądu wniosek o zastosowanie konsekwencji przedawnienia, wówczas roszczenie zostanie oddalone. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu na skutek dokonania przez dłużnika czynności wskazujących na uznanie długu, w tym częściowej spłaty długu lub odsetek albo złożenia zabezpieczenia. Po przerwaniu biegu termin trzyletni rozpoczyna się na nowo. 

Przed udaniem się do sądu warto zwrócić uwagę na tryb rozstrzygnięcia sporu, jaki strony przewidziały w umowie. Dlatego też, jeśli strony umowy mają określony rodzaj lub metodę przedprocesowego rozstrzygnięcia sporu, to przed złożeniem pozwu w sądzie konieczne jest spełnienie określonego warunku. W przeciwnym razie pozew pozostawi się bez rozpoznania i w przyszłości, jeśli uwagi nie zostaną usunięte w terminie wyznaczonym przez sąd, zostanie on zwrócony bez rozpatrzenia.

Ustawodawstwo Turkmenistanu przewiduje dwa rodzaje windykacji na drodze sądowej, poprzez wydanie nakazu sądowego oraz w drodze ogólnego rozpoznania roszczeń.

Tryb wydawania nakazu sądowego ma zastosowanie do roszczeń o ściągnięcie zobowiązań pieniężnych w wysokości nie większej niż dziesięć tysięcy manatów, z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, które zostały uznane przez dłużnika, ale nie są spełniony. Aby przeprowadzić tę procedurę, należy złożyć odpowiednie pismo do sądu, po czym sąd w ciągu trzech dni wydaje nakaz sądowy bez przeprowadzania rozprawy i wezwania stron. Jeśli w ciągu 10 dni od otrzymania nakazu sądowego dłużnik nie wniesie sprzeciwu, sąd wyda wierzycielowi nakaz, który jest opatrzony pieczęcią sądu i może być zastosowany do egzekucji. Jeśli dłużnik złoży sprzeciw, sąd wyda postanowienie o anulowaniu nakazu sądowego, a wtedy sprawa będzie rozpatrywana w trybie ogólnym.

Ogólną postępowania sądowego następuje poprzez złożenie pozwu w sądzie. W takim przypadku powód ma obowiązek przed złożeniem pozwu w sądzie przesłać pozwanemu jego kopię wraz ze wszystkimi załącznikami, których dłużnik nie posiada. Termin rozpatrzenia sprawy przez sąd pierwszej instancji wynosi dwa miesiące od dnia wniesienia pozwu do sądu. W wyjątkowych przypadkach sąd ma prawo przedłużyć termin rozpatrzenia sprawy do sześciu miesięcy. Sprawa jest rozpatrywana na posiedzeniach sądu z udziałem przedstawicieli stron. Orzeczenie sądu pierwszej instancji wchodzi w życie w terminie miesiąca od dnia jego podjęcia, chyba że zostanie zaskarżona kasacja.

Każdej ze stron sprawy, która nie zgadza się z orzeczeniem sądu polubownego I instancji, przysługuje prawo zaskarżenia go w drodze skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną od orzeczenia sądu rozpoznaje się na posiedzeniu sądu z udziałem przedstawicieli stron w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania skargi wraz ze sprawą do sądu kasacyjnego. W wyniku rozpatrzenia skargi sąd wydaje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą jego podjęcia.

Od decyzji sądu kasacyjnego, która weszła w życie, zainteresowana strona może zaskarżyć ją do sądu polubownego instancji nadzorczej w terminie roku od dnia wejścia w życie zaskarżonej decyzji. Zażalenie na postanowienie sądu kasacyjnego nie wstrzymuje jego wykonania, natomiast sąd nadzorczy ma prawo zawiesić wykonanie orzeczenia do końca terminu do rozpatrzenia skargi nadzorczej, jeżeli złoży taki wniosek wnioskodawca. Podstawą zaskarżenia orzeczenia sądu do sądu nadzorczego jest jego bezzasadność lub istotne naruszenie prawa materialnego lub procesowego. Odwołanie nadzorcze rozpatrywane jest na rozprawie sądowej z udziałem przedstawicieli stron w terminie jednego miesiąca. W wyniku rozpatrzenia skargi nadzorczej sąd wydaje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą jego podjęcia.

Po zakończeniu postępowania sądowego i otrzymaniu postanowienia sądu, o ile dłużnik odmówi dobrowolnego jego wykonania, należy uzyskać z sądu dokument wykonawczy – postanowienie i przedstawić je komornikowi. Wierzyciel ma prawo skierować postanowienie sądu do egzekucji w terminie trzech lat od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu. Zaspokojenie roszczeń wierzyciela w procesie przymusowego wykonania odbywa się poprzez zajęcie i ściągnięcie środków pieniężnych, zajęcie majątku z jego późniejszą sprzedażą, konfiskatę majątku dłużnika znajdującego się u osób trzecich, egzekucję na majątku dłużnika (w tym na długu u innych osób fizycznych i prawnych).

Jeżeli w ciągu dwóch miesięcy dłużnik nie będzie w stanie zapewnić spełnienia żądań wierzyciela od chwili ich powstania i otrzymania od wierzyciela odpowiedniej wierzytelności, wówczas możliwe staje się wszczęcie postępowania upadłościowego wobec dłużnika. Procedura ta jest o tyle ciekawa, że ​​przewiduje możliwość, w zależności od formy organizacyjno-prawnej spółki dłużnika, pociągnięcia właścicieli dłużnika do osobistej odpowiedzialności za długi spółki, jeżeli majątek spółki nie wystarcza na zaspokojenie roszczeń wierzycieli. Ponadto ustawa Turkmenistanu „O upadłości” przewiduje odpowiedzialność karną za umyślne doprowadzenie firmy do upadłości.

Alternatywnym sposobem dochodzenia długu jest pociągnięcie urzędników dłużnika do odpowiedzialności karnej zgodnie z art. 229 Kodeksu karnego Republiki Turkmenistanu za niewykonanie lub utrudnianie wykonania orzeczenia sądu.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Republice Turkmenistanu, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem zadłużenia. Zapraszamy do kontaktu w celu uzyskania dodatkowych informacji i profesjonalnego wsparcia ze strony naszych specjalistów.

11.06.2024

326