Windykacja w Sudanie Południowym

Postępowanie windykacyjne w Sudanie Południowym rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

W Sudanie Południowym nie ma przedawnienia, dlatego windykację prawną można rozpocząć w dowolnym momencie, niezależnie od wieku długu.

Prawo Sudanu Południowego przewiduje sądową windykację długu w ramach zwykłego postępowania sądowego.

Sądy pierwszej instancji to Payam Sąd (który jest uprawniony do rozpatrywania spraw o wartości roszczenia do 500 funtów południowosudańskich) oraz Sąd Okręgowy i Sąd Najwyższy, które są uprawnione do rozpatrywania każdej sprawy niezależnie od wartości roszczenia.

Zwykła procedura sądowa rozpoczyna się od złożenia pozwu w sądzie, po czym sąd sprawdza zgodność pozwu z wymogami prawa procesowego. Jeżeli do pozwu nie ma uwag, sąd postanawia uwzględnić pozew i nakazuje wierzycielowi uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni. Po uiszczeniu wpisu sąd wystawia wezwanie, które zawiera dokładne określenie przyczyny powództwa i wysokości dochodzonej wierzytelności, a także nakazuje oskarżonemu stawienie się i złożenie odpowiedzi w wyznaczonym terminie, godzinie i miejscu.

W dniu wyznaczonym na rozprawę strony muszą stawić się przed sądem osobiście lub za pośrednictwem swoich adwokatów. Jeżeli pozwany nie stawi się, sąd albo kontynuuje rozprawę pod nieobecność pozwanego, pod warunkiem przedstawienia wystarczających dowodów potwierdzających, że wezwanie zostało należycie doręczone, albo jeżeli zostanie udowodnione, że wezwanie nie zostało należycie doręczone, sąd odracza rozprawę i nakazuje wystosowanie drugiego wezwania i doręczenie go pozwanemu.

Podczas pierwszej rozprawy w sprawie lub w dowolnym późniejszym terminie, w którym sprawa zostaje odroczona, sąd musi przesłuchać strony, aby ustalić, w jakich kwestiach prawnych lub faktycznych strony się nie zgadzają. Sąd może zamiast przesłuchiwać strony, zażądać od nich złożenia pisemnych oświadczeń.

Na podstawie przesłuchania stron i ich oświadczeń sąd musi sformułować i zarejestrować: fakty, co do których strony były zgodne; kwestie prawne lub faktyczne, co do których strony nie są zgodne; wykaz dowodów, które strony zamierzają przedstawić w celu ustalenia spornych faktów. Sąd nie jest zobowiązany do formułowania i rejestrowania kwestii, jeśli oskarżony nie przedstawił obrony.

Jeśli pozwany nie przedstawi sprzeciwu wobec powództwa, sąd może, przyjmując dowody na poparcie roszczeń powoda, wydać orzeczenie przeciwko pozwanemu lub podjąć inne rozstrzygnięcie w sprawie, które uzna za odpowiednie.

W wyznaczonym dniu rozprawy sąd wysłuchuje stanowisk stron i rozpatruje dowody na poparcie spornych kwestii, które strony muszą udowodnić. Po rozważeniu kwestii spornych sąd ma obowiązek niezwłocznie lub w późniejszym krótkim i rozsądnym terminie podjąć ostateczną decyzję.

Sąd może w wyroku nakazać zapłatę odsetek od kwoty głównej długu liczonych od dnia wszczęcia rozprawy do dnia zapłaty lub innego terminu, jaki sąd uzna za stosowny. Stopa procentowa nie może przekraczać stopy bazowej ustalonej przez Bank Sudanu Południowego powiększonej o pięć punktów bazowych.

Od decyzji Sądu Payam można odwołać się do Sądu Okręgowego, a od decyzji Sądu Okręgowego do Wysokiego Trybunału. Od decyzji Wysokiego Trybunału przysługuje odwołanie do Sądu Apelacyjnego, a od decyzji Sądu Apelacyjnego można się odwołać do Sądu Najwyższego Sudanu Południowego. Termin odwołania wynosi 15 dni od dnia doręczenia decyzji. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest ostateczne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowania i konfiskaty papierów wartościowych.

Alternatywną możliwością windykacji jest postępowanie upadłościowe wobec dłużnika. Wierzyciel ma prawo wszcząć to postępowanie, jeżeli dłużnik nie jest w stanie spłacić swoich długów. Zgodnie z ustawą o niewypłacalności Sudanu Południowego dłużnik jest uznawany za niezdolnego do spłaty długów, jeżeli: (1) dłużnik nie spełnił żądania prawnego; (2) postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi na mocy nakazu sądowego nie zostało zaspokojone w całości lub w części; lub (3) cały lub zasadniczo cały majątek dłużnika znajduje się w posiadaniu lub pod kontrolą komornika lub innej osoby posiadającej zastaw na majątku. Na tym etapie, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pełne zaspokojenie roszczeń wierzycieli, istnieje możliwość unieważnienia transakcji dłużnika dokonanych z zamiarem wyrządzenia wierzycielom szkody. Takie transakcje lub działania powinny obejmować między innymi: transakcje po zaniżonej wartości; transakcje przewidujące lub ustanawiające obciążenie na jakimkolwiek majątku dłużnika w odniesieniu do wcześniej istniejącego długu; transakcje dotyczące jakiegokolwiek składnika majątku dłużnika dokonane z osobami powiązanymi w celu umieszczenia aktywów poza zasięgiem wierzycieli; transakcje faworyzujące jednego wierzyciela względem drugiego. Powyższe transakcje mogą zostać uznane za nieważne, jeżeli zostały dokonane w ciągu roku przed dniem wszczęcia postępowania upadłościowego. W wyniku unieważnienia powyższych transakcji możliwy jest zwrot dłużnikowi tego, co utracił w wyniku tych transakcji i tym samym zwiększenie masy likwidacyjnej na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie windykacji międzynarodowej w Sudanie Południowym, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

15.11.2024

119