Windykacja w Myanmar

Postępowanie windykacyjne w Myanmar rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Przedawnienie windykacji wynosi 3 lata. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu, jeżeli dłużnik uznał zobowiązanie dłużne poprzez pisemne potwierdzenie lub częściową spłatę. Po przerwie bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Prawo Myanmar (Birmy) przewiduje sądową windykację długów w drodze postępowania zwykłego i uproszczonego.

Sądami pierwszej instancji są sądy miejskie, okręgowe i wysokie. Sąd Miejski jest uprawniony do rozpatrywania spraw windykacyjnych do 10 000 000 kyat, Sąd Okręgowy do 500 000 000,00 kyat, a Sąd Wysoki ma nieograniczoną jurysdykcję.

Zwykła procedura sądowa polega na złożeniu pozwu do sądu, po czym sąd sprawdza zgodność pozwu z wymogami prawa i jeżeli jest zgodny, rejestruje pozew. Po zarejestrowaniu pozwu sąd wystawia wezwanie wzywające do stawienia się i udzielenia odpowiedzi na pozew w terminie wskazanym w wezwaniu. Wezwanie doręcza się pozwanemu wraz z kopią pozwu.

Pozwany na pierwszej rozprawie lub przed nią musi przedstawić swoją obronę na piśmie. Na swoją obronę pozwany musi szczegółowo ustosunkować się do każdego zarzutu dotyczącego faktu, do którego prawdziwości nie przyznaje. Jeżeli pozwany zaprzecza stwierdzeniu faktu, wówczas zaprzeczenie to musi mieć charakter merytoryczny, bez użycia języka wymijającego. Zarzut, któremu pozwany wyraźnie nie zaprzeczy, uważa się za uwzględniony. Jeżeli pozwany podnosi kilka różnych zarzutów w oparciu o odrębne i odrębne fakty, fakty te należy przedstawić możliwie oddzielnie i wyraźnie.

Jeżeli pozwany nie przedstawi odpowiedzi na pozew, sąd może wydać wyrok przeciwko pozwanemu, chyba że sąd ma wątpliwości co do zasadności pozwu. Podobnie sytuacja wygląda, jeśli pozwany nie stawi się w sądzie w wyznaczonym dniu.

Jeżeli na pierwszą rozprawę stawią się dwie strony, sąd przesłucha strony w sprawie przyznania lub zaprzeczenia faktom i oświadczeniom zawartym w pisemnych dokumentach stron. Strony mają także obowiązek przedstawić przed sądem wszelkie dokumenty i dowody, na których zamierzają się oprzeć na poparcie swoich twierdzeń. Na pierwszej rozprawie sąd ustala, w jakich istotnych kwestiach faktycznych lub prawnych strony się nie zgadzają, a następnie formułuje kwestie, od których zależy prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Następnie sąd prowadzi rozprawę w kontekście badania dowodów i dokumentów, które pomagają rozstrzygnąć spory w kontrowersyjnych kwestiach i ustalić zasadność stanowiska jednej lub drugiej strony. Gdy wszystkie kwestie faktyczne i prawne są dla sądu jasne, sąd kończy rozprawę i podejmuje decyzję. Jeżeli sąd uzna, że ​​między stronami nie ma różnicy zdań co do kwestii faktycznych lub prawnych, może niezwłocznie wydać postanowienie.

Do windykacji długów z tytułu weksli i czeków stosuje się uproszczoną procedurę. Procedura jest podobna do procedury ogólnej, tylko przeprowadzana jest w krótszym czasie.

Od decyzji Sądu Miejskiego i Okręgowego przysługuje odwołanie do Sądu Wysokiego w terminie 15 dni od daty wydania zaskarżonej decyzji. Od decyzji Sądu Wysokiego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Myanmaru w terminie 90 dni od daty wydania zaskarżonej decyzji. Od decyzji Sądu Najwyższego nie przysługuje dalsze odwołanie.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Orzeczenie sądu można skierować do wykonania w ciągu 12 lat od chwili uprawomocnienia się orzeczenia. Orzeczenie sądu zagranicznego można przedstawić do uznania i wykonania w terminie 6 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych; aresztowanie i konfiskata udziałów w spółce.

Jeżeli dłużnik jest w stanie niewypłacalności, wówczas wskazane jest skorzystanie z procedury likwidacyjnej dłużnika. Zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego dłużnik staje się niewypłacalny w następujących przypadkach: 1) jeżeli kwota długu jest nie mniejsza niż 1 000 000 kyatów i jeżeli dłużnik nie zapłacił kwoty długu lub nie uregulował długu wystawić na warunkach zadowalających wierzyciela w terminie 21 dni od dnia otrzymania pisemnego żądania wierzyciela; 2) postanowienie sądu o windykacji po przymusowej egzekucji zostało zwrócone w całości lub w części w całości lub w części. Jeżeli w trakcie likwidacji spółki okaże się, że działalność spółki była prowadzona z zamiarem oszukania wierzycieli spółki, sąd może uznać, że osoby, które świadomie uczestniczyły w prowadzeniu działalności w takim sposób musi wnieść wkład do majątku spółki w takiej wysokości, jaką sąd uzna za odpowiednią do pełnego zaspokojenia potrzeb wierzyciela. Ponadto w ramach postępowania likwidacyjnego, jeżeli sąd stwierdzi występowanie oszukańczych działań kierownictwa dłużnika w stosunku do wierzycieli lub naruszeń postępowania likwidacyjnego, wówczas sąd może skazać takie osoby na karę pozbawienia wolności. Do działań tych zalicza się w szczególności: podstępne zajęcie lub zatajenie części majątku dłużnika; nieprzekazanie likwidatorowi pełnej informacji o majątku dłużnika, w tym o tym, kiedy i za jakim wynagrodzeniem majątek dłużnika został przekazany osobom trzecim. Jeżeli dłużnikiem jest osoba fizyczna, która celowo ukryła lub przekazała swój majątek osobom trzecim, aby uniknąć spłaty długu wobec wierzyciela, wówczas sąd może również unieważnić te transakcje i pociągnąć dłużnika do odpowiedzialności karnej. Dzięki zastosowaniu powyższych przepisów prawa możliwe jest zwiększenie szans na pełne zaspokojenie roszczeń wierzyciela.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Myanmar (Birma), nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

15.10.2024

168