Windykacja w Meksyku

Postępowanie windykacyjne w Meksyku rozpoczyna się od prawnej i finansowej weryfikacji dłużnika, charakteru zobowiązania, dokumentów potwierdzających dług oraz realnych możliwości egzekucji. Na tym etapie należy przeanalizować umowę, faktury, wyciągi, dowody dostawy towarów lub wykonania usług, korespondencję handlową, uznanie długu, weksle własne, czeki, weksle trasowane oraz inne dokumenty dłużne. Warto również sprawdzić informacje o spółce dłużnika w publicznym rejestrze handlowym, a gdy istnieją zabezpieczenia na ruchomościach — odpowiednie wpisy dotyczące takich zabezpieczeń. Taka analiza pozwala ustalić, czy Windykacja w Meksyku powinna rozpocząć się od negocjacji przedsądowych, zwykłego lub ustnego postępowania handlowego, handlowego postępowania egzekucyjnego, uznania zagranicznego orzeczenia, przymusowej egzekucji albo postępowania upadłościowego przedsiębiorcy.

Jeżeli dłużnik nie uczestniczy w istotnym postępowaniu sądowym, nie występują wyraźne oznaki niewypłacalności i nadal prowadzi działalność gospodarczą, zwykle uzasadnione jest rozpoczęcie etapu windykacji przedsądowej. Ten etap pozwala zweryfikować rzeczywiste stanowisko dłużnika, podjąć próbę dobrowolnej spłaty, udokumentować jego odpowiedzi oraz ustalić, czy należy kontynuować negocjacje, żądać dodatkowego zabezpieczenia czy przygotować pozew.

Na tym etapie można negocjować różne rozwiązania: pełną zapłatę, harmonogram płatności, zwrot towarów, potrącenie wzajemnych roszczeń, pisemne uznanie długu, ustanowienie zabezpieczenia, przejęcie długu przez osobę trzecią, przekazanie dokumentów ułatwiających szybszą windykację albo inne porozumienie dopuszczalne przez prawo i zgodne z charakterem zobowiązania.

Kontakt z dłużnikiem może nastąpić po wysłaniu formalnego wezwania pocztą, pocztą elektroniczną, kurierem albo innym sposobem pozwalającym zachować dowód wysłania i treści żądania. Komunikacja powinna pozostawać w granicach prawa: bez gróźb, zastraszania, zniewag, dokumentów przypominających pisma sądowe oraz działań wobec osób trzecich niezwiązanych z długiem. Celem jest ustalenie osób decyzyjnych, utrwalenie stanowiska dłużnika na piśmie oraz uzyskanie zapłaty, zabezpieczenia albo odpowiedzi przydatnej dla kolejnego etapu windykacji.

Czas trwania windykacji przedsądowej zależy od reakcji dłużnika, jakości dowodów, wysokości długu, istnienia możliwego do ustalenia majątku oraz potrzeby szybkiego działania w celu zapobieżenia wyprowadzeniu aktywów. Jeżeli dłużnik nie odpowiada, bezpodstawnie kwestionuje dług, narusza porozumienie o spłacie albo wstępna analiza pokazuje, że negocjacje nie chronią wystarczająco interesów wierzyciela, należy ocenić rozpoczęcie sądowej windykacji długu.

Przed rozpoczęciem windykacji sądowej należy ustalić właściwy termin przedawnienia. W Meksyku nie istnieje jeden termin dla wszystkich długów: zależy on od charakteru zobowiązania, dokumentu stanowiącego podstawę roszczenia oraz rodzaju dochodzonego żądania. W sprawach handlowych, jeżeli meksykański Kodeks handlowy nie przewiduje krótszego terminu, zwykłe przedawnienie może nastąpić po upływie dziesięciu lat. W przypadku określonych dokumentów dłużnych, na przykład bezpośredniego roszczenia z weksla trasowanego lub weksla własnego, ogólna ustawa o papierach wartościowych i czynnościach kredytowych przewiduje trzyletni termin liczony od dnia wymagalności. W sprawach cywilnych mogą mieć zastosowanie także przepisy federalnego kodeksu cywilnego albo lokalnego prawa cywilnego. Przedawnienie w sprawach handlowych może zostać przerwane przez wystąpienie do sądu, uznanie zobowiązania albo odnowienie dokumentu, na którym opiera się prawo wierzyciela.

Sądowa windykacja długu w Meksyku zależy od charakteru stosunku prawnego oraz dokumentu potwierdzającego roszczenie. Jeżeli dług wynika z czynności handlowych, umów gospodarczych, faktur, dostaw towarów, świadczenia usług dla przedsiębiorstw albo dokumentów dłużnych, podstawowe regulacje znajdują się zwykle w meksykańskim Kodeksie handlowym. Jeżeli dług ma charakter cywilny, mogą mieć zastosowanie właściwe przepisy cywilne i procesowe, w tym krajowy kodeks postępowania cywilnego i rodzinnego w tych obszarach, w których już obowiązuje.

W sporach handlowych główne sądowe sposoby windykacji długu obejmują zwykłe postępowanie handlowe, ustne postępowanie handlowe, handlowe postępowanie egzekucyjne oraz ustne handlowe postępowanie egzekucyjne. Tryb zwykły albo ustny stosuje się wtedy, gdy wierzyciel musi wykazać istnienie, wymagalność i wysokość długu za pomocą umowy, faktur, korespondencji, dowodów dostawy, wyciągów albo innych środków dowodowych. Tryb egzekucyjny ma zastosowanie, gdy roszczenie opiera się na dokumencie pozwalającym żądać wykonania, takim jak prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczne orzeczenie arbitrażowe, akt urzędowy, sądowe uznanie, określone dokumenty dłużne albo inne dokumenty przewidziane przez prawo.

Pozew należy złożyć do właściwego sądu wraz z dokumentami potwierdzającymi dług oraz dostępnymi dowodami. Jeżeli część dokumentów znajduje się u dłużnika albo osoby trzeciej, wierzyciel powinien możliwie dokładnie je wskazać, aby żądać ich przedstawienia lub włączenia do akt sprawy. W postępowaniach handlowych znaczenie mogą mieć także wiadomości elektroniczne, dokumenty elektroniczne, korespondencja handlowa, zapisy księgowe, dowody dostawy, wyciągi oraz inne materiały pozwalające wykazać istnienie i wymagalność zobowiązania.

Po przyjęciu pozwu sąd zarządza doręczenie pozwanemu. W ustnym postępowaniu handlowym pozwany powinien złożyć odpowiedź w terminie przewidzianym przez meksykański Kodeks handlowy i odnieść się do wskazanych faktów. W ustnym handlowym postępowaniu egzekucyjnym, po wezwaniu do zapłaty, zajęciu majątku i doręczeniu, pozwany ma określony termin na odpowiedź oraz zgłoszenie obrony dopuszczalnej przez prawo. Strategia procesowa zależy od tego, czy dłużnik uznaje zobowiązanie, kwestionuje stosunek umowny, wysokość długu, autentyczność dokumentów, zapłatę, potrącenie, upływ terminu przedawnienia albo inne zarzuty.

Jeżeli dług jest potwierdzony dokumentem egzekucyjnym, postępowanie egzekucyjne może pozwolić na szybsze działania już na początku sprawy, w tym wezwanie do zapłaty i zajęcie majątku wystarczającego do zabezpieczenia roszczenia wierzyciela. Jeżeli wierzyciel nie posiada dokumentu egzekucyjnego, zazwyczaj najpierw konieczne jest uzyskanie orzeczenia potwierdzającego dług, a dopiero następnie żądanie jego wykonania.

Możliwość odwołania w sprawach handlowych zależy od rodzaju postępowania, wartości sprawy, charakteru orzeczenia oraz przepisów meksykańskiego Kodeksu handlowego. W sprawach o wartości pieniężnej dopuszczalność odwołania może być powiązana z okresowo aktualizowanymi kwotami, dlatego ten element należy uwzględnić już przy przygotowaniu pozwu i wyborze strategii procesowej.

W sprawach cywilnych i rodzinnych meksykańskie regulacje procesowe znajdują się w okresie przejścia do krajowego kodeksu postępowania cywilnego i rodzinnego, który wchodzi w życie stopniowo. W tym okresie w niektórych sprawach mogą nadal mieć zastosowanie lokalne przepisy procesowe albo przepisy przejściowe właściwego stanu. W długach handlowych podstawowe regulacje proceduralne znajdują się w meksykańskim Kodeksie handlowym, chociaż właściwość terytorialna, egzekucja i niektóre czynności praktyczne zależą od sądu prowadzącego sprawę.

Jeżeli wierzyciel posiada już zagraniczne orzeczenie sądowe, orzeczenie arbitrażowe albo inne rozstrzygnięcie wydane poza Meksykiem, analizę należy rozpocząć od uznania i wykonania zagranicznych orzeczeń. Procedura ta pozwala nadać zagranicznemu rozstrzygnięciu skutki prawne w Meksyku i, jeżeli spełnione są wymagane warunki, wykonać je z majątku dłużnika znajdującego się na terytorium Meksyku.

Przy przygotowaniu takiej procedury zazwyczaj analizuje się istnienie właściwej umowy międzynarodowej, ostateczny albo wykonalny charakter orzeczenia w państwie jego wydania, prawidłowe doręczenie dłużnikowi, rzeczywistą możliwość obrony, właściwość organu zagranicznego oraz zgodność orzeczenia z porządkiem publicznym Meksyku. W przypadku zagranicznych orzeczeń arbitrażowych znaczenie mają także zasady ich uznania i wykonania w Meksyku.

Sąd meksykański nie rozpoznaje ponownie sporu co do istoty długu tak, jakby była to nowa sprawa. Główna funkcja uznania polega na sprawdzeniu warunków skuteczności zagranicznego orzeczenia w Meksyku, a po zakończeniu tego etapu możliwe jest jego wykonanie za pomocą dostępnych w Meksyku środków majątkowych.

Gdy orzeczenie sądowe, uznane orzeczenie zagraniczne albo inny akt nadający się do wykonania może być wykonany w Meksyku, wierzyciel powinien rozpocząć etap przymusowej egzekucji. Na tym etapie celem jest przekształcenie orzeczenia w rzeczywiste odzyskanie majątku poprzez ustalenie nieruchomości, ruchomości, rachunków bankowych, wierzytelności, dochodów albo innych aktywów dłużnika, do których można skierować egzekucję.

W ramach egzekucji można żądać zajęcia rachunków i majątku, zatrzymania wierzytelności, skierowania egzekucji do określonych dochodów, wyceny i sądowej sprzedaży zajętego majątku oraz przeznaczenia uzyskanych środków na spłatę długu, odsetek, kosztów sądowych i innych uznanych kwot. W sprawach handlowych, gdy istnieje orzeczenie nakazujące sprzedaż sądową, meksykański Kodeks handlowy pozwala przejść do sprzedaży zatrzymanego lub zajętego majątku zgodnie z właściwymi zasadami wyceny, ogłoszenia i sprzedaży sądowej.

Jeżeli dłużnik będący przedsiębiorcą wykazuje oznaki niewypłacalności, wierzyciel powinien ocenić możliwość wszczęcia albo udziału w postępowaniu upadłościowym przedsiębiorcy. Taka procedura nie zawsze oznacza natychmiastową likwidację: może obejmować etap porozumienia z wierzycielami ukierunkowany na zachowanie przedsiębiorstwa, a także etap likwidacji, gdy przywrócenie zdolności płatniczej nie jest możliwe.

Meksykańska ustawa o upadłości przedsiębiorców uznaje ogólne niewykonywanie zobowiązań za istotne wtedy, gdy przedsiębiorca nie płaci dwóm albo większej liczbie wierzycieli i spełnione są ustawowe przesłanki. Do ważnych elementów należą zobowiązania przeterminowane o ponad trzydzieści dni, stanowiące co najmniej trzydzieści pięć procent wszystkich zobowiązań dłużnika, oraz niewystarczające płynne aktywa do pokrycia co najmniej osiemdziesięciu procent wymagalnych zobowiązań. Kryteria te mają znaczenie przy wyborze między indywidualnym pozwem, egzekucją z już ustalonego majątku albo udziałem w postępowaniu upadłościowym.

W postępowaniu upadłościowym przedsiębiorcy można również badać bezskuteczność czynności dokonanych z pokrzywdzeniem wierzycieli w okresie wstecznym. Znaczenie mogą mieć czynności nieodpłatne, przeniesienie majątku za rażąco zaniżoną wartość, wcześniejsze płatności, umorzenie długu, czynności na nietypowych warunkach albo działania podjęte ze świadomością pokrzywdzenia ogółu wierzycieli. Jeżeli czynność zostanie uznana za bezskuteczną, majątek, prawa albo ich wartość mogą wrócić do masy objętej postępowaniem, zwiększając możliwość zaspokojenia uznanych wierzycieli.

Jeżeli konieczna jest ocena sprawy długu w Meksyku, przygotowanie dokumentów do negocjacji, wybór właściwej drogi sądowej, rozpoczęcie uznania zagranicznego orzeczenia albo wsparcie wykonania orzeczenia z majątku dłużnika, Grandliga może przeanalizować sytuację i zaproponować strategię międzynarodowej windykacji dostosowaną do dostępnych dokumentów, miejsca położenia dłużnika i ustalonych aktywów.

19.08.2024

275