Windykacja w Ekwadorze

Postępowanie windykacyjne w Ekwadorze rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Przedawnienie długów wynikających z umowy pisemnej wynosi 10 lat, dla długów wynikających z umowy ustnej 5 lat, dla długów powstałych na podstawie faktur wynosi 3 lata. Konsekwencje przekroczenia terminu przedawnienia obowiązują wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu w momencie uznania przez dłużnika zobowiązania w sposób wyraźny lub dorozumiany. Po przerwie bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Ustawodawstwo ekwadorskie przewiduje sądową windykację długów w postępowaniu zwykłym i uproszczonym.

Zwykły proces sądowy polega na złożeniu pozwu do sądu, po czym sąd postanawia uwzględnić pozew, zawiadamia pozwanego i przygotowuje się do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Gdy sędzia uzna pozew za jasny i kompletny, prześle go pozwanemu z pouczeniem o możliwości rozprawy zaocznej. Pozwany ma 15 dni na jednoczesne złożenie odpowiedzi zawieszającej i ostatecznej na roszczenie wierzyciela.

Odpowiedź na pozew musi zawierać zastrzeżenia podnoszone wobec roszczeń powoda oraz dokumenty załączone do pozwu, kategorycznie wskazując, co się przyznaje, a co zaprzecza. Sędzia musi zadbać o to, aby odpowiedź była jasna, a zarzuty wskazywały podstawę faktyczną i prawną, na której są oparte. Jeżeli sędzia uzna, że ​​wymogi nie zostały spełnione, nakaże oskarżonemu doprecyzowanie lub uzupełnienie odpowiedzi. Brak odpowiedzi na pozew lub wyraźny sprzeciw wobec roszczeń powoda zostanie uznany przez sędziego za wskazówkę przeciwko pozwanemu i będzie uważany za zwykłe zaprzeczenie podstawy powództwa.

Po złożeniu przez dłużnika odpowiedzi na pozew powód nie może wycofać się z pozwu, chyba że uiści koszty obsługi prawnej pozwanego.

Jeżeli spór dotyczy wyłącznie kwestii prawnych, sędzia zapozna się z materiałami sprawy i podejmie decyzję. Jeżeli zastrzeżenia dotyczą faktów wymagających udowodnienia, sędzia wyznaczy datę i godzinę, w której strony powinny stawić się, aby podjąć próbę osiągnięcia ugody, która zakończy spór. Niestawiennictwo jednej ze stron będzie traktowane jako przejaw złej wiary, co będzie brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o zwrocie kosztów sądowych.

W przypadku stawienia się obu stron sędzia nakaże każdej z nich po kolei przedstawienie swoich argumentów w protokole, ze szczególnym wskazaniem ustępstw, jakie jest skłonna zaoferować w celu osiągnięcia pojednania. Cesje te będą ważne jedynie wówczas, gdy zostaną przyjęte w ramach ugody i w żadnym wypadku nie będą stanowić zmiany stanu faktycznego lub prawnego podniesionego w reklamacji i odpowiedzi na nią.

Jeżeli strony dojdą do porozumienia, zostanie to odnotowane w protokole. Sędzia, jeśli uzna, że ​​umowa jest zgodna z prawem i spełnia wszystkie stawiane jej wymagania, zatwierdzi ją decyzją i uzna proces za zakończony. Jeżeli ugoda obejmuje tylko część wskazanych kwestii i jest zgodna z prawem, sędzia zatwierdzi ugodę i zarządzi kontynuację procesu w pozostałych kwestiach nie objętych ugodą, chyba że w ocenie sędziego kwestii tych nie da się uregulować i rozstrzygane wyłącznie łącznie ze względu na ich istotę.

Jeżeli strony nie dojdą do pojednania, oświadczenia każdej ze stron zostaną odnotowane w ustawie, a postępowanie zostanie uznane za zakończone. Stwierdzenia te zostaną uwzględnione przy podejmowaniu decyzji o ocenie nierozsądności lub złośliwości strony, której można zarzucić brak pojednania. Jeżeli pojednanie nie zostanie osiągnięte, sędzia wyznaczy rozprawę i da stronom 10 dni na przedstawienie wszelkich dowodów, o które strony się ubiegają. Po upływie terminu do przedstawienia dowodów sędzia zapoznaje się z materiałami sprawy i podejmuje decyzję. Przed podjęciem decyzji strony mogą przedstawić swoją argumentację prawną.

Uproszczony proces sądowy ma zastosowanie do spraw, w których kwota sporna nie przekracza 5.000 USD. Pozew wnosi się do sądu wraz z dowodami, którymi dysponuje powód lub z zawiadomieniem o dowodach, które mają zostać przedstawione na rozprawie mediacyjnej. Sędzia wyznaczy termin wezwania oskarżonego, który w terminie ośmiu dni może ustosunkować się do pozwu, przedstawiając swoją linię obrony, do której dołączony jest dostępny materiał dowodowy oraz wskazując dowody, które mają zostać przedstawione na rozprawie pojednawczej i rozprawie w sprawie.

Po upływie tego terminu, niezależnie od tego, czy odpowiedź została udzielona, ​​czy nie, sędzia wyznacza termin rozprawy pojednawczo-procesowej, która musi odbyć się nie wcześniej niż trzy dni i nie później niż osiem dni od wyznaczonego terminu.

Jeżeli pozwany nie stawi się na rozprawę, sędzia stwierdza jego nieobecność, zapoznaje się z materiałami dowodowymi żądanymi przez powoda i podejmuje decyzję.

Jeżeli obie strony są obecne, sędzia ułatwi im pojednanie. Jeżeli pojednanie obejmie cały spór, sędzia podejmie decyzję, zatwierdzając ją, jeśli nie narusza ona prawa. Jeżeli nie dojdzie do porozumienia, będzie ono częściowe lub nie zostanie zatwierdzone ze względu na sprzeczność z prawem, sędzia zarządzi przeprowadzenie dowodu, o który strony wnioskowały.

Na rozprawie zostaną złożone zeznania, udzielone zostaną odpowiedzi na pytania, opinia biegłych oraz przedstawione dokumenty i przedmioty zostaną poddane przeglądowi, po czym strony będą mogły zabrać głos w celu przedstawienia swoich argumentów, zaczynając od powoda.

Po wysłuchaniu argumentów sędzia jeszcze tego samego dnia wyda postanowienie, które będzie mieć formę pisemną i zostanie odpowiednio uzasadnione w ciągu czterdziestu ośmiu godzin, a następnie w ciągu następnych dwudziestu czterech godzin powiadomi strony.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zażalenie rozpatrywane jest na rozprawie sądowej z udziałem zainteresowanych. Po zakończeniu rozprawy sąd apelacyjny podejmuje ostateczną decyzję. Od decyzji Sądu Apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Ekwadoru w terminie 5 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. W przypadku złożenia odpowiedniego zabezpieczenia skutek i wykonanie orzeczenia sądu apelacyjnego zostanie zawieszone. W wyniku rozpatrzenia skargi Sąd Najwyższy podejmuje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia i nie podlega zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się wyroku wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Orzeczenie sądu może zostać poddane wykonaniu w ciągu 5 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowania i konfiskaty papierów wartościowych i instrumentów finansowych.

Jeżeli dłużnik ma oznaki niewypłacalności, wierzyciel powinien rozważyć możliwość ogłoszenia upadłości dłużnika. Oznakami niewypłacalności są przypadki, gdy dłużnik po otrzymaniu nakazu egzekucji nie płaci ani nie przekazuje majątku w celu spłaty długu; przeniesiony majątek nie wystarczy na spłatę długu; przeniesiona nieruchomość jest przedmiotem sporu, nie jest do dyspozycji dłużnika i znajduje się poza Ekwadorem. W ramach postępowania upadłościowego majątek dłużnika zostanie rozdzielony pomiędzy wierzycieli zgodnie z zasadami postępowania upadłościowego. Jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pokrycie w całości roszczeń wierzycieli i zostanie stwierdzone, że doszło do upadłości zawinionej (jeżeli niewypłacalność wynika z nieostrożnego lub rozrzutnego zachowania dłużnika) lub upadłości oszukańczej (jeżeli niewypłacalność powstała na skutek złośliwe działania w celu wyrządzenia szkody wierzycielom), wówczas przewidziana jest możliwość unieważnienia transakcji dłużnika, które wyrządziły dłużnikowi szkodę lub pozbawiły go majątku, a także naprawienia strat od winnych. Dzięki zastosowaniu tych przepisów możliwe jest zwiększenie szans na pełne zaspokojenie roszczeń wierzycieli.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Ekwadorze, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

16.09.2024

212