Windykacja w Chorwacji

Postępowanie windykacyjne w Chorwacji rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego obszaru działalności, historii firmy, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości zaskarżenia wierzytelności. dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

W zdecydowanej większości przypadków windykacja prowadzona jest bez udziału sądu. Кak zasadę, chorwackie firmy starają się unikać „złej reputacji” (na przykład, „to ci, wobec których stale prowadzone są działania windykacyjne”), ponieważ płatność za towary lub usługi jest prawnym obowiązkiem każdej firmy, a ci, którzy celowo nie płacą rachunków, nie są przedsiębiorcami, ale oszustami.

Dodatkową zachętą dla chorwackich firm do pozasądowej spłaty zadłużenia jest ustawa o terminach wykonania zobowiązań finansowych. Ustawa ta określa, że ​​maksymalny termin na dokonanie płatności za towar lub usługę wynosi do 60 dni, przy czym w wyjątkowych przypadkach termin ten może zostać przedłużony do dłuższego okresu. Jeżeli strony nie określiły terminu zapłaty ceny dostarczonego towaru lub wykonanej usługi, domyślnie wynosi on 30 dni.

W przypadku naruszenia wyznaczonych terminów dłużnik musi zapłacić karę grzywny w wysokości od 10 000,00 do 1 000 000,00 kun za każde naruszenie, a osoba odpowiedzialna za dłużnika podlega karze grzywny w wysokości odpowiednio od 1 000,00 do 50 000,00 kun.

Samo ogłoszenie możliwości wszczęcia postępowania sądowego jest zwykle wystarczającą zachętą dla dłużnika do dokonania zapłaty, jeśli posiada na to wystarczające środki. Postępowanie sądowe może być długotrwałe i kosztowne, a dłużnicy zazwyczaj starają się go za wszelką cenę uniknąć.

Etap pozasądowy polega na aktywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwych opcji ugody (na przykład zwrot towaru, przeniesienie długu na osobę trzecią, wymianę usług lub towaru).

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni czas pozasądowej windykacji wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, gdy uzgodniony został plan ratalny spłaty zadłużenia na dłuższy okres). Jeżeli ten etap nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, lub po wstępnej analizie okaże się, że nie ma to zastosowania, należy przystąpić do windykacji na drodze sądowej.

Przed podjęciem kroków prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Generalny termin przedawnienia wynosi 5 lat. Ustawa o obowiązkowych stosunkach zabrania zmiany określonego okresu. Przekroczenie terminu przedawnienia nie stoi na przeszkodzie zwróceniu się wierzyciela do sądu, gdyż sąd uwzględni taką okoliczność dopiero wtedy, gdy dłużnik ją zgłosi. Ten przepis przewiduje możliwość przerwania biegu przedawnienia w przypadku pisemnego uznania długu przez dłużnika, częściowej zapłaty długu lub odsetek od długu.

Przeprowadzenie obowiązkowej przedprocesowej procedury windykacyjnej przed skierowaniem sprawy do sądu nie jest wymagane, a zaniechanie takich czynności nie jest warunkiem wszczęcia sprawy. 

W zależności od złożoności sprawy i kosztu roszczenia ustawodawstwo przewiduje następujące możliwości windykacji sądowej: 

1. Wniosek o wykonanie przez notariusza. Jeżeli dług jest potwierdzony oryginałami dokumentów (takimi jak faktury, rachunki i czeki z protestem, dokumenty urzędowe, wyciągi z ksiąg handlowych, dokumenty prywatne poświadczone ustawowo, specjalne dokumenty urzędowe), wówczas tytuł egzekucyjny może wystawić notariusz i następnie wykonana przez komornika. W tym celu notariusz przesyła stronie przeciwnej propozycję egzekucji, wskazując konieczność spełnienia warunku przed komornikiem w terminie 15 dni. Jeżeli wniosek nie zostanie wycofany w wyznaczonym terminie, notariusz wyda postanowienie o egzekucji i doręczy je stronom. W przeciwnym razie sprawa zostaje przekazana do rozpoznania właściwemu sądowi.

2. Zatwierdzenie ugody na etapie próbnym. Opcja ta ma zastosowanie, jeżeli sąd uzna, że ​​okoliczności sprawy i czas trwania współpracy stron pozwalają na rozwiązanie sporu w drodze pojednania stron. Jeżeli strony wyrażą zgodę na postępowanie pojednawcze, sąd wyznacza spotkanie w celu pojednania z udziałem mediatora. Po pomyślnym zakończeniu procedury pojednawczej strony zawierają ugodę sądową, która ma moc dokumentu wykonawczego.

3. Do bezspornych roszczeń wierzyciela stosuje się tryb wystawienia nakazu zapłaty (“Platnog naloga”). Po złożeniu wniosku sąd wydaje polecenie zapłaty, w którym nakazuje pozwanemu spełnić roszczenia w ciągu ośmiu dni wraz z kosztami, lub w tym samym terminie złożyć sprzeciw. Jeśli pozwanemu nie złoży sprzeciwu w wyznaczonym terminie, polecenie zapłaty nabiera mocy ostatecznego rozstrzygnięcia. Jeśli jednak dłużnik złoży sprzeciw w wyznaczonym terminie, polecenie zapłaty jest uznawane za nieważne, a sprawa podlega rozpatrzeniu w ogólnym postępowaniu sądowym.

4. Procedura dotycząca sporów o niewielkie kwoty (“Postupak u sporovima male vrijednosti”) jest stosowana w sprawach o wartości roszczeń nieprzekraczających 1320 euro. W pozostałym zakresie ta procedura jest podobna do ogólnego postępowania sądowego, ale prowadzona jest w formie pisemnej w terminie nie dłuższym niż jeden rok.

5. Procedurę wystawienia europejskiego nakazu zapłaty (“Europski platni nalog”) stosuje się w sprawach bezspornych roszczeń pieniężnych pomiędzy stronami z krajów Unii Europejskiej (z wyjątkiem Danii). Cena roszczenia za tę procedurę nie może przekraczać 5000 euro. Aby uzyskać europejskie polecenie zapłaty, należy wypełnić standardowy formularz wniosku i złożyć go w sądzie. Sąd przyjmuje polecenie zapłaty na zamkniętym posiedzeniu i przesyła je dłużnikowi, po czym dłużnik ma 30 dni na złożenie swoich zarzutów do sądu. Jeśli dłużnik zgłasza zarzuty, sąd wezwie powoda, aby wysłuchać jego stanowiska w sprawie, a jeśli uznaje zarzut za uzasadniony, unieważnia polecenie zapłaty. W takim przypadku sprawa podlega rozpatrzeniu w trybie ogólnym. Jeśli jednak dłużnik nie złoży swoich zarzutów do sądu, polecenie zapłaty nabiera mocy ostatecznego rozstrzygnięcia. Europejskie polecenie zapłaty jest uznawane we wszystkich państwach członkowskich UE (z wyjątkiem Danii). 

5. Ogólne postępowanie reklamacyjne stosuje się w sprawach, w których dłużnik kwestionuje nakaz zapłaty lub gdy od początku było oczywiste, że roszczenie wierzyciela jest kontrowersyjne. Proces ten przebiega w drodze rozprawy, podczas której strony są wzywane do przedstawienia swoich stanowisk w sprawie. Zgodnie z prawem postępowania cywilnego sprawa powinna zostać rozpatrzona w rozsądnym terminie, nie dłuższym jednak niż trzy lata od dnia wniesienia pozwu. W wyniku rozpatrzenia sprawy sąd podejmuje postanowienie w sprawie (“Presude”), które wchodzi w życie w terminie 15 dni od dnia doręczenia stronie odpisu postanowienia, pod warunkiem że nie podlega zaskarżeniu.

Jedna ze stron sporu niezadowolona z orzeczenia sądu pierwszej instancji ma prawo wnieść od niego apelację w terminie 15 dni od dnia otrzymania odpisu orzeczenia. Termin rozpatrzenia sprawy przed sądem apelacyjnym nie powinien przekraczać jednego roku, a w sprawach o drobne kwoty – do sześciu miesięcy.

Ostateczna decyzja sądu apelacyjnego może zostać rozpatrzona przez Sąd Najwyższy Republiki Chorwacji w ciągu trzydziestu dni od daty wydania przez sąd zezwolenia na kontrolę. Zezwolenie na kontrolę decyzji drugiej instancji należy złożyć w terminie 30 dni od dnia wydania zaskarżonej decyzji. Kontrolę można jednak przeprowadzić tylko wtedy, gdy w jej trakcie można spodziewać się, że zostanie podjęta decyzja w kwestii prawnej, która będzie istotna dla rozstrzygnięcia sporu i zapewnienia jednolitego stosowania prawa w tej kategorii spraw.

Jeżeli po otrzymaniu prawomocnego orzeczenia sądu dłużnik odmówi dobrowolnego zastosowania się do orzeczenia sądu, należy wszcząć za pośrednictwem sądu przymusowe wykonanie orzeczenia sądu. Z kolei sąd wydaje postanowienie lub konkluzję, w której wskazuje komornikowi, jakie czynności należy wykonać w stosunku do dłużnika.

W ramach sądowego wykonania orzeczenia roszczenia wierzyciela można zaspokoić poprzez spisanie środków z rachunków dłużnika; przejęcie majątku ruchomego i nieruchomego, ustalenie ich wartości i późniejsza sprzedaż; przymusowe ustanowienie zastawu na nieruchomości; ubezpieczenie sądowe i notarialne z przeniesieniem własności. 

Jeżeli postępowanie egzekucyjne nie przyniesie pozytywnych rezultatów, a dłużnik nie będzie w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań pieniężnych, wierzyciel ma prawo wszcząć wobec dłużnika postępowanie upadłościowe. Sztuka 173 Prawa upadłościowego przewiduje możliwość pociągnięcia właścicieli dłużnika do osobistej odpowiedzialności za długi spółki. Z kolei ustawa Prawo spółek handlowych ustaliła, że ​​uczestnicy publicznej spółki obrotu oraz komplementariusze spółki komandytowej ponoszą osobistą, nieograniczoną i solidarną odpowiedzialność za zobowiązania tych spółek całym swoim majątkiem. Jeżeli chodzi o uczestników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółek akcyjnych oraz komandytariuszy spółek komandytowych, to mogą oni ponosić odpowiedzialność jedynie w wyjątkowych przypadkach, takich jak: wykorzystanie spółki do wyrządzenia szkody wierzycielom lub uszczuplenia majątku spółki dla własnej korzyści lub na na rzecz innej osoby, nawet jeśli nie wiedziała ona, że ​​w wyniku tego spółka nie wywiąże się ze swoich zobowiązań.

Alternatywnym sposobem wywarcia nacisku na dłużnika w celu odzyskania długu jest pociągnięcie urzędników lub innych odpowiedzialnych osób dłużnika do odpowiedzialności karnej zgodnie z art. 311 Kodeksu karnego Republiki Chorwacji za niezastosowanie się do prawomocnego orzeczenia sądu.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie windykacji międzynarodowej w Chorwacji, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Zapraszamy do kontaktu w celu uzyskania dodatkowych informacji i profesjonalnego wsparcia ze strony naszych specjalistów.

12.06.2024

401