Windykacja w Boliwii

Postępowanie windykacyjne w Boliwii rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Generalny termin przedawnienia wynosi 5 lat. Konsekwencje przekroczenia terminu przedawnienia obowiązują wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia przerywa każde działanie dłużnika wskazujące na uznanie długu. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Prawo Boliwii przewiduje sądową windykację długów w postępowaniu zwykłym i wykonawczym.

Zwykły proces sądowy odbywa się poprzez złożenie pozwu w sądzie, po czym sąd rozpatruje pozew pod kątem zgodności z wymogami prawnymi. Roszczenie może zostać wniesione dopiero po wyczerpaniu procedury pojednawczej. Po wydaniu orzeczenia w sprawie uznania roszczenia, zostanie wyznaczony termin na złożenie odpowiedzi na pozew oraz data wezwania pozwanego. Po otrzymaniu wezwania pozwany ma obowiązek w terminie trzydziestu dni złożyć odpowiedź na pozew. Po upływie wskazanych terminów, niezależnie od udzielenia odpowiedzi, wyznaczona zostanie rozprawa wstępna, która odbędzie się w terminie nie dłuższym niż pięć dni.

W odpowiedzi na pozew pozwany musi wypowiedzieć się na temat stanu faktycznego wskazanego w pozwie, a także autentyczności załączonych dokumentów, których autorstwo jest mu przypisywane, oraz ich treści. Milczenie lub uchylanie się od składania wyjaśnień będzie uznawane za przyznanie się do faktów i autentyczności dokumentów. Ponadto pozwany musi jasno i rzetelnie określić fakty, na które opiera swoją obronę oraz załączyć dowody istotne dla sprawy oraz wskazać inne dowody, które zamierza przedstawić, wskazując, jakie fakty zamierza udowodnić.

Pozwany, kierując się swoimi interesami, może uwzględnić roszczenie powoda, zgłosić zastrzeżenia wstępne, zająć stanowisko wyczekujące, udzielić odpowiedzi odmownej lub wnieść powództwo wzajemne. Jeżeli pozwany wybierze więcej niż jedną z tych możliwości, obowiązany jest działać jednocześnie i w ramach jednej czynności procesowej. Jeżeli pozwany uwzględni pozew, decyzja zostanie podjęta bez konieczności przedstawiania dodatkowych dowodów i poddawania się dodatkowym procedurom. Jeżeli dopuszczenie jest częściowe, roszczenia zostaną uznane za udowodnione w przyjętej części, a postępowanie toczy się w pozostałych kwestiach.

Jeżeli po upływie terminu do złożenia odpowiedzi pozwany nie stawił się, z inicjatywy sądu lub na żądanie drugiej strony, ogłasza się jego odmowę udziału w procesie. Uchylanie pozwanego będzie stanowić wobec niego jedynie domniemanie co do faktów podnoszonych przez powoda, dopóki nie zostaną one obalone.

Na rozprawie wstępnej zostaną dokonane następujące czynności: potwierdzenie pozwu i udzielenie na nie odpowiedzi oraz wyjaśnienie punktów niejasnych, sprzecznych lub nieścisłych, zdaniem organu sądowego lub stron; próba pojednania, która musi zostać przeprowadzona przez organ sądowy we wszystkich lub niektórych kontrowersyjnych kwestiach; ostateczne określenie przedmiotu procesu; ustalanie kolejności i dopuszczalności dowodów; przyjęcie dowodów, które mogą zostać przedstawione na posiedzeniu lub wyznaczenie dodatkowego spotkania dla tych, które nie zostały przedstawione przed jego zakończeniem.

Jeżeli sprawa ma charakter wyłącznie prawny lub jeżeli, mimo że jest oparta na faktach, wszystkie dowody zostały przedstawione w całości, lub gdy postanowiono pominąć dowody jeszcze nieprzedstawione, wówczas zostaną wysłuchane argumenty stron i wydany zostanie wyrok zostanie wyrenderowany.

Jeżeli na rozprawie wstępnej nie uwzględniono w pełni materiału dowodowego, strony zostaną wezwane na rozprawę dodatkową, która odbędzie się w ciągu najbliższych piętnastu dni. W tym czasie zostaną wykonane wszystkie niezbędne czynności zaplanowane do wykonania poza zgromadzeniem, takie jak inspekcje, badania, sprawozdania i inne podobne czynności, tak aby zostały zakończone do czasu dodatkowego spotkania. Na dodatkowym posiedzeniu wszystkie dowody zostaną rozpatrzone, po czym sąd wysłucha argumentów stron i podejmie decyzję.

Postępowanie egzekucyjne ma zastosowanie w przypadku odzyskania określonej kwoty pieniężnej, potwierdzonej pisemnym dokumentem. Po zgłoszeniu pozwu organ sądowy zbada dokument pisemny, płynność i przedawnienie zobowiązania oraz podejmie wstępną decyzję, zarządzając areszt i zarządzając dalszą egzekucję do czasu uiszczenia żądanej kwoty, odsetek, kosztów prawnych i otrzymano wydatki. Ta sama decyzja informuje pozwanego o możliwości wniesienia sprzeciwu. Po zawiadomieniu pozwanego będzie on miał dziesięć dni na przedstawienie w jednym akcie całej obrony na roszczenie, przedstawienie wszystkich posiadanych dokumentów dowodowych oraz wskazanie środków dowodowych, którymi zamierza się posłużyć. W przeciwnym wypadku, jeżeli pozwany nie złoży sprzeciwu, decyzja zostanie uznana za ostateczną i sprawa przejdzie bezpośrednio do etapu egzekucyjnego.

Jeżeli zostały zgłoszone zastrzeżenia, wszystkie zostaną rozpatrzone na rozprawie, po której sąd podejmie ostateczną decyzję. Orzeczenia podjęte w postępowaniu egzekucyjnym mogą zostać zmienione w kolejnym postępowaniu zwykłym, jeżeli sprawa dotyczy prawa materialnego, a w żadnym wypadku procesu postępowania egzekucyjnego. Proces ten może zostać wszczęty przez każdą ze stron po wejściu decyzji w życie, w terminie sześciu miesięcy. Po tym terminie traci się prawo do wniesienia skargi o ponowne zbadanie decyzji podjętej w postępowaniu egzekucyjnym.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie w terminie 10 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zażalenie rozpatrywane jest na rozprawie sądowej z udziałem zainteresowanych. Po zakończeniu rozprawy sąd apelacyjny podejmuje ostateczną decyzję. Od decyzji Sądu Apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Boliwii w terminie 10 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji w przypadku błędnej interpretacji lub niewłaściwego zastosowania prawa. W wyniku rozpatrzenia skargi Sąd Najwyższy podejmuje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia i nie podlega zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się wyroku wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Orzeczenie sądu może zostać poddane wykonaniu w ciągu 5 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowania i konfiskaty papierów wartościowych.

Alternatywną możliwością windykacji może być postępowanie upadłościowe wobec dłużnika. Wierzyciel ma prawo wszcząć postępowanie upadłościowe wobec dłużnika w przypadku, gdy dłużnik zaprzestał wykonywania swoich zobowiązań. Prawo boliwijskie przewiduje, że zakończenia płatności oczekuje się w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących zdarzeń, na przykład: braku lub niewystarczającej ilości majątku, który może zostać zajęty; niezapłacenie jednego lub większej liczby zobowiązań, które są płynne i wykonalne; nieobecność i ukrywanie się dłużnika; zamknięcie lub zawieszenie przedsiębiorstwa. Na tym etapie, jeżeli majątek dłużnika jest niewystarczający do pełnego zaspokojenia roszczeń wierzycieli, istnieje możliwość unieważnienia transakcji dłużnika, które wyrządziły mu szkodę lub pozbawiły go majątku. Do takich transakcji należą między innymi: nieodpłatne zbycie nieruchomości lub za świadczenie wzajemne znacznie niższe niż majątek dłużnika; zapłata długów, które nie są jeszcze wymagalne; transakcje za wynagrodzeniem oferowane jako oszustwo wobec wierzycieli, pod warunkiem, że osoba trzecia wiedziała o złym stanie majątkowym dłużnika. Anulowanie wspomnianych transakcji jest dopuszczalne, jeżeli zostały one dokonane w ciągu dwóch lat przed dniem otwarcia postępowania upadłościowego. W wyniku unieważnienia takich transakcji możliwy jest zwrot dłużnikowi tego, co utracił w wyniku takich transakcji, a tym samym zwiększenie masy likwidacyjnej na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Boliwii, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

18.09.2024

137