Windykacja w Mongolii

Postępowanie windykacyjne w Mongolii rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Ogólny termin przedawnienia w Mongolii wynosi 10 lat, natomiast dla roszczeń z tytułu niewykonania zobowiązań umownych wynosi 3 lata. Prawo cywilne przewiduje prawo sądu do zmiany terminu przedawnienia i sposobu jego obliczania, jeżeli strony zgłoszą się na odpowiedni wniosek. Jeżeli termin przedawnienia upłynął, sąd może go przywrócić w celu ochrony naruszonych praw. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu, jeżeli dłużnik dokona częściowej spłaty zadłużenia, odsetek, złoży gwarancję lub przyjmie inne żądanie potwierdzające uznanie długu. Po takiej przerwie termin przedawnienia rozpoczyna się od nowa.

Przed udaniem się do sądu warto zwrócić uwagę na tryb rozstrzygnięcia sporu, jaki strony przewidziały w umowie. Jeżeli więc strony ustaliły, że powstałe spory zostaną rozwiązane w drodze procedury rozstrzygania roszczeń, wówczas przed złożeniem pozwu do sądu konieczne jest spełnienie zastrzeżonego warunku. W przeciwnym razie pozew zostanie zwrócony powodowi. 

Ustawodawstwo Mongolii przewiduje trzy możliwości windykacji na drodze sądowej: postępowanie ogólne, postępowanie uproszczone i postępowanie specjalne.

Ogólną procedurę sądowej przeprowadza się poprzez złożenie pozwu w sądzie. Zgodnie z prawem termin rozpatrzenia sprawy przez sąd pierwszej instancji wynosi 60 dni od dnia wszczęcia sprawy. Sąd może przedłużyć ten termin o kolejne 30 dni. Sprawa jest rozpatrywana na posiedzeniu sądu, na którym wzywane są strony i przedstawiane są ich stanowiska. W wyniku rozpatrzenia sprawy sąd wydaje postanowienie, które wchodzi w życie po upływie 14 dni od chwili doręczenia stronom.

Każdej stronie sprawy, która nie zgadza się z orzeczeniem sądu, przysługuje prawo zaskarżenia go w postępowaniu apelacyjnym w drodze skargi do sądu stołecznego lub okręgowego. Zażalenie rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania przez sąd. W wyniku rozpatrzenia apelacji sąd apelacyjny podejmuje decyzję, która jest ostateczna.

Zainteresowana strona sprawy ma prawo wnieść skargę do kontroli ostatecznej decyzji w sposób nadzorczy, jeżeli uważa, że ​​doszło do poważnych naruszeń elementu egzekwowania prawa (przykładowo sąd zastosował prawo odmiennie niż przewidziano w orzeczenia i wnioski Sądu Najwyższego). Reklamacja rozpatrywana jest w terminie miesiąca od dnia decyzji o rozpatrzeniu reklamacji przez sąd. Na podstawie wyników rozpatrzenia skargi decyzja zapada w terminie 30 dni od dnia zakończenia rozprawy sądowej, na wniosek sędziów termin ten może zostać przedłużony o kolejne 30 dni. Decyzja wchodzi w życie po podpisaniu jej przez sąd.

Postępowanie uproszczone wszczyna się analogicznie do postępowania ogólnego. Natomiast w okresie od wszczęcia sprawy do rozprawy sądowej, jeżeli pozwany uwzględni pozew, strony się pogodzą lub pozwany spełni roszczenia, sprawa zostaje rozstrzygnięta w sposób uproszczony. W wyniku rozpatrzenia sprawy sąd wydaje postanowienie w formie postanowienia, od którego nie przysługuje zażalenie ani postanowienie o nadzorze.

Postępowanie specjalne stosuje się w przypadkach pobrania środków w kwocie nieprzekraczającej dwudziestokrotności minimalnej miesięcznej wpłaty. Sprawa rozpatrywana jest na jednym posiedzeniu sądu w oparciu o dokumenty pisemne i elektroniczne. Termin rozpatrzenia sprawy wynosi 45 dni od dnia wszczęcia sprawy. W wyniku rozpatrzenia sprawy sąd wydaje postanowienie, które wchodzi w życie w terminie 7 dni od dnia jego podjęcia, pod warunkiem braku zaskarżenia.

Po wejściu w życie postanowienia sądu, o ile dłużnik odmówi dobrowolnego wykonania wyroku, należy uzyskać od sądu tytuł egzekucyjny i przedstawić go komornikowi w celu przymusowej egzekucji. Wierzyciel ma prawo przedstawić komornikowi tytuł egzekucyjny w terminie czterech lat od dnia wejścia w życie postanowienia sądu. Zaspokojenie roszczeń wierzyciela w procesie przymusowego wykonania odbywa się poprzez zajęcie i ściągnięcie środków pieniężnych, zajęcie majątku z jego późniejszą sprzedażą oraz przekazanie nieruchomości dłużnika do zarządzania przez wierzyciela.

Dodatkowym sposobem na odzyskanie długu jest wszczęcie postępowania upadłościowego dłużnika. Zgodnie z mongolskim prawem upadłościowym, jeśli dłużnik nie wywiąże się ze zobowiązań w wysokości co najmniej 10 procent jego majątku w terminie określonym w umowie lub prawie, wówczas dłużnik z mocy prawa zostanie uznany za niewypłacalnego. W związku z tym wierzyciel ma prawo zwrócić się z tym przedmiotem roszczenia do sądu. W ramach procedury upadłościowej przewidziana jest możliwość unieważnienia transakcji dłużnika, które miały na celu wyprowadzenie jego aktywów w celu uniknięcia zaspokojenia roszczeń wierzyciela z tych aktywów.

Należy również zwrócić uwagę na przepisy Ustawy “O spółce”, które przewidują odpowiedzialność właścicieli spółki, na przykład jeśli mienie i prawa majątkowe wniesione przez właściciela do spółki nie są jasno oddzielone od jego osobistego majątku i praw majątkowych, taki właściciel ponosi podwójną odpowiedzialność za długi spółki we wszystkim swoim majątku i prawach majątkowych.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Republice Mongolii, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem zadłużenia. Zapraszamy do kontaktu w celu uzyskania dodatkowych informacji i profesjonalnego wsparcia ze strony naszych specjalistów.

11.06.2024

279