Main img Windykacja w Gwinei Bissau

Windykacja w Gwinei Bissau

Postępowanie windykacyjne w Gwinei Bissau rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Republika Gwinei Bissau jest członkiem OHADA (Organizacji na rzecz Harmonizacji Prawa Gospodarczego w Afryce), która obejmuje dziewięć zatwierdzonych Jednolitych Aktów Prawnych, które podlegają stosowaniu przez wszystkie kraje członkowskie ww organizacji. Dlatego też tryb sądowej windykacji, egzekucji i upadłości regulują przede wszystkim przepisy odpowiednich ustaw jednolitych.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Ogólny okres przedawnienia zgodnie z ustawodawstwem krajowym Gwinei Bissau wynosi 20 lat. Zgodnie z przepisami ogólnego prawa handlowego OHADA zobowiązania wynikające z transakcji handlowych pomiędzy przedsiębiorcami lub pomiędzy przedsiębiorcami a podmiotami niebędącymi handlowcami wygasają po pięciu latach. Skutki upływu terminu przedawnienia są stosowane przed sądem pierwszej i apelacyjnej instancji wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia zostaje przerwany w momencie uznania przez dłużnika roszczeń wierzyciela. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo. Termin przedawnienia może zostać skrócony lub przedłużony za zgodą stron. Nie można go jednak skrócić do mniej niż jednego roku i wydłużyć do więcej niż dziesięciu lat. Strony mogą także za obopólnym porozumieniem uzupełnić wykaz przyczyn zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia.

Sądowa windykacja długów w Republice Gwinei Bissau prowadzona jest na podstawie zwykłego postanowienia sądu oraz poprzez wydanie nakazu zapłaty.

Zwykły proces sądowy rozpoczyna się od złożenia pozwu w sądzie, po czym sąd, jeżeli pozew spełnia wymogi proceduralne, wydaje wezwanie do wezwania pozwanego. Pozwany może wnieść sprzeciw w terminie dwudziestu dni od dnia otrzymania wezwania. W sprzeciwie pozwany musi zindywidualizować żądanie, odrębnie podać stan faktyczny, podstawę prawną i wnioski swojej obrony.

Pozwany ma obowiązek zająć konkretne stanowisko w sprawie każdego z faktów wskazanych w pozwie. Fakty, które nie są w sposób szczególny kwestionowane, uważa się za uznane, jeżeli nie stoją w sprzeczności z ogólną obroną, nie są niepotwierdzone lub nie wymagają dowodu z dokumentów. Zakwestionowanie poprzez samo zaprzeczenie jest niedopuszczalne. W przypadku wniesienia sprzeciwu sąd zawiadamia o tym powoda.

Jeżeli pozwany nie wniesie sprzeciwu w terminie do wniesienia sprzeciwu, fakty podniesione przez powoda uważa się za uznane przez pozwanego. Przepis ten nie jest akceptowany, jeżeli pozwany jest osobą prawną lub jeżeli stan faktyczny wymaga dowodu z dokumentu.

Na sprzeciw pozwanego powód może odpowiedzieć repliką. Replika jest składana w terminie ośmiu dni od dnia otrzymania zawiadomienia o wniesieniu sprzeciwu. Na replikę pozwany może odpowiedzieć repliką zwrotną. Replika zwrotna jest składana w terminie ośmiu dni od upływu terminu na złożenie repliki. Brak któregokolwiek z wymienionych dokumentów procesowych lub brak zakwestionowania nowych faktów przedstawionych przez stronę przeciwną w poprzednim dokumencie skutkuje uznaniem tych faktów za przyjęte domyślnie.

Jeżeli po zakończeniu składania pism procesowych sędzia uzna, że ​​możliwe jest rozstrzygnięcie sporu bez konieczności przeprowadzania dodatkowych dowodów, w ciągu dziesięciu dni zostanie wyznaczona rozprawa, na której odbędzie się dyskusja. Jeżeli sąd uzna, że ​​kwestię prawną można rozstrzygnąć natychmiast lub jeżeli kwestia faktyczna jest już całkowicie jasna, wówczas po rozprawie sąd w ciągu piętnastu dni podejmie bezpośrednie rozstrzygnięcie w sprawie roszczenia.

Jeżeli rozprawa jest kontynuowana, sędzia ustala kluczowe fakty istotne dla sprawy, odnotowuje fakty przyjęte w drodze dopuszczenia, zgody lub dowodu z dokumentów oraz formułuje pytania w celu ustalenia spornych faktów. Po zatwierdzeniu spisu spraw sąd zawiadamia strony o konieczności przedstawienia listy świadków i innych dowodów. Po rozstrzygnięciu wszystkich spornych faktów i przeprowadzeniu ostatecznych rozmów sąd podejmuje decyzję co do istoty sporu.

Proces wydawania nakazu zapłaty regulowany jest ustawą o regulowaniu długów OHADA i służy do windykacji długów wynikających z umów, weksli i czeków. Aby wszcząć takie postępowanie, wierzyciel musi wystąpić do sądu o wydanie nakazu zapłaty, dołączając dokumenty potwierdzające istnienie długu. Jeżeli przedstawione materiały w całości lub w części potwierdzą zasadność wymagań, sąd wydaje odpowiedni nakaz zapłaty. W przypadku całkowitej lub częściowej odmowy zaspokojenia wniosku, na postanowienie sądu nie przysługuje zażalenie, a wierzyciel może chronić swoje interesy jedynie poprzez złożenie roszczenia w zwykłym trybie sądowym.

Odpis wniosku i nakazu zapłaty należy doręczyć dłużnikowi w terminie trzech miesięcy, pod rygorem nieważności nakazu. Po otrzymaniu tych dokumentów dłużnik ma obowiązek albo spłacić dług w terminie 15 dni, albo w tym samym terminie zgłosić sprzeciw. W przypadku braku sprzeciwu nakaz zapłaty uzyskuje status dokumentu wykonawczego. W przypadku złożenia sprzeciwu sędzia zorganizuje próbę pogodzenia stron. W przypadku osiągnięcia pojednania sędzia sporządza akt pojednania, który podpisują strony. Jeden z egzemplarzy tej ustawy zawiera formułę wykonawczą. Jeśli pojednanie nie jest możliwe, sąd rozpatruje sprawę merytorycznie i wydaje wyrok, nawet w przypadku nieobecności sprzeciwiającego się dłużnika. Decyzja taka ma skutek prawny decyzji kontradyktoryjnej i zastępuje pierwotny nakaz zapłaty.

Od decyzji sądu pierwszej instancji przysługuje odwołanie do sądu apelacyjnego. Od decyzji Sądu Apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Gwinei Bissau. Termin do wniesienia odwołania wynosi osiem dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. Wniesiony środek zaskarżenia wstrzymuje wykonanie zaskarżonego orzeczenia, chyba że orzeczenie zostało wydane na podstawie pisemnego dokumentu podpisanego przez dłużnika. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest ostateczne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Orzeczenie sądu może zostać wykonane w ciągu 20 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych, aresztowanie i konfiskata majątku dłużnika będącego w posiadaniu osób trzecich.

Alternatywną metodą windykacji jest wszczęcie postępowania upadłościowego dłużnika. W Republice Gwinei Bissau procedurę tę reguluje jednolite prawo upadłościowe OHADA. Wierzyciel może wszcząć postępowanie upadłościowe, jeżeli jego wierzytelności są bezsporne, wymagalne i mają określoną wartość pieniężną. Jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pełne zaspokojenie wszystkich roszczeń wierzycieli, prawo przewiduje możliwość unieważnienia transakcji dokonanych w celu wyrządzenia wierzycielom szkody. Do transakcji dokonanych w okresie od zawieszenia płatności do wszczęcia postępowania upadłościowego zaliczają się: przeniesienie majątku bez odszkodowania; umowy, w których zobowiązania dłużnika znacznie przewyższają zobowiązania drugiej strony; wcześniejsza spłata zadłużenia przed terminem wymagalności; zabezpieczenie istniejących zobowiązań; a także wszelkich transakcji, w których kontrahent wiedział o problemach finansowych dłużnika. Unieważnienie takich transakcji umożliwia zwrot utraconego przez dłużnika majątku lub majątku, co zwiększa wielkość masy likwidacyjnej na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów związanych z postępowaniem upadłościowym.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Gwinei Bissau, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

03.12.2024
113