Windykacja w Burkina Faso

Postępowanie windykacyjne w Burkina Faso rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Republika Burkina Faso jest członkiem OHADA (Organizacji na rzecz Harmonizacji Prawa Gospodarczego w Afryce), która obejmuje dziewięć zatwierdzonych Jednolitych Aktów Prawnych, które podlegają stosowaniu przez wszystkie kraje członkowskie ww organizacji. Dlatego też tryb sądowej windykacji, egzekucji i upadłości regulują przede wszystkim przepisy odpowiednich ustaw jednolitych.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Ogólny okres przedawnienia na mocy prawa krajowego w Burkina Faso wynosi 30 lat. Zgodnie z przepisami ogólnego prawa handlowego OHADA zobowiązania wynikające z transakcji handlowych pomiędzy przedsiębiorcami lub pomiędzy przedsiębiorcami a podmiotami niebędącymi handlowcami wygasają po pięciu latach. Skutki upływu terminu przedawnienia są stosowane przed sądem pierwszej i apelacyjnej instancji wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia zostaje przerwany w momencie uznania przez dłużnika roszczeń wierzyciela. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo. Termin przedawnienia może zostać skrócony lub przedłużony za zgodą stron. Nie można go jednak skrócić do mniej niż jednego roku i wydłużyć do więcej niż dziesięciu lat. Strony mogą także za obopólnym porozumieniem uzupełnić wykaz przyczyn zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia.

Sądowa windykacja długów w Republice Burkina Faso prowadzona jest na podstawie zwykłego postanowienia sądu oraz poprzez wydanie nakazu zapłaty.

Zwykłe postępowanie sądowe wszczyna się poprzez złożenie pozwu w drodze wezwania. Wezwanie to czynność, za pomocą której komornik zawiadamia pozwanego, że toczy się przeciwko niemu sprawa i że ma on stawić się w sądzie w określonym dniu lub o określonej godzinie. Sąd wszczyna sprawę z inicjatywy którejkolwiek ze stron, przesyłając kopię wezwania do sekretariatu sądu.

Wezwanie musi zostać doręczone w ciągu dwóch miesięcy od daty jego wydania. W przeciwnym razie stanie się ono nieważne. Termin na stawiennictwo wynosi co najmniej piętnaście dni od daty otrzymania wezwania. Termin ten ulega jednak przedłużeniu o 15 dni w przypadku osób spoza obszaru właściwości miejscowej sądu oraz o dwa miesiące w przypadku osób spoza Burkina Faso.

Jeżeli wierzyciel nie jest rezydentem Burkina Faso, pozwany ma prawo, przed złożeniem jakiejkolwiek obrony, zażądać od wierzyciela złożenia zabezpieczenia na pokrycie kosztów prawnych i odszkodowań, za które wierzyciel może być odpowiedzialny. Wysokość zabezpieczenia ustalana jest decyzją sądu. Wierzyciel zagraniczny jest jednak zwolniony z obowiązku złożenia zabezpieczenia, jeśli wykaże, że posiadana przez niego nieruchomość położona na terenie Burkina Faso wystarcza na pokrycie ewentualnych zobowiązań.

W dniu rozprawy przewodniczący sprawdza, czy upłynęło wystarczająco dużo czasu od doręczenia wezwania, aby pozwany mógł przygotować swoją obronę. Następnie sąd wysłuchuje stanowisk stron lub ich adwokatów. Jeżeli w ocenie prezesa sądu sprawa jest gotowa do merytorycznego rozpoznania na podstawie wyjaśnień stron lub ich obrońców, a także złożonych oświadczeń i przedłożonych dokumentów, sąd kieruje sprawę na rozprawę. Sprawy, w których pozwany nie stawił się, również kieruje się na rozprawę, jeżeli są one gotowe do merytorycznego rozpoznania, chyba że przewodniczący zarządzi ponowne wezwanie pozwanego. W każdym z tych przypadków przewodniczący zamyka etap przygotowawczy i wyznacza termin rozprawy, która może odbyć się tego samego dnia.

Jeżeli przewodniczący uzna, że ​​sprawa nie nadaje się do rozpoznania, przekaże ją sędziemu odpowiedzialnemu za prowadzenie postępowania przygotowawczego. Sędzia przygotowując sprawę, dokonuje czynności przygotowawczych mających na celu ustalenie prawdy w sprawie, a mianowicie: zażądanie od stron dodatkowych wniosków; powołanie i przeprowadzenie egzaminu; zwracanie się o dodatkowe dowody i ich badanie; prowadzenie przesłuchań świadków; sprawdzanie autentyczności dokumentów; a także rozstrzyganie innych kwestii proceduralnych. Po zakończeniu tych czynności sędzia kończy przygotowania i przekazuje sprawę prezesowi sądu na rozprawę.

Na rozprawie mającej na celu merytoryczne rozpoznanie sprawy sąd ocenia wyniki czynności przygotowawczych i przeprowadza końcowe narady między stronami, po czym podejmuje ostateczną decyzję.

Proces wydawania nakazu zapłaty regulowany jest ustawą o regulowaniu długów OHADA i służy do windykacji długów wynikających z umów, weksli zbywalnych lub czeków. Aby wszcząć postępowanie, wierzyciel składa do sądu wniosek o wydanie postanowienia, załączając dokumenty potwierdzające dług. Jeżeli sąd na podstawie dostarczonych materiałów uzna wniosek za w pełni lub częściowo uzasadniony, wydaje nakaz zapłaty zadeklarowanej kwoty. Jeżeli wniosek zostanie odrzucony w całości lub w części, na postanowienie sądu nie przysługuje zażalenie. Wierzyciel może chronić swoje interesy, zgłaszając roszczenie w postępowaniu ogólnym.

Odpisy wniosku i nakazu zapłaty należy doręczyć dłużnikowi w terminie trzech miesięcy, pod rygorem utraty mocy prawnej. Po otrzymaniu dokumentów dłużnik ma 15 dni na spłatę zadłużenia lub złożenie sprzeciwu. W przypadku braku sprzeciwu zarządzenie staje się dokumentem wykonawczym. Sędzia składając sprzeciw stara się pogodzić strony. W przypadku powodzenia sporządzany jest akt pojednania, podpisywany przez obie strony, a jeden z jego egzemplarzy jest poświadczony formułą wykonawczą. Jeżeli pojednanie nie jest możliwe, sąd niezwłocznie przystępuje do rozpoznania sprawy i podejmuje decyzję, nawet pod nieobecność dłużnika. Decyzja taka jest równoznaczna z wynikami postępowania kontradyktoryjnego i zastępuje wydany wcześniej nakaz zapłaty.

Na postanowienie sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie do sądu apelacyjnego w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania zaskarżonej decyzji lub od dnia doręczenia decyzji, jeżeli strona nie była obecna przy ogłoszeniu orzeczenia. Terminy na wniesienie odwołania ulegają wydłużeniu z uwzględnieniem odległości wskazanych powyżej. Zaskarżona decyzja zostaje zawieszona na czas trwania postępowania odwoławczego. Od orzeczenia sądu apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Kasacyjnego Burkina Faso w terminie dwóch miesięcy od daty wydania zaskarżonego orzeczenia. W okresie odwołania zaskarżony wyrok nie ulega zawieszeniu. Wyrok Sądu Kasacyjnego jest ostateczny i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Termin na poddanie się postanowieniu sądu o przymusowej egzekucji wynosi 30 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych, aresztowanie i konfiskata majątku dłużnika będącego w posiadaniu osób trzecich.

Alternatywnym sposobem odzyskania długu jest wszczęcie postępowania upadłościowego dłużnika. W Republice Burkina Faso postępowanie to regulują przepisy jednolitego prawa upadłościowego OHADA. Wierzyciel ma prawo wszcząć proces, jeżeli jego roszczenia są bezsporne, określone co do kwoty i wymagalne. W przypadku, gdy majątek dłużnika nie wystarcza na pełną spłatę zadłużenia, istnieje możliwość unieważnienia transakcji dokonanych w celu wyrządzenia szkody wierzycielom. Do transakcji dokonanych w okresie pomiędzy zawieszeniem płatności a wszczęciem postępowania upadłościowego zaliczają się: nieodpłatne przeniesienie majątku; transakcje, w których zobowiązania dłużnika znacznie przewyższają zobowiązania drugiej strony; wcześniejsza spłata długów, które nie wymagają natychmiastowej spłaty; udzielanie zabezpieczenia wcześniej zaciągniętych długów; oraz wszelkie transakcje, w których druga strona wiedziała o trudnościach finansowych dłużnika. Unieważnienie takich transakcji umożliwia zwrot majątku dłużnika, co zwiększa kwotę środków dostępnych na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów związanych z postępowaniem upadłościowym.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Burkina Faso, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

10.12.2024

137