Windykacja w Bangladeszu

Postępowanie windykacyjne w Bangladeszu rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Przedawnienie windykacji wynosi 3 lata. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu, jeżeli dłużnik uznał zobowiązanie dłużne poprzez pisemne potwierdzenie lub częściową spłatę. Po przerwie bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Ustawodawstwo Bangladeszu przewiduje sądową windykację długów w zwykły i uproszczony sposób.

Zwykła procedura sądowa polega na złożeniu pozwu do sądu, po czym sąd sprawdza zgodność pozwu z wymogami prawa i jeżeli jest zgodny, rejestruje pozew. Jeżeli pozew został złożony prawidłowo, należy wezwać pozwanego do stawienia się w sądzie i udzielenia odpowiedzi na pozew. Wezwanie należy przesłać pozwanemu w terminie 5 dni od dnia zarejestrowania pozwu.

Pozwany ma obowiązek w terminie 30 dni roboczych od dnia doręczenia wezwania złożyć pisemne oświadczenie na swoją obronę. Jeżeli istnieją ku temu uzasadnione powody, czas odpowiedzi może wydłużyć się do 60 dni roboczych. Jeżeli pozwany w wyznaczonym terminie nie złoży pisemnego oświadczenia na swoją obronę, sąd rozpatrzy pozew jednostronnie.

Pozwany ma obowiązek poruszyć w swoim pisemnym oświadczeniu wszystkie okoliczności wskazujące na to, że roszczenie nie może zostać uwzględnione, a także podać uzasadnienie każdego twierdzenia o stanie faktycznym, do którego prawdziwości się nie przyznaje. Każde stwierdzenie faktyczne zawarte w skardze, jeżeli nie zostanie w sposób wyraźny lub dorozumiany zaprzeczone albo w piśmie pozwanego uznane za niedopuszczalne, uważa się za przyjęte.

W terminie określonym w wezwaniu do stawienia się i złożenia zeznań przez oskarżonego strony muszą stawić się w sądzie osobiście lub w towarzystwie pełnomocników na rozprawę. Jeżeli pozwany nie stawi się w sądzie i nie poda ważnych przyczyn tego niestawienia, sąd może wydać przeciwko pozwanemu wyrok zaoczny, chyba że sąd wątpi w zasadność pozwu.

Jeżeli strony stawią się na pierwszej rozprawie, sąd zapyta każdą ze stron lub jej pełnomocnika, czy przyznaje ona lub zaprzecza twierdzeniom o faktach zawartym w pozwie lub pisemnym oświadczeniu (o ile zostało złożone) strony przeciwnej, które nie zostały wyraźnie przyznane lub zaprzeczone przez stronę, przeciwko której zostały przedstawione. Sąd odnotowuje takie przyznanie lub zaprzeczenie.  Jeżeli strony przyznają twierdzenia o faktach, sąd może niezwłocznie wydać wyrok. W odniesieniu do zarzutów, którym strony zaprzeczają, sąd formułuje listę kwestii, które należy rozważyć w celu prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Sąd przystępuje do rozpoznania sprawy, zwracając szczególną uwagę na analizę przedstawionych dowodów i dokumentów. Materiały te pomagają sądowi zrozumieć kwestie sporne, zidentyfikować kluczowe nieporozumienia między stronami i ocenić zasadność ich stanowisk. W toku postępowania sąd analizuje okoliczności faktyczne i argumenty prawne, co pozwala na pełne zrozumienie sytuacji. Po wyjaśnieniu wszystkich kwestii faktycznych i prawnych, sąd kończy rozprawę i wydaje wyrok w oparciu o analizę i ocenę przedstawionych dowodów.

Uproszczoną procedurę sądową stosuje się do windykacji długów z tytułu weksli i czeków. Procedura ta jest podobna do ogólnej, jednak przeprowadzana jest w przyspieszonym terminie, co pozwala na szybkie rozpatrzenie sprawy i podjęcie decyzji.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje odwołanie do Wysokiego Trybunału w terminie 30 dni od dnia wydania zaskarżonego orzeczenia. Od decyzji Wysokiego Trybunału przysługuje odwołanie do Sądu Apelacyjnego w terminie 2 miesięcy od dnia wydania zaskarżonej decyzji. Od wyroku Sądu Apelacyjnego nie przysługuje dalsze zażalenie.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Orzeczenie sądu można skierować do wykonania w ciągu 12 lat od chwili uprawomocnienia się orzeczenia. Orzeczenie sądu zagranicznego można przedstawić do uznania i wykonania w terminie 6 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych; aresztowanie i konfiskata udziałów w spółce.

Alternatywną opcją windykacji jest skorzystanie z procedury upadłości dłużnika. Wierzyciel ma prawo wszcząć wspomnianą procedurę na następujących podstawach: 1) kwota długu przekracza 500.000,00 Taka Bangladeszu; 2) dłużnik dopuścił się aktu upadłości w ciągu roku poprzedzającego rozpoczęcie procedury upadłościowej. Zgodnie z przepisami ustawy o upadłości, dłużnik popełnia akt upadłości w następujących przypadkach: dłużnik przenosi swój majątek na osoby trzecie z zamiarem uniknięcia lub opóźnienia roszczeń swoich wierzycieli (jeśli dłużnik jest osobą fizyczną, warunek ten dotyczy majątku drugiego małżonka lub dzieci dłużnika); dłużnik opuszcza terytorium Bangladeszu; dłużnik posługuje się podstępnymi sposobami lub podstępem w celu uzyskania orzeczenia lub instrukcji sprzecznych z interesami wierzycieli; dłużnik powiadomił wierzyciela na piśmie o zawieszeniu lub zamiarze wstrzymania spłaty swoich długów. Na tym etapie, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pełne zaspokojenie roszczeń wierzycieli, możliwe jest umorzenie działań dłużnika popełnionych z zamiarem wyrządzenia wierzycielom szkody. Wśród takich działań wyróżnić należy w szczególności: zapewnienie przewagi jednemu wierzycielowi nad innymi; dokonywanie transakcji po obniżonych cenach lub bez wzajemnych zobowiązań ze strony kontrahenta. Co do zasady sąd może uchylić przeniesienie majątku przez dłużnika, jego przedstawiciela prawnego, spadkobiercę lub inną osobę uprawnioną dokonane w ciągu 15 lat przed dniem ogłoszenia upadłości, jeżeli sąd uzna, że ​​celem takiego przeniesienia było uniknięcie zapłaty długi. Anulując powyższe działania, możliwe jest zwrócenie dłużnika do tego, co stracił z takich działań, a tym samym zwiększenie funduszu likwidacyjnego w celu zaspokojenia wierzycieli’ roszczenia i koszty postępowania upadłościowego.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Bangladeszu, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

16.10.2024

162