Main img Windykacja w Szwecji

Windykacja w Szwecji

Postępowanie windykacyjne w Szwecji rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni. Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Ogólny termin przedawnienia windykacji wynosi 10 lat. Jeżeli żądanie zapłaty długu dotyczy produktu, usługi lub innego świadczenia, które przedsiębiorca w ramach swojej działalności zawodowej udostępnił konsumentowi głównie do użytku indywidualnego, przedawnienie wynosi 3 lata. Przepisy prawa zabraniają stronom zmiany w umowie powyższych terminów przedawnienia. Po upływie określonego terminu wierzyciel traci prawo do dochodzenia swojej wierzytelności. Bieg terminu przedawnienia uważa się za przerwany, jeżeli dłużnik częściowo spłaci dług, odsetki lub w inny sposób uzna wierzytelność. Bieg terminu może zostać także przerwany w przypadku otrzymania przez dłużnika pisemnego żądania lub pisemnego upomnienia od wierzyciela. Po dokonaniu jednej z określonych czynności bieg przedawnienia ulega przerwaniu i rozpoczyna liczenie na nowo.

Szwedzkie ustawodawstwo przewiduje następujące możliwości windykacji sądowej:

Ogólne postępowanie sądowe odbywa się poprzez złożenie wniosku o wezwanie, po czym sąd podejmuje decyzję o wszczęciu sprawy i przeprowadza przygotowanie do sprawy. Sąd po przyjęciu pozwu do rozpatrzenia niezwłocznie kieruje wezwanie do pozwanego i wyznacza mu termin ustosunkowania się do pozwu. Jeżeli pozwany nie udzieli odpowiedzi w wyznaczonym terminie, sąd wydaje wyrok zaoczny. Ponadto, jeżeli pozwany jest nieobecny na posiedzeniu w okresie przygotowawczym, a jego obecność została uznana za obowiązkową, wówczas zaocznie zapada decyzja na korzyść powoda, jeżeli powód o to wystąpi. Jeżeli pozwany udzieli odpowiedzi, sprawa trafi na rozprawę główną.

Rozprawę główną należy przeprowadzić bez przerwy. Jeżeli rozprawa główna nie wymaga więcej niż trzech dni, odbywa się ona w ciągu tygodnia. W pozostałych przypadkach rozprawy muszą trwać co najmniej trzy dni w tygodniu. W wyniku rozpatrzenia sprawy na rozprawie głównej sąd wydaje postanowienie, które po upływie terminu do wniesienia zażalenia staje się ostateczne.

*Od decyzji wydanej zaocznie nie przysługuje odwołanie. Jeżeli strony w trakcie rozprawy uzgodniły ustnie lub pisemnie, że nie będą odwoływać się od decyzji podjętej w związku ze sporem, wówczas późniejsze odwołanie nie jest dopuszczalne.

Zainteresowanemu, który nie jest usatysfakcjonowany orzeczeniem sądu pierwszej instancji, przysługuje prawo zaskarżenia go w drodze apelacji w terminie trzech tygodni od dnia wydania orzeczenia sądu pierwszej instancji. Aby skorzystać z prawa do odwołania, zainteresowany musi zgłosić zamiar złożenia odwołania. Rozpatrzenie sprawy w sądzie apelacyjnym co do zasady następuje na rozprawie głównej z wezwaniem stron. Po rozpoznaniu sprawy na rozprawie głównej sąd apelacyjny wydaje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą jego ogłoszenia.

Decyzja sądu apelacyjnego może być zaskarżona, ale w tym celu należy złożyć wniosek o pozwolenie na apelację do Sądu Najwyższego Szwecji w ciągu czterech tygodni od daty ogłoszenia decyzji sądu apelacyjnego. Rozpatrzenie sprawy w Sądzie Najwyższym zazwyczaj odbywa się na rozprawie głównej z wezwaniem stron. W wyniku rozpatrzenia sprawy Sąd Najwyższy wydaje decyzję, która nie podlega dalszemu zaskarżeniu i wchodzi w życie z chwilą jej ogłoszenia.

Ustawodawstwo przewiduje możliwość skorzystania z procedury Europejskiego Nakazu Zapłaty, która ma zastosowanie w sprawach bezspornych roszczeń pieniężnych pomiędzy stronami z krajów Unii Europejskiej (z wyjątkiem Danii). Aby uzyskać europejski nakaz zapłaty, należy wypełnić standardowy formularz pozwu i złożyć go w sądzie. Sąd przyjmuje nakaz zapłaty na posiedzeniu niejawnym i przesyła go dłużnikowi, po czym dłużnik ma 30 dni na złożenie przed sądem swoich zastrzeżeń. Jeżeli dłużnik wniesie sprzeciw, sąd wzywa powoda do zapoznania się ze stanowiskiem w sprawie i jeżeli uzna sprzeciw za zasadny, uchyli nakaz zapłaty. W takim przypadku sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu cywilnym. Jeżeli dłużnik nie zgłosi do sądu żadnych zastrzeżeń, nakaz zapłaty nabiera mocy ostatecznej decyzji. Europejski Nakaz Zapłaty jest honorowany we wszystkich państwach członkowskich UE (z wyjątkiem Danii).

Po otrzymaniu prawomocnego wyroku należy przedstawić go komornikowi w celu wykonania. Egzekucja na aktywach dłużnika może mieć miejsce tylko wtedy, gdy kwota, która może zostać uzyskana ze sprzedaży aktywów, po odliczeniu kosztów, daje nadwyżkę. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i umorzenie środków pieniężnych z rachunków dłużnika, zajęcie majątku ruchomego i nieruchomego dłużnika z późniejszą jego sprzedażą, zarządzanie zabezpieczeniem, zajęcie i alokację udziału w majątku wspólnym.

Jeżeli dłużnik ma oznaki niewypłacalności (kiedy dłużnik nie może legalnie spłacić swoich długów, a niemożność ta nie ma jedynie charakteru przejściowego), należy rozważyć możliwość wszczęcia postępowania upadłościowego wobec dłużnika. Aby wdrożyć tę procedurę, wierzyciel musi najpierw wysłać dłużnikowi wezwanie do zapłaty długu z ostrzeżeniem o wszczęciu postępowania upadłościowego. W ramach postępowania upadłościowego sąd ma prawo zakazać dłużnikowi wyjazdów za granicę i prawo to dotyczy także zarządu dłużnika oraz osób, które złożyły rezygnację na rok przed rozpoczęciem postępowania upadłościowego. Jeśli w trakcie procedury upadłościowej syndyk stwierdzi, że istnieją uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że osoby kontrolujące dłużnika dokonały nielegalnego podziału zysków lub innej nielegalnej wypłaty, lub spowodowały straty dla spółki-dłużnika, sąd może zobowiązać te osoby do zwrotu uzyskanych zysków, wypłat lub do naprawienia szkody wyrządzonej dłużnikowi. Jeżeli majątek dłużnika nie wystarczy na pełną spłatę długu wierzycielowi, wówczas przepis ten pozwala zwiększyć szanse na odzyskanie większej kwoty długu poprzez zwrot określonych płatności i wyrównanie szkód od osób kontrolujących dłużnika.

Jako alternatywę dla windykacji należy rozważyć możliwość pociągnięcia dłużnika lub osób kontrolujących dłużnika do odpowiedzialności karnej za popełnienie przestępstwa przeciwko wierzycielom. Szwedzki kodeks karny zawiera cały rozdział dotyczący takich przestępstw, wśród których należy wyróżnić: sprzedaż, darowiznę lub zniszczenie majątku dłużnika w przypadku wyraźnego niebezpieczeństwa niewypłacalności w celu uniknięcia płatności na rzecz wierzyciela w drodze przymusowej sprzedaż takiego majątku (nieuczciwe zachowanie wobec wierzyciela); naruszenie praw jednego wierzyciela, gdy dłużnik spłaca dług innemu wierzycielowi, którego termin spłaty nie nadszedł; umyślne lub niedbałe wykonanie obowiązków księgowych.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie windykacji międzynarodowej w Szwecji, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

08.07.2024
252