Windykacja w Surinamie

Postępowanie windykacyjne w Surinamie rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem kroków prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Okres przedawnienia wynosi 30 lat. W przypadku roszczeń przedsiębiorców o zapłatę kosztów dostarczonego towaru termin przedawnienia wynosi 5 lat. Konsekwencje przekroczenia terminu przedawnienia obowiązują wyłącznie na wniosek dłużnika. Uznanie długu ustnie lub poprzez czynności dłużnika przerywa bieg przedawnienia. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Ustawodawstwo Surinamu przewiduje sądową windykację długów w drodze zwykłego postępowania sądowego.

Strony występują przed sądem osobiście, a w razie potrzeby z pomocą pełnomocnika, chyba że zdecydują się na reprezentację przez pełnomocnika. Sędzia może w każdym czasie i na każdym etapie sprawy, czy to w celu podjęcia próby pojednania, jeżeli uzna, że ​​sprawa nadaje się do polubownego rozstrzygnięcia, czy to w celu uzyskania informacji, czy z innych ważnych powodów, zarządzić osobiste pojawienie się jednej lub więcej stron.

Zwykły proces sądowy polega na złożeniu pozwu do sądu, po czym sąd postanawia uwzględnić pozew, zawiadamia pozwanego i przygotowuje się do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Jeżeli pozew spełnia wymogi proceduralne, sekretarz sądowy niezwłocznie wpisze pozew do rejestru powszechnego. Następnie sędzia wyznacza termin rozpoznania sprawy w sądzie i wzywa strony do stawienia się w sądzie, zapraszając do stawienia się świadków, które chcą przesłuchać, a także przedstawienia materiału dowodowego, który zamierzają wykorzystać.

Wzywając oskarżonego komornik lub osoba doręczająca wezwanie zawiadamia jednocześnie oskarżonego, że może on, jeśli sobie tego życzy, złożyć pisemną odpowiedź przed dniem rozprawy albo w dniu samej rozprawy.

Jeżeli powód nie jest rezydentem Surinamu, jest on zobowiązany, na żądanie drugiej strony i przed koniecznością przedstawienia w sądzie swojej obrony lub kontrargumentów, złożyć zabezpieczenie zapłaty kosztów prawnych, odszkodowania i odsetek za które powód może odpowiadać. Sędzia ustala kwotę, w jakiej należy złożyć zabezpieczenie oraz określa sposób jej ustanowienia.

Jeżeli pozwany nie stawi się w sądzie, a ustalone terminy i formalności zostały dotrzymane, sprawa jest rozpatrywana pod jego nieobecność, a roszczenie powoda zostaje zaspokojone, chyba że sąd uzna je za niezgodne z prawem lub bezzasadne. Wyrok zaoczny nie zostanie wydany wobec oskarżonego, który złoży pisemną odpowiedź przed rozprawą lub w jej dniu, ale nie stawi się osobiście lub przez pełnomocnika.

Sprawa jest rozpatrywana ustnie na rozprawie sądowej, bez uszczerbku dla prawa stron do złożenia na tym posiedzeniu dokumentów podpisanych przez nie lub ich przedstawicieli lub prawników. Na posiedzeniu odczytywane są te dokumenty, a także pozew i pisemna odpowiedź (jeżeli została złożona w formie pisemnej).

Sędzia ma prawo, jeżeli uzna to za konieczne dla prawidłowego i uporządkowanego przebiegu sprawy, udzielić stronom niezbędnych wyjaśnień w toku rozpatrywania sprawy, zadawać pytania, a nawet wskazać środki prawno-dowodowe, z jakich mogą skorzystać .

Po stawieniu się obu stron sędzia wysłuchuje ich wzajemnych wyjaśnień i w miarę możliwości niezwłocznie podejmuje decyzję. Jeżeli strony na rozprawie zwrócą się o odroczenie rozprawy, sędzia może uwzględnić ich wniosek, jeżeli uzna to za uzasadnione i wyznaczy termin kolejnej rozprawy, na której strony mają się ponownie stawić. Jeżeli strony nie zgadzają się co do stanu faktycznego sprawy, a przesłuchanie świadków lub badanie innych dowodów może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, sędzia przystępuje do przesłuchania świadków lub badania innych dowodów niezwłocznie lub w razie potrzeby kolejnej wyznaczonej rozprawy sądowej. Po zbadaniu materiału dowodowego sąd podejmuje decyzję.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu treści orzeczenia. Wniesienie odwołania wstrzymuje wykonanie decyzji, jeżeli nie można jej tymczasowo wykonać. W przypadku złożenia wniosku przez zainteresowanego, skarga jest rozpatrywana na rozprawie sądowej z udziałem stron. Po zakończeniu rozprawy sąd apelacyjny podejmuje ostateczną decyzję, która wchodzi w życie z chwilą jej ogłoszenia i nie podlega zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się wyroku wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Orzeczenie sądu może zostać poddane wykonaniu w ciągu 5 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych; aresztowania i konfiskaty statków i samolotów.

Jeżeli dłużnik ma oznaki niewypłacalności, wierzyciel powinien rozważyć możliwość ogłoszenia upadłości dłużnika. Oznaki niewypłacalności pojawiają się, gdy dłużnik zaprzestał wywiązywania się ze swoich zobowiązań płatniczych. Upadłość obejmuje cały majątek dłużnika w chwili ogłoszenia upadłości, a także majątek, który nabędzie on w toku postępowania upadłościowego. Jeżeli dłużnikiem jest spółka osobowa, upadłość obejmuje cały majątek wszystkich wspólników, którzy w chwili ogłoszenia upadłości odpowiadają solidarnie za cały dług, a także majątek nabyty przez nich w toku postępowania upadłościowego. Ponadto na rzecz masy upadłości można stwierdzić nieważność wszelkich czynności dokonanych przez dłużnika przed ogłoszeniem upadłości bez zobowiązań, bez względu na ich nazwę, a które wyrządziły szkodę wierzycielom, pod warunkiem wykazania, że ​​zarówno dłużnik i osoba, z którą lub na rzecz której działał, mieli świadomość, że działania te spowodują szkodę dla wierzycieli. Wśród takich działań wyróżnić należy w szczególności: umowy, w których wartość zobowiązania po stronie dłużnika znacznie przewyższa wartość zobowiązania drugiej strony; czynności mające na celu zaspokojenie lub zabezpieczenie długu nie wymagalnego; transakcje z podmiotami powiązanymi. Zatem wszystko, co zostało odebrane z majątku dłużnika w wyniku nieważnej czynności, musi zostać przez dłużnika zwrócone wierzycielowi zgłaszającemu nieważność. Jeżeli dłużnik nie może tego zwrócić lub nie może zwrócić tego, co otrzymał w stanie, w jakim to otrzymał, jest on obowiązany zapłacić odszkodowanie na rzecz masy upadłości.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Surinamie, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

11.09.2024

148