Windykacja w Peru

Postępowanie windykacyjne w Peru rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Ogólny termin przedawnienia wynosi 10 lat, natomiast zwrot kosztów za świadczone usługi wynosi 3 lata. Konsekwencje przekroczenia terminu przedawnienia obowiązują wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu w momencie uznania przez dłużnika zobowiązania albo w przypadku zawiadomienia o uznaniu dłużnika za niewykonującego zobowiązania. Po przerwie bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Prawo peruwiańskie przewiduje sądową windykację długów w postępowaniu zwykłym i uproszczonym.

Zwykły proces sądowy odbywa się poprzez złożenie pozwu w sądzie, po czym sąd rozpatruje pozew pod kątem zgodności z wymogami prawnymi. Jeżeli sędzia pozytywnie oceni pozew, rozpatruje zaproponowany materiał dowodowy i przesyła pozew pozwanemu, aby w ciągu trzydziestu dni stawił się na rozprawie i udzielił odpowiedzi na pozew.

W odpowiedzi na pozew pozwany musi wypowiedzieć się na temat każdego z faktów wskazanych w pozwie. Milczenie, wymijająca odpowiedź lub ogólnie negatywne stanowisko może zostać odebrane przez sąd jako przyznanie się do prawdziwości podnoszonych faktów. Ponadto pozwany musi przedstawić fakty, na których opiera swoją obronę, w sposób dokładny, spójny i jasny.

Jeżeli po upływie terminu na ustosunkowanie się do pozwu pozwany, któremu pozew został prawidłowo doręczony, nie ustosunkuje się, uznaje się go za zalegającego. Po niestawiennictwie sędzia podejmie decyzję o legalności procesu. Jeżeli uzna to za zgodne z prawem, przystąpi do wydania wyroku, z wyjątkiem przypadków, gdy prawo wymaga potwierdzenia wymagań dokumentem, ale dokument ten nie został dołączony do pozwu; lub fakty podane przez powoda w pozwie nie budzą zaufania do sędziego.

Jeżeli pozwany uczestniczy w sprawie i sprzeciwi się pozwowi, sąd wyznacza rozprawę pojednawczą i zobowiązuje strony do przedstawienia sędziemu na piśmie spornych kwestii w terminie trzech dni od zawiadomienia. Po tym terminie, niezależnie od propozycji stron, sędzia rozstrzyga kwestie sporne i podejmuje decyzję o dopuszczeniu lub odrzuceniu proponowanego dowodu. Jedynie w przypadku konieczności przeprowadzenia czynności dowodowych sędzia wyznacza dzień i godzinę rozprawy w celu rozpatrzenia dowodów. W przypadku odmowy przesłuchania sędzia wydaje wcześniejsze orzeczenie, nie ograniczając prawa stron do złożenia wniosku o przesłuchanie.

Strony mają 10 dni na przedstawienie dowodów i 50 dni na przeprowadzenie rozprawy dowodowej. Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym sędzia ogłasza zakończenie rozprawy i przygotowanie procesu do wydania wyroku. Wyrok musi zostać wydany w terminie 50 dni od zakończenia rozprawy.

Uproszczona procedura sądowa ma zastosowanie w sprawach, w których kwota roszczenia przekracza sto i mniej niż tysiąc jednostek referencyjnych procesowych. Proces toczy się na wzór zwykłego procesu, tyle że w krótszym terminie (na ustosunkowanie się do pozwu ustala się termin 10 dni, na przedstawienie dowodów – 5 dni, na przeprowadzenie rozpraw dowodowych – 20 dni, na zdanie wyrok – 25 dni).

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zażalenie rozpatrywane jest na rozprawie sądowej z udziałem zainteresowanych. Po zakończeniu rozprawy sąd apelacyjny podejmuje ostateczną decyzję. Od decyzji sądu apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Peru w terminie 10 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji, jeżeli kwota roszczenia przekracza 500 jednostek odniesienia proceduralnego lub roszczenia nie można ocenić w kategoriach pieniężnych. W wyniku rozpatrzenia skargi Sąd Najwyższy podejmuje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia i nie podlega zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się wyroku wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Orzeczenie może zostać wykonane w ciągu 10 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych; aresztowanie i konfiskata udziałów w spółce.

Alternatywną możliwością windykacji może być postępowanie upadłościowe wobec dłużnika. Wierzyciel ma prawo wszcząć postępowanie upadłościowe wobec dłużnika w przypadkach, gdy wierzytelności wierzyciela wymagają natychmiastowej zapłaty, nie zostały spłacone w terminie 30 dni kalendarzowych po terminie wymagalności, a które łącznie przekraczają równowartość pięćdziesięciu jednostek podatkowych w obowiązujące w chwili złożenia wniosku. W ramach tej procedury, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na całkowitą spłatę roszczeń wierzycieli, sędzia może unieważnić obciążenia, przeniesienia, umowy i inne czynności prawne dłużnika, nieodpłatne lub kompensacyjne, które nie są związane z normalnym rozwojem przedsiębiorstwa dłużnika, są szkodliwe dla majątku dłużnika i zostały dokonane lub zawarte przez dłużnika w ciągu roku przed dniem wszczęcia postępowania upadłościowego. Procedura unieważnienia powyższych aktów jest uproszczona. Prawo do złożenia takiego wniosku przysługuje osobie lub organizacji zarządzającej dłużnikiem, likwidatorowi lub jednemu lub kilku uznanym wierzycielom. Sąd uznając czynności dłużnika za bezskuteczne orzeka odpowiednio o zwrocie mienia do masy upadłości lub o wykreśleniu obciążeń. Dzięki wykorzystaniu tych przepisów możliwe jest zwiększenie szans na pełne zaspokojenie roszczeń wierzycieli.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Peru, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

17.09.2024

164