Windykacja w Gwinei

Postępowanie windykacyjne w Gwinei rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Republika Gwinei jest członkiem OHADA (Organizacji na rzecz Harmonizacji Prawa Gospodarczego w Afryce), która obejmuje dziewięć zatwierdzonych Jednolitych Aktów Prawnych, które podlegają stosowaniu przez wszystkie kraje członkowskie ww organizacji. Dlatego też tryb sądowej windykacji, egzekucji i upadłości regulują przede wszystkim przepisy odpowiednich ustaw jednolitych.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Ogólny okres przedawnienia zgodnie z ustawodawstwem krajowym Gwinei wynosi 30 lat. Zgodnie z przepisami ogólnego prawa handlowego OHADA zobowiązania wynikające z transakcji handlowych pomiędzy przedsiębiorcami lub pomiędzy przedsiębiorcami a podmiotami niebędącymi handlowcami wygasają po pięciu latach. Skutki upływu terminu przedawnienia są stosowane przed sądem pierwszej i apelacyjnej instancji wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia zostaje przerwany w momencie uznania przez dłużnika roszczeń wierzyciela. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo. Termin przedawnienia może zostać skrócony lub przedłużony za zgodą stron. Nie można go jednak skrócić do mniej niż jednego roku i wydłużyć do więcej niż dziesięciu lat. Strony mogą także za obopólnym porozumieniem uzupełnić wykaz przyczyn zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia.

Sądowa windykacja długów w Republice Gwinei prowadzona jest na podstawie zwykłego postanowienia sądu oraz poprzez wydanie nakazu zapłaty.

Zwykłe postępowanie sądowe rozpoczyna się od złożenia pozwu w sądzie. Jeżeli pozew spełnia wymogi proceduralne, sąd wydaje wezwanie do wezwania pozwanego. Wezwanie należy doręczyć co najmniej na osiem dni przed rozprawą, przy czym termin ten może zostać przedłużony w zależności od odległości pozwanego. Jeżeli dłużnik znajduje się poza jurysdykcją sądu, ale nadal na terenie Gwinei, termin ulega przedłużeniu o jeden miesiąc. W przypadku dłużników mieszkających w Europie czy Afryce termin wydłuża się o dwa miesiące, a dla dłużników na innych kontynentach – o trzy miesiące.

W wyznaczonym dniu strony muszą stawić się osobiście lub przez swoich pełnomocników. Jeżeli pozwany nie stawi się, a pozwany nie złożył pisma lub wniosku, sąd wyda orzeczenie zaocznie, chyba że powód wyrazi zgodę na odroczenie rozprawy. Jeżeli pozwany się stawi, sąd rozpatrzy sprawę i może wydać orzeczenie jeszcze tego samego dnia, jeżeli wszystkie okoliczności sprawy są jasne.

Jeżeli sprawa nie jest jeszcze gotowa do rozstrzygnięcia, sąd odroczy sprawę na inny termin i wyznaczy terminy na złożenie dokumentów lub na złożenie opinii. W zależności od okoliczności sprawy sąd może przekazać sprawę sędziemu odpowiedzialnemu za przygotowanie sprawy do rozpoznania.

Sędzia odpowiedzialny za przygotowanie sprawy ma obowiązek podjąć wszelkie niezbędne działania w celu pełnego zbadania sprawy. Monitoruje prawidłowy przebieg postępowania, zwołuje strony i protokołuje ich stanowiska, powołuje biegłych, weryfikuje autentyczność dokumentów oraz dokonuje innych czynności dochodzeniowych niezbędnych do ustalenia prawdy w sprawie.

Po zakończeniu przygotowań sędzia sporządza protokół i przekazuje sprawę prezesowi sądu do rozpatrzenia. Prezes sądu ocenia otrzymane sprawozdanie, przeprowadza ostateczne rozmowy ze stronami i podejmuje decyzję.

Procedura nakazu zapłaty jest regulowana przez ustawa o uregulowaniu długów OHADA i ma na celu dochodzenie długów wynikających z umów, weksli zbywalnych lub czeków. Aby go wszcząć, wierzyciel musi wystąpić do sądu o wydanie nakazu zapłaty, dołączając dokumenty potwierdzające istnienie długu. Jeżeli sąd na podstawie przedłożonych dokumentów uzna, że ​​roszczenia wierzyciela są w pełni lub częściowo uzasadnione, wydaje odpowiednie postanowienie. W przypadku całkowitej lub częściowej odmowy zaspokojenia wniosku, na postanowienie sądu nie przysługuje zażalenie, a wierzyciel może chronić swoje interesy jedynie poprzez złożenie roszczenia w trybie ogólnym.

Uwierzytelnione kopie wniosku i postanowienia należy doręczyć dłużnikowi w ciągu trzech miesięcy. Niedotrzymanie tego terminu skutkuje nieważnością zamówienia. Po otrzymaniu dokumentów dłużnik ma obowiązek w terminie 15 dni spłacić dług lub zgłosić sprzeciw. W przypadku braku sprzeciwu zarządzenie wchodzi w życie jako dokument wykonawczy. W przypadku złożenia sprzeciwu sędzia stara się pogodzić strony. Jeżeli pojednanie zakończy się sukcesem, sporządzany jest akt podpisany przez strony, którego jeden z egzemplarzy ma formułę wykonawczą. Jeżeli pojednanie nie jest możliwe, sąd niezwłocznie rozpatruje sprawę i wydaje decyzję, nawet pod nieobecność dłużnika. Decyzja taka jest równoznaczna z decyzją wydaną w wyniku postępowania kontradyktoryjnego i zastępuje nakaz zapłaty.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie do sądu apelacyjnego w terminie dziesięciu dni od dnia wydania zaskarżonego orzeczenia. Wykonanie zaskarżonej decyzji zostaje zawieszone na czas wniesienia odwołania. Od decyzji sądu apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Gwinei w terminie dwóch miesięcy od dnia wydania zaskarżonej decyzji. Na okres wniesienia środka odwoławczego skuteczność orzeczenia sądu apelacyjnego nie ulega zawieszeniu. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest ostateczne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Termin przedstawienia postanowienia sądu do wykonania wynosi 30 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych, aresztowanie i konfiskata majątku dłużnika będącego w posiadaniu osób trzecich.

Jednym z alternatywnych sposobów odzyskania długu jest wszczęcie postępowania upadłościowego dłużnika. W Republice Gwinei postępowanie to reguluje jednolite prawo upadłościowe OHADA. Wierzyciel może go rozpocząć, jeśli jego wierzytelności są bezsporne, płynne i wymagalne. Jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pełne zaspokojenie roszczeń wierzycieli, możliwe jest unieważnienie transakcji dokonanych przez dłużnika w celu wyrządzenia wierzycielom szkody. Do transakcji dokonanych w okresie od chwili zawieszenia płatności do wszczęcia postępowania upadłościowego zaliczają się: nieodpłatne przeniesienie majątku; transakcje, w których zobowiązania dłużnika znacznie przewyższają zobowiązania drugiej strony; wcześniejsza spłata długów, które nie stały się jeszcze wymagalne; ustanowienie zabezpieczenia wcześniej zaciągniętych zobowiązań; wszelkie płatne transakcje, w przypadku których druga strona wiedziała o niewypłacalności finansowej dłużnika. Unieważnienie takich transakcji umożliwia zwrot utraconego przez dłużnika majątku lub majątku, co zwiększa majątek likwidacyjny. Pozwala to na pełniejsze zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów związanych z postępowaniem upadłościowym.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Gwinei, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

04.12.2024

123