Windykacja w Omanie

Postępowanie windykacyjne w Omanie rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Generalny termin przedawnienia wynosi 15 lat. Termin przedawnienia dochodzenia wierzytelności handlowych pomiędzy podmiotami gospodarczymi wynosi 10 lat. Skutki upływu terminu przedawnienia są stosowane przed sądem pierwszej i apelacyjnej instancji wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia zostaje przerwany w przypadku wyraźnego lub pośredniego uznania przez dłużnika roszczeń wierzyciela. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Prawo Omanu przewiduje sądową windykację długów w drodze zwykłego postępowania sądowego oraz poprzez wydanie nakazu zapłaty.

Zwykła procedura sądowa rozpoczyna się od złożenia pozwu w sądzie. Kancelaria sądowa rejestruje pozew w dniu złożenia wniosku w sekretariacie specjalnym, według kolejności jego wpływu. Dla każdego pozwu otwiera się odrębną sprawę, którą w tym samym dniu składa się prezesowi sądu lub wyznaczonemu przez niego sędziemu w celu ustalenia terminu rozprawy. Datę rozprawy odnotowuje się w oryginale pozwu i jego kopiach w obecności powoda lub jego pełnomocnika.

Następnego dnia urząd przekazuje oryginał i kopie wniosku służbie komorniczej, która powiadamia dłużnika i zwraca oryginał pozwu sądowi. Komornicy mają obowiązek zawiadomić pozwanego o pozwu w terminie dwudziestu dni od jego otrzymania, chyba że w tym terminie wyznaczona zostanie rozprawa. W takim przypadku zawiadomienie należy dokonać przed terminem zgromadzenia, z zachowaniem terminu stawiennictwa.

Termin stawienia się pozwanego w sądzie wynosi osiem dni od dnia zawiadomienia pozwanego. Pozwany ma obowiązek zgłosić swoje zastrzeżenia wraz z załączonymi dokumentami do sekretarza sądu co najmniej na trzy dni przed wyznaczoną datą rozprawy.

Strony obowiązane są stawić się na wyznaczoną rozprawę osobiście lub przez pełnomocnika powołanego spośród pełnomocników. Jeżeli pozwany jest nieobecny na pierwszej rozprawie, a pozew doręczono mu osobiście, sąd podejmuje decyzję w sprawie. Jeżeli pozew nie został mu doręczony osobiście, sąd, z wyjątkiem pilnych spraw, przekłada rozprawę na kolejne posiedzenie, o którym zawiadamia się pozwanego. W obu przypadkach decyzję uważa się za podjętą w obecności oskarżonego. Jeżeli pozwany stawił się przed zakończeniem rozprawy, decyzja podjęta pod jego nieobecność zostaje unieważniona.

Sąd rozpoczyna pierwszą rozprawę zapraszając strony do zawarcia ugody. Jeżeli nie dojdzie do pojednania, rozpatrywanie sprawy rozpoczyna się na tym samym posiedzeniu. Sprawa nie może być odroczona więcej niż raz z tej samej przyczyny zawinionej przez jedną ze stron, a okres odroczenia nie może przekraczać dwóch tygodni. Sąd rozpoznając sprawę wysłuchuje stanowisk stron, w razie potrzeby przesłuchuje świadków, bada dowody pisemne i po naradzie stron podejmuje decyzję na tym samym posiedzeniu lub odkłada jej podjęcie na kolejne posiedzenie.

Tryb wydania nakazu zapłaty stosuje się w przypadkach, gdy prawo wierzyciela zostało potwierdzone na piśmie, jest natychmiast wykonalne i precyzyjnie określona jest kwota długu. W tym celu wierzyciel musi wysłać dłużnikowi wezwanie do zapłaty, a jeżeli dłużnik nie zastosuje się do niego w ciągu ośmiu dni, wierzyciel ma prawo zwrócić się do sądu o wydanie nakazu. Do wniosku dołączane są dokumenty potwierdzające istnienie długu oraz fakt powstania roszczenia. Po złożeniu wniosku sąd w terminie trzech dni wydaje nakaz zapłaty. Jeżeli sąd nie może uwzględnić wniosku, wyznacza się rozprawę. Sekretarz sądu ma obowiązek powiadomić oskarżonego o terminie rozprawy.

Wniosek i postanowienie należy doręczyć dłużnikowi w terminie sześciu miesięcy od dnia wydania postanowienia, pod rygorem jego nieważności. Dłużnik może złożyć zażalenie na postanowienie w terminie 15 dni od dnia jego otrzymania. Reklamacja musi być uzasadniona, w przeciwnym razie zostanie uznana za nieważną. Zażalenie jest rozpatrywane w taki sam sposób jak pozew. Jeżeli pozwany nie złoży zażalenia w wyznaczonym terminie, nakaz zapłaty staje się prawomocnym orzeczeniem.

Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje zażalenie do sądu apelacyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonego orzeczenia. Od decyzji Sądu Apelacyjnego przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego Omanu w terminie 40 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. Wniesienie skargi do Sądu Najwyższego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd może jednak zarządzić tymczasowe zawieszenie egzekucji, jeżeli wnioskodawca zażąda tego w skardze i jeżeli istnieje ryzyko wyrządzenia znacznej szkody, której nie da się wyeliminować w przypadku kontynuacji egzekucji. Jeżeli sąd wstrzyma wykonanie wyroku, może zażądać zwolnienia za kaucją lub zastosować inne środki tymczasowe. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest ostateczne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Decyzja może zostać wykonana w ciągu 15 lat. Na wykonanie orzeczenia sądu w sporze handlowym termin przedstawienia wynosi 10 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych; aresztowanie i konfiskata udziałów w spółce, aresztowanie i konfiskata majątku dłużnika będącego w posiadaniu osób trzecich.

Alternatywną możliwością odzyskania długu od firmy i przedsiębiorcy jest postępowanie upadłościowe dłużnika. Zgodnie z Omańskim prawem upadłościowym każdy wierzyciel posiadający wymagalny i bezsporny dług handlowy może żądać ogłoszenia upadłości dłużnika, jeżeli zaprzestał on spłacania zadłużenia. Wierzyciel z odroczonym długiem handlowym ma prawo ubiegać się o upadłość, jeżeli dłużnik nie ma znanego miejsca zamieszkania w Omanie, próbuje uciec, zamyka sklep lub przechodzi w stan likwidacji lub działa na szkodę wierzycieli, pod warunkiem że może przedstawić dowód, że płatności dotyczące długu komercyjnego ustały. Na tym etapie, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pełne zaspokojenie roszczeń wierzycieli, istnieje możliwość unieważnienia transakcji dłużnika dokonanych z zamiarem wyrządzenia wierzycielom szkody. Takie transakcje lub czynności podejmowane po dacie ustania wpłat, ale przed ogłoszeniem upadłości, powinny obejmować w szczególności: przekazanie wszelkiego rodzaju darowizn, z wyjątkiem drobnych upominków uznawanych za zwykłe; spłatę zadłużenia przed terminem jego wymagalności, niezależnie od sposobu płatności; spłata zadłużenia w sposób nieprzewidziany umową stron; jakiekolwiek ustanowienie zabezpieczenia na pokrycie długu istniejącego przed ogłoszeniem upadłości; każda transakcja wyrządzająca szkodę wierzycielom, pod warunkiem że kontrahent dłużnika wiedział o zaprzestaniu płatności. Roszczenia o unieważnienie powyższych transakcji lub powództw można zgłaszać w terminie dwóch lat od dnia ogłoszenia upadłości. W wyniku unieważnienia powyższych transakcji możliwy jest zwrot dłużnikowi tego, co utracił w wyniku tych transakcji i tym samym zwiększenie masy likwidacyjnej na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Omanie, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

07.11.2024

98