Windykacja w Laosie

Windykacja w Laosie rozpoczyna się od prawnej i praktycznej oceny dłużnika, dokumentów potwierdzających zadłużenie oraz realnej ścieżki odzyskania należności. Na tym etapie wierzyciel powinien zweryfikować dokładną nazwę prawną dłużnika, formę przedsiębiorstwa, zarejestrowaną siedzibę albo miejsce prowadzenia działalności w Laosie, aktualną aktywność handlową, dostępny majątek, toczące się postępowania sądowe lub egzekucyjne, oznaki niewypłacalności oraz okoliczności, które mogą pozwolić dłużnikowi na kwestionowanie roszczenia. Analizie powinny podlegać również umowa, faktury, dokumenty dostawy lub odbioru, wyciągi z rozliczeń, historia płatności, korespondencja, uznanie długu, zabezpieczenia, waluta płatności i termin wymagalności zobowiązania.

Status prawny dłużnika ma w Laosie szczególne znaczenie, ponieważ przedsiębiorstwa działają w zarejestrowanych formach i powinny posługiwać się zarejestrowaną nazwą oraz informacją o siedzibie w swojej identyfikacji gospodarczej. Jeżeli dłużnik jest możliwy do zidentyfikowania, prowadzi działalność i nie jest już objęty postępowaniami, które czynią negocjacje bezcelowymi, przed złożeniem pozwu można zastosować etap pozasądowy. Jeżeli dłużnik ukrywa majątek, ignoruje wezwania, jest już objęty egzekucją albo wykazuje oznaki niewypłacalności, strategia powinna szybciej przejść do sądowej windykacji należności, środków zabezpieczenia roszczenia, uznania istniejącego orzeczenia zagranicznego albo ścieżki związanej z upadłością.

Ten etap obejmuje pozasądową windykację należności w Laosie poprzez zgodne z prawem negocjacje z dłużnikiem, których celem jest dobrowolna zapłata albo inne gospodarczo uzasadnione rozwiązanie, takie jak harmonogram spłaty, zwrot towaru, potrącenie, przeniesienie długu na osobę trzecią, ustanowienie zabezpieczenia albo inne porozumienie, które można udokumentować i wykorzystać w razie niewykonania ustaleń przez dłużnika.

Komunikacja z dłużnikiem może rozpocząć się po skierowaniu pisemnego wezwania do zapłaty pocztą, pocztą elektroniczną, telefonicznie albo przez komunikatory wykorzystywane w relacjach biznesowych, w zależności od dostępnych danych kontaktowych i potrzeb dowodowych. W Laosie praktyczna wartość tego etapu zależy od tego, czy wierzyciel może wykazać, czego żądał, kiedy wezwanie zostało wysłane, kto je odebrał oraz czy dłużnik uznał dług, poprosił o dodatkowy czas, zakwestionował roszczenie albo pozostał bierny. Ma to szczególne znaczenie, gdy w dalszej kolejności rozważany jest wniosek o upadłość przedsiębiorstwa, ponieważ laotańskie przepisy o upadłości przedsiębiorstw przewidują w określonych sytuacjach powtarzane wezwania do zapłaty.

Średni okres pozasądowej windykacji wynosi do 60 dni, z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia. Jeżeli ten etap nie przynosi oczekiwanych rezultatów, dłużnik wykorzystuje negocjacje do opóźniania płatności albo wstępna analiza pokazuje, że dobrowolne odzyskanie należności jest mało prawdopodobne, wierzyciel powinien przejść do sądowej windykacji należności, środków zabezpieczenia roszczenia albo strategii związanej z niewypłacalnością.

Przed rozpoczęciem postępowania sądowego należy ocenić termin przedawnienia. Zgodnie z laotańskim kodeksem cywilnym termin przedawnienia wynosi 10 lat dla roszczeń wynikających z umów budowlanych oraz 3 lata dla innych roszczeń umownych, roszczeń odszkodowawczych i pozostałych roszczeń, jeżeli inna ustawa nie przewiduje odmiennego terminu. Sąd nie stosuje przedawnienia z własnej inicjatywy, jeżeli strony nie podniosą takiego zarzutu, a terminy przedawnienia przewidziane w kodeksie cywilnym nie mogą być zmieniane umową stron. Bieg terminu może zostać zatrzymany przez wniesienie roszczenia albo uznanie długu lub innego zobowiązania przez dłużnika, po czym termin jest liczony ponownie. Jeżeli dłużnik uzna dług już po upływie przedawnienia, zobowiązanie trwa od dnia uznania, ale skutek ten nie obejmuje osób trzecich, w tym poręczycieli.

Prawo Laosu przewiduje sądową windykację należności w zwykłym trybie sądowym.

Zwykłe postępowanie sądowe rozpoczyna się od złożenia pozwu do właściwego sądu laotańskiego. W sprawach dotyczących długów handlowych właściwy sąd musi mieć kompetencję do rozpoznania sporu, a sprawy gospodarcze są rozpoznawane na poziomie sądów ludowych prowincji albo miasta stołecznego. Pozew powinien wskazywać sąd, strony i ich adresy, przedstawicieli osób prawnych, okoliczności faktyczne i dowody, na których opiera się roszczenie, dochodzoną kwotę, żądane rozstrzygnięcie oraz dokumenty załączone do pozwu.

Po otrzymaniu pozwu sąd sprawdza swoją właściwość oraz zgodność pozwu z wymaganiami prawa. Jeżeli pozew zostanie przyjęty, sąd doręcza go pozwanemu, aby pozwany mógł przedstawić obronę albo powództwo wzajemne. Jeżeli strony nie zakończą sporu w drodze mediacji przed sądem, sąd prowadzi sprawę dalej, bada i gromadzi dowody oraz przedstawia je na rozprawie. Postępowanie gospodarcze powinno zostać rozpoczęte w terminie 15 dni od otrzymania pozwu przez właściwą izbę, natomiast zwykłe postępowanie cywilne powinno zostać rozpoczęte w terminie 60 dni.

Po otrzymaniu stanowiska pozwanego albo po upływie terminu na jego przedstawienie sąd wyznacza rozprawę. Czas ustalania faktów, rozpoznania sprawy i wydania rozstrzygnięcia w pierwszej instancji w sprawach cywilnych nie powinien przekroczyć 9 miesięcy od dnia przydzielenia sprawy sędziemu. Rozprawa rozpoczyna się od stanowiska powoda, po czym sąd ustala, czy pozwany uznaje roszczenie. Jeżeli pozwany uzna powództwo, sąd może wydać rozstrzygnięcie bez dalszych rozpraw.

Jeżeli pozwany nie uzna roszczenia, sąd wysłuchuje stanowiska pozwanego i bada dowody w sprawie, w tym zeznania świadków, opinie biegłych, dowody rzeczowe, dowody pisemne oraz inne dokumenty istotne dla sporu.

Jeżeli wierzyciel ma podstawy do zabezpieczenia roszczenia przed wykonaniem końcowego rozstrzygnięcia, laotańska procedura cywilna dopuszcza środki zabezpieczenia roszczenia służące ochronie możliwości odzyskania długu. Mogą one obejmować zajęcie albo zabezpieczenie majątku pozwanego w granicach kwoty długu i odsetek, ograniczenie określonych działań związanych ze sprawą, ograniczenie zawierania zobowiązań umownych dotyczących sporu oraz inne środki mające zagwarantować spłatę roszczenia.

Na zakończenie rozprawy sąd podsumowuje kwestie, co do których nadal istnieją wątpliwości lub sprzeczności, i może zobowiązać strony do przedstawienia dodatkowych dowodów. Jeżeli okoliczności sprawy są wystarczająco jasne, sąd przechodzi do końcowych argumentów stron, a następnie wydaje rozstrzygnięcie, które staje się skuteczne po upływie terminu do wniesienia odwołania, chyba że odwołanie zostanie wniesione.

Od rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji można wnieść odwołanie do Sądu Apelacyjnego w terminie 20 dni od dnia wydania rozstrzygnięcia albo w terminie 20 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, jeżeli rozstrzygnięcie zostało wydane pod nieobecność strony lub jest traktowane jako rozstrzygnięcie zaoczne. Odwołanie składa się za pośrednictwem sądu pierwszej instancji, a etap apelacyjny obejmuje kontrolę sprawy pod względem faktów i prawa. Czas ustalania faktów, rozpoznania sprawy i wydania rozstrzygnięcia na etapie apelacyjnym nie powinien przekroczyć 4 miesięcy od dnia przydzielenia sprawy sędziemu.

Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego może zostać zaskarżone do Najwyższego Sądu Ludowego w drodze skargi kasacyjnej w terminie 60 dni od dnia wydania rozstrzygnięcia apelacyjnego albo w terminie 60 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, jeżeli rozstrzygnięcie zostało wydane pod nieobecność strony lub jest traktowane jako rozstrzygnięcie zaoczne. Postępowanie kasacyjne koncentruje się na zgodności z procedurą, ocenie faktów już rozpoznanych przez sąd apelacyjny oraz prawidłowym zastosowaniu prawa do tych faktów. Czas rozpoznania sprawy na etapie kasacyjnym nie powinien przekroczyć 2 miesięcy od dnia przydzielenia sprawy sędziemu. Prawomocne rozstrzygnięcie podlega wykonaniu zgodnie z przepisami o egzekucji orzeczeń.

Dla wierzycieli zagranicznych znaczenie może mieć uznanie i wykonanie zagranicznych orzeczeń sądowych w Laosie, jeżeli orzeczenie zostało już uzyskane poza Laosem. Laotańska procedura cywilna dopuszcza uznanie i wykonanie zagranicznych orzeczeń sądowych za pośrednictwem ambasady, urzędu konsularnego albo przedstawicielstwa Laotańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej w państwie, w którym wydano orzeczenie. Zagraniczne orzeczenie powinno zostać przetłumaczone na język laotański i poświadczone przez laotański sąd ludowy. Ta ścieżka dotyczy orzeczeń z państw traktatowych oraz spraw, które nie naruszają suwerenności Laosu, nie są sprzeczne z prawem Laosu, nie naruszają przepisów procedury cywilnej oraz nie są sprzeczne z zasadami bezpieczeństwa i porządku społecznego.

Po uprawomocnieniu się orzeczenia wierzyciel wszczyna postępowanie egzekucyjne za pośrednictwem właściwego urzędu albo jednostki egzekucji orzeczeń. Laotańskie przepisy o egzekucji przewidują, że prawomocne polecenia, nakazy, decyzje i orzeczenia są przekazywane właściwym stronom do wykonania w terminie 30 dni od dnia, w którym stały się wykonalne. Organ egzekucyjny analizuje prawomocne orzeczenie, wzywa uczestników, informuje ich o warunkach wykonania i wyznacza osobie zobowiązanej okres dobrowolnego wykonania, zanim zostaną zastosowane środki przymusowe.

W ramach egzekucji orzeczenia roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone przez ustalenie i zajęcie majątku dłużnika, zajęcie lub konfiskatę ruchomości i nieruchomości, wycenę oraz sprzedaż majątku w drodze licytacji, prowadzenie czynności egzekucyjnych, gdy majątek znajduje się w kilku dystryktach lub prowincjach, pobieranie dochodów z działalności gospodarczej oraz stosowanie innych zgodnych z prawem środków egzekucyjnych. Jeżeli dłużnik ma możliwość zapłaty, ale celowo odmawia wykonania orzeczenia przez ponad 60 dni od zawiadomienia o egzekucji, mogą zostać nałożone grzywny egzekucyjne, w tym 1% niespłaconego długu po upływie ponad 60 dni oraz 3% po upływie ponad 90 dni. Organy egzekucji orzeczeń mogą wydawać nakazy zajęcia, konfiskaty, grzywny i inne nakazy egzekucyjne, ale samo przyspieszenie spłaty długu cywilnego nie może być podstawą zatrzymania ani pozbawienia wolności.

Jeżeli dłużnikiem jest spółka albo inne przedsiębiorstwo utworzone w Laosie, alternatywną lub dodatkową drogą odzyskania należności może być postępowanie naprawcze albo upadłościowe dotyczące przedsiębiorstwa dłużnika. Wierzyciel może złożyć wniosek o upadłość niewypłacalnego przedsiębiorstwa, jeżeli łączna zaległa kwota długu wynosi co najmniej 10 000 000 kipów laotańskich, wierzyciel doręczył przedsiębiorstwu dłużnika wezwanie do zapłaty co najmniej trzykrotnie, odstęp między każdym wezwaniem wynosił co najmniej 20 dni, a przedsiębiorstwo dłużnika potwierdziło otrzymanie wezwań, lecz nie zapłaciło długu.

Dokumentacja wniosku o upadłość powinna obejmować wniosek do sądu, dowody niespłaconego zadłużenia, pisma windykacyjne albo inne dowody dochodzenia długu, właściwe umowy oraz inne dokumenty związane z wnioskiem. Postępowania naprawcze i upadłościowe są rozpoznawane przez izbę gospodarczą na poziomie prowincji albo miasta stołecznego, a właściwość jest powiązana z zarejestrowaną siedzibą przedsiębiorstwa dłużnika.

Po otwarciu postępowania naprawczego albo upadłościowego toczące się sprawy cywilne lub postępowania dotyczące majątku przedsiębiorstwa dłużnika mogą zostać wstrzymane i powiązane z postępowaniem upadłościowym. Ma to znaczenie dla strategii odzyskiwania należności, ponieważ wierzyciel może być zobowiązany do działania przez zarządcę, zgromadzenie wierzycieli, organ egzekucji orzeczeń i sąd, zamiast prowadzenia odrębnej egzekucji z tych samych aktywów.

Jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza do pełnego zaspokojenia wierzycieli, zarządca może zwrócić się do sądu o uznanie określonych czynności przedsiębiorstwa dłużnika za nieważne, jeżeli zostały dokonane w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku. Takie czynności obejmują przeniesienie lub przekazanie majątku wierzycielom albo innym osobom, przekształcenie długów niezabezpieczonych w długi zabezpieczone, zapłatę długu przed terminem wymagalności, sprzedaż majątku poniżej wartości rynkowej, zrzeczenie się wierzytelności, uznanie nieistniejących lub zawyżonych długów oraz inne czynności uprzywilejowujące wierzyciela albo inną osobę. Jeżeli takie czynności zostaną uchylone, majątek albo wartość objęta tymi czynnościami może zostać przywrócona do masy likwidacyjnej i wykorzystana do spłaty zgodnie z ustawową kolejnością zaspokojenia.

W likwidacji laotańskie prawo upadłościowe przyznaje pierwszeństwo wynagrodzeniom pracowników i niezapłaconym składkom na ubezpieczenia społeczne do dnia rozpoczęcia postępowania upadłościowego, następnie kapitałowi i odsetkom od pożyczek wykorzystanych na postępowanie naprawcze, długom zabezpieczonym, należnościom państwowym, takim jak podatki w granicach ustawowych, a dopiero później długom niezabezpieczonym. Wierzyciele wyższej kategorii są zaspokajani przed wierzycielami niższej kategorii, a wierzyciele tej samej kategorii są zaspokajani proporcjonalnie, jeżeli masa nie wystarcza na pełną spłatę. Dlatego status wierzyciela, istnienie zabezpieczenia i moment powstania roszczenia mają znaczenie dla oceny szans odzyskania należności.

Właściciele, dyrektorzy albo osoby zarządzające przedsiębiorstwem dłużnika mogą ponosić konsekwencje prawne, jeżeli zarządca ustali ukrywanie dokumentacji księgowej lub majątku, przenoszenie albo przekazywanie aktywów, bezprawne zwiększanie długów, tworzenie zabezpieczeń dla długów niezabezpieczonych, zmniejszanie lub cofanie wierzytelności, prowadzenie niedozwolonych operacji albo inne działania szkodzące masie upadłościowej. W przypadku rażąco niedbałego albo lekkomyślnego zarządzania, które doprowadziło do upadłości, takie osoby mogą zostać pozbawione prawa pełnienia funkcji dyrektora albo osoby zarządzającej w jakimkolwiek przedsiębiorstwie przez trzy lata od dnia wydania decyzji o upadłości.

Jeżeli potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Laosie, Grandliga może pomóc na każdym etapie odzyskiwania należności: przy analizie prawnej dłużnika i dowodów, przygotowaniu wezwań do zapłaty, negocjacjach z dłużnikiem, przygotowaniu i złożeniu pozwu, prowadzeniu stanowiska wierzyciela w postępowaniu sądowym, składaniu wniosków o zabezpieczenie majątku, wykonaniu orzeczenia oraz działaniach windykacyjnych, gdy postępowanie naprawcze albo upadłościowe wpływa na majątek dłużnika. Skontaktuj się z nami, aby przeanalizować dokumenty i rozpocząć właściwą procedurę odzyskania należności z uwzględnieniem statusu dłużnika, dostępnych dowodów, wysokości długu i majątku możliwego do egzekucji.

08.10.2024

228