Windykacja w Tadżykistanie

Postępowanie windykacyjne w Tadżykistanie rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przedawnienie w Tadżykistanie wynosi 3 lata. Prawo zabrania zmiany określonego terminu za zgodą stron. Jeżeli doszło do przedawnienia, wierzyciel ma prawo wystąpić z pozwem o windykację długu, natomiast jeżeli dłużnik złoży do sądu wniosek o zastosowanie konsekwencji przedawnienia, wówczas roszczenie zostanie oddalone . Bieg przedawnienia ulega przerwaniu na skutek podjęcia przez dłużnika działań wskazujących na uznanie długu. Po przerwaniu biegu termin trzyletni rozpoczyna się na nowo. 

Przed udaniem się do sądu warto zwrócić uwagę na tryb rozstrzygnięcia sporu, jaki strony przewidziały w umowie. Jeżeli więc strony ustaliły, że powstałe spory zostaną rozwiązane w drodze procedury rozstrzygania roszczeń, wówczas przed złożeniem pozwu do sądu konieczne jest spełnienie zastrzeżonego warunku. W przeciwnym razie pozew zostanie zwrócony powodowi.

Ustawodawstwo Tadżykistanu przewiduje trzy rodzaje windykacji na drodze sądowej, poprzez wydanie nakazu sądowego, według kolejności rozpatrywania roszczeń ogólnych i postępowania uproszczonego.

Tryb wydawania nakazu sądowego ma zastosowanie w przypadku roszczeń o windykację wierzytelności z tytułu transakcji zawartych w prostej formie pisemnej. Aby przeprowadzić tę procedurę, należy złożyć odpowiedni wniosek do sądu, po czym sąd w ciągu trzech dni wyda postanowienie sądu, bez rozprawy i wzywania stron. Jeśli w ciągu 10 dni od otrzymania nakazu sądowego dłużnik nie wniesie sprzeciwu, sąd wydaje wierzycielowi nakaz, który jest opatrzony pieczęcią sądu i może być zastosowany do egzekucji. Jeśli dłużnik złoży sprzeciw, sąd wyda postanowienie o anulowaniu nakazu sądowego, a wtedy sprawa będzie rozpatrywana w trybie ogólnym.

Ogólną postępowania sądowego następuje poprzez złożenie pozwu w sądzie. W takim wypadku powód ma obowiązek przed wniesieniem pozwu do sądu przekazać jego odpis wraz ze wszystkimi załącznikami pozwanemu. Termin rozpatrzenia sprawy przez sąd pierwszej instancji wynosi dwa miesiące od dnia wniesienia pozwu do sądu. W praktyce podany okres przeglądu jest znacznie dłuższy. Orzeczenie sądu pierwszej instancji wchodzi w życie w terminie miesiąca od dnia jego podjęcia, chyba że złożono skargę kasacyjną.

Postępowanie uproszczone stosuje się w sprawach, w których dłużnik nie kwestionuje długu, lub roszczenia są bezsporne, albo roszczenie jest dochodzone na niewielką kwotę – do stu ustawowych wskaźników do obliczeń. Sprawa jest rozpatrywana na zasadach ogólnych, jednak w terminie miesiąca od dnia wpływu pozwu do sądu. Rozprawa sądowa odbywa się poprzez badanie dowodów pisemnych i dokumentów procesowych bez wzywania stron i wysłuchiwania ich wyjaśnień. Jeżeli dłużnik sprzeciwia się określonym wymaganiom albo jedna ze stron sprzeciwia się rozpatrzeniu sprawy w trybie uproszczonym, sąd wydaje postanowienie o rozpatrzeniu sprawy w trybie ogólnym. Decyzja uproszczona może zostać podjęta tylko wtedy, gdy dłużnik nie zgłosił sprzeciwu co do zasadności podniesionych roszczeń w wyznaczonym przez sąd terminie. Przyjęta decyzja wchodzi w życie w tym samym terminie, co decyzja podjęta w trybie ogólnym.

Skargę kasacyjną od wyroku sądu rozpatruje się w terminie miesiąca od dnia otrzymania skargi przez sąd. W wyniku rozpatrzenia skargi sąd wydaje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą jego podjęcia.

Od decyzji sądu kasacyjnego, która weszła w życie, zainteresowana strona może zaskarżyć ją do sądu gospodarczego instancji nadzorczej w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie zaskarżonej decyzji. Podstawą zaskarżenia orzeczenia sądu do sądu nadzorczego są istotne naruszenia prawa materialnego lub procesowego. Termin rozpatrzenia skargi nadzorczej wynosi jeden miesiąc. Rozpatrzenie skargi następuje na posiedzeniu sądu z udziałem osób biorących udział w sprawie. W wyniku rozpatrzenia skargi nadzorczej sąd wydaje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą jego podjęcia.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu, jeżeli dłużnik odmówi dobrowolnego wykonania wyroku, należy uzyskać od sądu tytuł egzekucyjny i przedstawić go organowi egzekucyjnemu. Wierzycielowi przysługuje prawo przedstawienia tytułu egzekucyjnego w terminie trzech lat od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu.

Zgodnie z prawem termin na przymusową egzekucję wynosi dwa miesiące od dnia wszczęcia postępowania, choć w rzeczywistości jest on znacznie dłuższy. Spełnienie roszczeń wierzyciela w procesie przymusowego wykonania odbywa się poprzez zajęcie i ściągnięcie środków pieniężnych, zajęcie majątku z jego późniejszą sprzedażą, a także zajęcie prawa dochodzenia roszczeń przez dłużnika wobec osób trzecich.

Jeżeli w ciągu trzech miesięcy dłużnik nie będzie w stanie zapewnić zaspokojenia roszczeń wierzyciela od chwili ich powstania, a łączna suma roszczeń przekracza wielkość majątku dłużnika, wówczas możliwe staje się wszczęcie postępowania upadłościowego wobec dłużnika. Procedura ta jest o tyle interesująca, że ​​przewiduje możliwość pociągnięcia osób kontrolujących dłużnika do odpowiedzialności uzupełniającej za długi spółki, jeżeli dłużnik, mając oznaki niewypłacalności, nie wszczął samodzielnie postępowania upadłościowego lub skutek niewypłacalności nastąpił wskutek działania kierownictwa dłużnika.

Alternatywnym sposobem dochodzenia długu jest pociągnięcie urzędników dłużnika do odpowiedzialności karnej zgodnie z art. 363 Kodeksu karnego Republiki Tadżykistanu za złośliwe uchylanie się od wykonania postanowienia sądu w sprawie pobrania środków pieniężnych lub utrudnianie jego wykonania.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Republice Tadżykistanu, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem zadłużenia. Zapraszamy do kontaktu w celu uzyskania dodatkowych informacji i profesjonalnego wsparcia ze strony naszych specjalistów.

11.06.2024

210