Windykacja w Katarze

Postępowanie windykacyjne w Katarze rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Generalny termin przedawnienia wynosi 15 lat. Termin przedawnienia dochodzenia wierzytelności handlowych pomiędzy podmiotami gospodarczymi wynosi 10 lat. Skutki upływu terminu przedawnienia są stosowane przed sądem pierwszej i apelacyjnej instancji wyłącznie na wniosek dłużnika. Bieg przedawnienia zostaje przerwany w przypadku wyraźnego lub pośredniego uznania przez dłużnika roszczeń wierzyciela. Za pośrednie uznanie uważa się przypadki, gdy dłużnik przenosi swój majątek na wierzyciela jako zabezpieczenie. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Prawo Kataru przewiduje sądową windykację długu w drodze zwykłego postępowania sądowego oraz poprzez wydanie nakazu zapłaty.

Zwykła procedura sądowa rozpoczyna się od złożenia pozwu w sądzie. Do pozwu należy dołączyć wszystkie dokumenty potwierdzające roszczenia powoda. Następnie kancelaria sądowa po uiszczeniu opłaty rejestruje pozew w rejestrze spraw i w ciągu jednego dnia przekazuje odpis pozwu oraz zawiadomienie komornikowi w celu późniejszego doręczenia pozwanemu.

Zawiadomienie powinno zostać doręczone pozwanemu w terminie trzech dni i zawierać informację o żądaniu, powodzie i terminie rozprawy, a także wezwanie sądu do zapoznania się z materiałami sprawy. Pozwany ma obowiązek złożyć odpowiedź na pozew wraz ze wszystkimi dokumentami w sekretariacie sądu nie później niż na trzy dni przed wyznaczoną rozprawą. W razie potrzeby dokumenty te można złożyć na rozprawie lub w trakcie rozpatrywania sprawy, jeżeli sąd na to pozwoli. Termin stawienia się w sądzie wynosi pięć dni.

W wyznaczonym dniu na rozpoznanie sprawy strony muszą stawić się osobiście lub za pośrednictwem swoich przedstawicieli – prawników lub radców prawnych. Jeżeli pozwany stawił się na rozprawę lub złożył oświadczenie o sprzeciwie, uważa się, że pozwany był obecny w postępowaniu, nawet jeżeli pozwany się nie stawił. Jeżeli pozwany nie stawi się i nie zgłosi sprzeciwu co do pozwu, sąd przeprowadza rozprawę zaoczną. Jeżeli pozwany stawił się przed zakończeniem rozprawy, decyzję podjętą pod jego nieobecność uważa się za nieważną.

W trakcie rozprawy sąd wysłuchuje stanowisk stron, w razie potrzeby przesłuchuje świadków, bada dowody pisemne i po naradzie stron podejmuje decyzję na tym samym posiedzeniu lub odkłada jej podjęcie do następnego wyznaczonego spotkania.

Polecenie zapłaty służy do ściągnięcia jasno określonej kwoty długu, która jest potwierdzona pisemnymi dokumentami. Aby skorzystać z tej opcji, wierzyciel powinien wysłać dłużnikowi wezwanie do zapłaty długu, a jeżeli dłużnik nie spełni tego warunku w ciągu pięciu dni, wierzyciel ma prawo zwrócić się do sądu o wydanie nakazu zapłaty. Do wniosku należy dołączyć dokumenty potwierdzające dług oraz dowód wysłania dłużnikowi wezwania do zapłaty długu. Po otrzymaniu wniosku sąd w terminie trzech dni wydaje nakaz zapłaty. Jeżeli sąd uzna za niemożliwe zaspokojenie wniosku wierzyciela, sąd musi wyznaczyć rozprawę sądową. Sekretarz sądu ma obowiązek powiadomić oskarżonego o terminie rozprawy.

Wniosek wierzyciela i nakaz zapłaty należy doręczyć dłużnikowi w terminie trzech miesięcy od dnia wydania nakazu. W przeciwnym razie rozkaz traci swoją moc. Dłużnik może wnieść zażalenie na nakaz zapłaty w terminie trzydziestu dni od jego otrzymania. Zażalenie wnosi się poprzez wezwanie wierzyciela do właściwego sądu, a wezwanie musi spełniać wymogi zgłoszenia pozwu. Reklamacja musi być uzasadniona pod rygorem uznania jej za nieważną. Zażalenie jest rozpatrywane w sposób ogólny, podobnie jak pozew. Jeżeli pozwany nie złoży zażalenia w wyznaczonym terminie, nakaz zapłaty ma moc prawomocnego orzeczenia. 

Od decyzji sądu pierwszej instancji przysługuje odwołanie do sądu apelacyjnego. Od decyzji Sądu Apelacyjnego można się odwołać do Katarskiego Sądu Kasacyjnego. Termin odwołania wynosi 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji. Decyzja sądu kasacyjnego jest ostateczna i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Decyzja może zostać wykonana w ciągu 15 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych; aresztowanie i konfiskata udziałów w spółce, aresztowanie i konfiskata majątku dłużnika będącego w posiadaniu osób trzecich.

Alternatywną możliwością odzyskania długu od firmy i przedsiębiorcy jest postępowanie upadłościowe dłużnika. Katar ma dwa równoległe systemy upadłościowe. Pierwszy to system krajowy, regulowany przepisami prawa handlowego (zwany dalej „ustrojem krajowym”). Drugi system jest opisany w Przepisach dotyczących niewypłacalności QFC z 2005 r. i ma zastosowanie do spółek i oddziałów zarejestrowanych w Qatar Financial Center („reżim QFC”).

W ramach systemu krajowego każdy wierzyciel posiadający bezsporny i wymagalny dług handlowy może wystąpić o ogłoszenie upadłości wobec swojego dłużnika, jeżeli dłużnik nie spłacił długu w terminie. Na tym etapie, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na pełne zaspokojenie roszczeń wierzycieli, istnieje możliwość unieważnienia transakcji dłużnika dokonanych z zamiarem wyrządzenia wierzycielom szkody. Do takich transakcji lub czynności podjętych po dacie ustania wpłat, ale przed wydaniem postanowienia o ogłoszeniu upadłości, należy w szczególności zaliczyć: wszelkie darowizny nieodpłatne, z wyjątkiem zwyczajowo drobnych upominków; wcześniejsza spłata długów, niezależnie od formy płatności; spłata pilnych długów i innych zobowiązań w innej formie niż została uzgodniona; każda umowa ustanawiająca zabezpieczenie lub zabezpieczenie, jeżeli została zawarta po powstaniu długu; każda transakcja wyrządzająca szkodę wierzycielom, pod warunkiem że kontrahent dłużnika wiedział o zaprzestaniu płatności. Roszczenia o unieważnienie powyższych transakcji lub czynności tracą ważność po upływie roku od dnia podjęcia decyzji o ogłoszeniu upadłości. W wyniku unieważnienia powyższych transakcji możliwy jest zwrot dłużnikowi tego, co utracił w wyniku tych transakcji i tym samym zwiększenie masy likwidacyjnej na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

W ramach reżimu QFC wierzyciel ma prawo wszcząć przymusową likwidację dłużnika, jeśli kwota długu przekracza 2000 dolarów, a dłużnik nie spłaci długu w ciągu trzech tygodni od otrzymania pisemnego wezwania wierzyciela. W przypadku likwidacji przymusowej, jeżeli sąd stwierdzi, że dłużnik dopuścił się oszustwa w okresie poprzedzającym likwidację; transakcji mających na celu oszukanie wierzycieli; oszustwa lub nadużycia w obrocie, sąd może zastosować postępowanie doraźne przeciwko zawinionym osobom kontrolującym dłużnika. W wyniku takiego ścigania sąd może zobowiązać winnego: 1) do zwrotu lub zapłaty dłużnikowi pieniędzy lub mienia, które zostało wykorzystane do innych celów; 2) zapłaty odszkodowania za nienależyte wykonanie lub naruszenie jakiegokolwiek powierniczego lub innego obowiązku należnego dłużnikowi; oraz (3) dokonania dodatkowych wpłat na majątek dłużnika, które sąd uzna za właściwe. W wyniku tych postanowień możliwe jest zwiększenie szans na odzyskanie długu w całości.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Katarze, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

06.11.2024

110