Windykacja w Pakistanie

Postępowanie windykacyjne w Pakistanie rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem kroków prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Przedawnienie windykacji wynosi 3 lata. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu, jeżeli dłużnik dokona częściowej spłaty zadłużenia. Po przerwaniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo.

Windykacja sądowa w Pakistanie odbywa się poprzez regularny i uproszczony proces sądowy.

Zwykły proces sądowa polega na złożeniu pozwu w sądzie. Pozew musi być sporządzony w taki sposób, aby stanowić podstawę do ostatecznego rozstrzygnięcia w kwestiach spornych i zapobiec dalszemu postępowaniu sądowemu w tych kwestiach. Jeżeli roszczenie spełnia wymogi proceduralne, sąd dokonuje wpisu o niej do rejestru roszczeń cywilnych i wystawia wezwanie wzywające dłużnika do stawienia się w sądzie i udzielenia odpowiedzi na pozew w wyznaczonym terminie.

Wezwanie należy doręczyć dłużnikowi w terminie 15 dni od dnia jego wystawienia. Po otrzymaniu wezwania pozwany ma obowiązek stawić się w sądzie i przedstawić wszystkie będące w jego posiadaniu dokumenty, na których zamierza się oprzeć na poparcie swojej odpowiedzi. Pozwany może, a jeżeli sąd tego zażąda, złożyć pisemne oświadczenie o sprzeciwie przed pierwszą rozprawą lub w terminie wyznaczonym przez sąd, nie dłuższym jednak niż trzydzieści dni.

W wyznaczonym dniu strony muszą stawić się w sądzie osobiście lub przez swoich pełnomocników. Jeżeli pozwany nie stawi się, sąd ma prawo podjąć jednostronne postanowienie lub zarządzić ponowne wezwanie oskarżonego. Ponadto sąd ma prawo zobowiązać dłużnika do stawienia się i w celu zapewnienia tego może podjąć następujące kroki: wydać nakaz aresztowania; przejąć i sprzedać jego majątek; nałożyć karę pieniężną; zobowiązać do złożenia gwarancji stawiennictwa w sądzie, a w przypadku odmowy – aresztowania.

Jeżeli strony stawią się na pierwszej rozprawie, sąd po zapoznaniu się ze skargą i ewentualnymi pisemnymi oświadczeniami oraz po przesłuchaniu stron ustali, w jakich istotnych kwestiach faktycznych lub prawnych strony się nie zgadzają. Jeżeli strony nie spierają się co do kwestii prawnych i faktycznych, sąd może niezwłocznie wydać wyrok. W przypadku sporu sąd przystępuje do sformułowania i zapisania kwestii, od których wydaje się zależeć prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. 

Jeżeli po sformułowaniu kwestii sąd uzna, że ​​w kwestiach nie są wymagane żadne dalsze argumenty ani dowody inne niż te, które strony mogą natychmiast przedstawić, które mogą wystarczyć do rozstrzygnięcia roszczenia, oraz że natychmiastowe wysłuchanie strony nie spowoduje żadnej niesprawiedliwości roszczenia, sąd może podjąć odpowiednie postanowienie. Jeżeli ustalenia są niewystarczające do podjęcia decyzji, sąd odracza dalsze rozpoznanie sprawy i wyznacza termin przedstawienia dodatkowych dowodów lub dodatkowych argumentów wymaganych w sprawie. Po przeanalizowaniu dodatkowych dowodów i argumentów, sąd rozpatruje sprawę i podejmuje ostateczną decyzję. 

W przypadku windykacji należności z tytułu weksli i czeków stosuje się uproszczoną procedurę. Aby skorzystać z tej procedury, wierzyciel powinien zgłosić do sądu stosowny wniosek w formie uproszczonego procesu. W tej kategorii spraw dłużnik nie ma prawa stawiać się w sądzie i bronić się przed roszczeniem bez zgody sędziego. Domyślnie uważa się, że jeżeli dłużnik nie zwrócił się do sądu o zezwolenie na obronę przed roszczeniem, wówczas zarzuty zawarte w pozwu uważa się za przyjęte przez dłużnika, a powód ma prawo uzyskać orzeczenie w jego przysługę.

Jeżeli zostanie wykazana istotna przyczyna, sąd na wniosek oskarżonego przyznaje mu prawo do stawienia się i obrony pozwu na podstawie oświadczenia przedstawiającego fakty, które sąd uzna za wystarczające na poparcie wniosku. Zezwolenie na obronę może zostać udzielone bezwarunkowo lub z zastrzeżeniem takich warunków, jak złożenie środków w sądzie, złożenie zabezpieczenia lub w inny sposób, jaki sąd uzna za stosowny. W przypadku dopuszczenia do obrony przed roszczeniem dalszy tryb postępowania będzie taki sam, jak w przypadku roszczeń dochodzonych w trybie zwykłym.

Od decyzji Sądu Okręgowego przysługuje odwołanie do Wysokiego Trybunału w ciągu dziewięćdziesięciu dni od daty zaskarżonej decyzji. Od decyzji Wysokiego Trybunału można się odwołać do Sądu Najwyższego Pakistanu w ciągu sześćdziesięciu dni od daty decyzji. Apelacji do Sądu Najwyższego nie przysługuje, jeżeli kwota zadłużenia jest mniejsza niż 50 000 PKR. Nie przysługuje także odwołanie od orzeczenia sądu wydanego za zgodą stron. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest ostateczne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu.

Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu wierzyciel powinien wszcząć postępowanie egzekucyjne. Orzeczenie można nadać w celu wykonania w ciągu 12 lat. W ramach wykonania orzeczenia sądu roszczenia wierzyciela mogą zostać zaspokojone poprzez zajęcie i spisanie środków z rachunków dłużnika; zajęcie ruchomości i nieruchomości dłużnika z późniejszą ich sprzedażą; aresztowanie i konfiskata papierów wartościowych, aresztowanie dłużnika i jego tymczasowe aresztowanie do czasu spłaty długu.

Alternatywną możliwością windykacji jest postępowanie upadłościowe wobec dłużnika. Wierzyciel ma prawo wszcząć to postępowanie, jeżeli spełnione są następujące warunki: 1) kwota długu wynosi co najmniej 500 rupii, płatna natychmiast lub w określonym terminie w przyszłości; 2) dłużnik dopuścił się aktu upadłości w ciągu trzech miesięcy poprzedzających wszczęcie postępowania upadłościowego.

Zgodnie z przepisami prawa upadłościowego do czynności upadłościowych zalicza się: 1) przeniesienie przez dłużnika majątku lub jego części na osobę trzecią; 2) dłużnik przenosi swój majątek lub jego część z zamiarem wyrządzenia szkody lub opóźnienia spłaty długów swoim wierzycielom; 3) dłużnik opuszcza Pakistan lub ukrywa się przed wierzycielami; 4) jeżeli jakakolwiek część majątku dłużnika została sprzedana na podstawie postanowienia jakiegokolwiek sądu w celu spłaty długu; 5) dłużnik zawiadamia któregokolwiek ze swoich wierzycieli o zawieszeniu lub zamiarze zawieszenia spłaty swoich długów; 6) dłużnik składa przeciwko sobie wniosek o ogłoszenie upadłości; 7) dłużnik zostaje pozbawiony wolności w wykonaniu orzeczenia dowolnego sądu w celu spłaty długu.

W ramach postępowania upadłościowego, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza do pełnego zaspokojenia roszczeń wierzycieli, możliwe jest unieważnienie transakcji dłużnika dokonanych z zamiarem wyrządzenia wierzycielom szkody. Do transakcji tych zalicza się w szczególności: 1) zbycie majątku bez wartościowego wynagrodzenia; 2) każdą transakcję, w której kontrahent dłużnika wiedział, że dłużnik znajduje się w stanie upadłości; 3) preferowanie jednego wierzyciela przed innymi. W wyniku umorzenia powyższych czynności i transakcji możliwy jest zwrot dłużnikowi tego, co utracił w wyniku tych transakcji i tym samym zwiększenie masy likwidacyjnej na zaspokojenie roszczeń wierzycieli i pokrycie kosztów przeprowadzenia postępowania upadłościowego.

Jeśli masz jakieś pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji w Pakistanie, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem finansowy. Skontaktuj się z nami, aby otrzymać dodatkowe informacje i profesjonalne wsparcie od naszych specjalistów.

21.10.2024

308