Windykacja na Węgrzech

Postępowanie windykacyjne na Węgrzech rozpoczyna się od oceny wypłacalności dłużnika, jego dziedziny działalności, historii przedsiębiorstwa, dostępności dokumentów potwierdzających dług, bieżących spraw sądowych i postępowań egzekucyjnych, a także możliwości kwestionując dług. Ocena ta określa strategię, która będzie stosowana w imieniu klienta podczas procesu windykacyjnego.

Jeżeli wobec dłużnika nie toczą się żadne sprawy sądowe ani zaległe orzeczenia sądowe dotyczące windykacji, a jest on aktywny, wówczas wskazane jest skorzystanie z etapu windykacji przedprocesowej.

Etap ten polega na intensywnych negocjacjach z dłużnikiem w celu osiągnięcia porozumienia w sprawie spłaty roszczeń wierzyciela lub innych możliwości ugody (np. zwrot towaru, cesja długu na osobę trzecią, wzajemna wymiana usług lub towarów). 

Komunikacja z dłużnikiem następuje natychmiast po przesłaniu roszczenia za pośrednictwem poczty, e-maila, telefonu lub komunikatorów internetowych. Proces ten polega na aktywnej interakcji z dłużnikiem w celu wywarcia na niego presji. Głównym zadaniem jest nawiązanie dialogu z kluczowymi decydentami w celu przyspieszenia procesu windykacyjnego.

Średni okres odbioru przedprocesowego wynosi do 60 dni (z wyjątkiem przypadków, w których uzgodniono ratalny plan spłaty zadłużenia). Jeżeli realizacja tego etapu nie przyniosła oczekiwanych rezultatów lub po wstępnej analizie stwierdzono, że nie ma ona zastosowania, wówczas należy zastosować etap windykacji sądowej.

Przed podjęciem działań prawnych należy zwrócić uwagę na przedawnienie. Generalny termin przedawnienia wynosi 5 lat. Ustawodawstwo przewiduje możliwość zmiany określonego terminu przez strony w drodze porozumienia zawartego w formie pisemnej. Pozew nie może zostać zaspokojony, jeżeli uległ przedawnieniu. Bieg terminu przedawnienia może zostać przerwany w przypadku pisemnego uznania długu przez dłużnika, a także zmiany zobowiązań stron wynikających z umowy.

Przeprowadzenie obowiązkowej przedprocesowej procedury windykacyjnej przed skierowaniem sprawy do sądu nie jest wymagane, a zaniechanie takich czynności nie jest warunkiem wszczęcia sprawy. Jednakże przed złożeniem pozwu zainteresowana strona może podjąć próbę ugody przedprocesowej poprzez wezwanie drugiej strony do właściwego sądu. Sąd wyznacza termin na podjęcie próby zawarcia ugody w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania wniosku, a w przypadku wniosku wspólnego piętnastu dni – po czym wzywa zainteresowane strony. Sąd protokołuje zawarte pomiędzy stronami porozumienie zgodnie z zasadami zatwierdzania ugody. Jeżeli w wyznaczonym terminie nie dojdzie do porozumienia, sąd stwierdza nieważność postępowania i kończy je postanowieniem.

W zależności od złożoności sprawy i kosztu roszczenia ustawodawstwo węgierskie przewiduje następujące możliwości windykacji sądowej:

Tryb wydania postanowienia sądowego ma zastosowanie do bezspornych roszczeń wierzyciela. Po otrzymaniu pozwu sąd doręcza go pozwanemu i nakazuje mu wniesienie sprzeciwu w terminie czterdziestu pięciu dni. Na uzasadniony wniosek pozwanemego sąd może wyjątkowo przedłużyć termin do wniesienia pisemnego sprzeciwu o nie więcej niż czterdzieści pięć dni. Jeżeli pozwany w wyznaczonym terminie nie przedstawi sprzeciwu lub dokumentu zawierającego potrącenie wierzytelności, sąd wydaje postanowienie. Postanowienie sądu wydaje się także wówczas, gdy pozwany w pisemnym sprzeciwie przedstawi jedynie stanowisko kwestionujące powództwo w całości, nie zawierające ani uzasadnienia formalnego, ani merytorycznego. Każda ze stron może sprzeciwić się nakazowi w ciągu piętnastu dni od doręczenia. Nie uważa się za zakwestionowanie nakazu sądowego, jeśli strona uznaje kwotę roszczenia w pełni i prosi jedynie o odroczenie płatności lub rozłożenie płatności na raty albo tylko o poprawienie nakazu sądowego.

W przypadku stwierdzenia naruszeń prawa postanowienie sądu zostaje unieważnione, a sąd kontynuuje postępowanie na zasadach ogólnych rozpatrywania roszczeń. Postanowienie sądu lub jego część, która nie została zaskarżona sprzeciwem lub na którą sąd zgodnie z prawem oddalił sprzeciw, nabiera mocy prawnej z dniem następującym po upływie terminu wyznaczonego na wniesienie sprzeciwu.

Postępowanie procesowe ogólne odbywa się poprzez wniesienie powództwa do sądu, po czym sąd przeprowadza przygotowanie do rozpoznania roszczeń co do istoty, które obejmuje rozpoznanie pozwu, doręczenie pozwu pozwanemu w celu udzielenia odpowiedzi, wyznaczenie dodatkowej rozprawy oraz wyznaczenie rozprawy w przedmiocie przyjęcia. Termin rozpoznania sprawy w sądzie pierwszej instancji nie jest określony przez prawo, ale co do zasady główne posiedzenie w celu rozpoznania roszczeń merytorycznych musi zostać wyznaczone nie później niż cztery miesiące od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie. W wyniku rozpatrzenia sprawy na rozprawie głównej sąd podejmuje decyzję w sprawie, która po upływie terminu do wniesienia zażalenia staje się ostateczna. Na wykonanie obowiązku określonego w postanowieniu sąd z reguły wyznacza termin piętnastu dni. Jeżeli okaże się to uzasadnione, biorąc pod uwagę słuszny interes stron lub charakter zobowiązania, sąd, w drodze postanowienia, może wyznaczyć krótszy lub dłuższy termin wykonania albo rozłożyć wykonanie zobowiązania na raty.

Strona sporu niezadowolona z orzeczenia sądu pierwszej instancji ma prawo wnieść od niego apelację w terminie 15 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Sąd pierwszej instancji rozpatrzy apelację bez rozprawy, chyba że którakolwiek ze stron zwróci się o rozprawę lub sąd uzna ją za uzasadnioną lub konieczne będzie przedstawienie dowodów na rozprawie. Jeżeli okoliczności sprawy wymagają rozprawy sądowej, należy ją wyznaczyć w terminie czterech miesięcy od dnia otrzymania dokumentów lub wniosku strony z wnioskiem o rozprawę przed sądem drugiej instancji. Niestawiennictwo stron na rozprawie nie wstrzymuje rozpatrzenia odwołania. Termin rozpatrzenia odwołania nie jest określony przez prawo. Po rozpatrzeniu skargi sąd wydaje postanowienie, które wchodzi w życie z chwilą podjęcia. Po wydaniu orzeczenia przez sąd drugiej instancji, sąd w ciągu ośmiu dni przesyła dokumenty do sądu pierwszej instancji, który w ciągu piętnastu dni od dnia otrzymania dokumentów powiadamia strony o decyzji o zakończeniu procedury drugiej instancji. Jeśli sąd drugiej instancji odroczył ogłoszenie wyroku, niezwłocznie doręcza swoje pisemne orzeczenie obecnym stronom i odnotowuje to w protokole.

Co do zasady ostateczne orzeczenie sądu apelacyjnego nie podlega dalszemu zaskarżeniu. Jednak w wyjątkowych przypadkach Węgierski Sąd Najwyższy – Kuria – może wyrazić zgodę na rewizję ostatecznej decyzji, jeżeli decyzja podjęta w sprawie ma wpływ na jedność lub dalszy rozwój praktyki prawniczej. Strona może złożyć wniosek o zezwolenie na ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd pierwszej instancji w terminie czterdziestu pięciu dni od dnia doręczenia postanowienia. Jeżeli wniosek o dopuszczenie do rozpatrzenia nadaje się do merytorycznej oceny, Kuria w terminie trzydziestu dni podejmuje decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu rozpatrzenia bez rozprawy. Termin kontroli ostatecznej decyzji w drodze nadzoru nie jest określony. Po zakończeniu kontroli Kuria podejmuje decyzję, od której nie przysługuje już odwołanie.

Procedura wystawienia europejskiego nakazu zapłaty (“Az európai fizetési meghagyásos eljárás”) ma zastosowanie w sprawach bezspornych roszczeń pieniężnych pomiędzy stronami z krajów Unii Europejskiej (z wyjątkiem Danii). Cena roszczenia za tę procedurę nie może przekraczać 5000 euro. Aby uzyskać europejskie polecenie zapłaty, należy wypełnić standardowy formularz wniosku i złożyć go w sądzie. Sąd przyjmuje polecenie zapłaty na zamkniętym posiedzeniu i przesyła je dłużnikowi, po czym dłużnik ma 30 dni na złożenie swoich zarzutów do sądu. Jeśli dłużnik zgłasza zarzuty, sąd wezwie powoda, aby wysłuchać jego stanowiska w sprawie, a jeśli uznaje zarzut za uzasadniony, unieważnia polecenie zapłaty. W takim przypadku sprawa podlega rozpatrzeniu w trybie ogólnym. Jeśli jednak dłużnik nie złoży swoich zarzutów do sądu, polecenie zapłaty nabiera mocy ostatecznego rozstrzygnięcia. Europejskie polecenie zapłaty jest uznawane we wszystkich państwach członkowskich UE (z wyjątkiem Danii).

*Okres od 15 lipca do 20 sierpnia oraz od 24 grudnia do 1 stycznia każdego roku nie wlicza się do terminów procesowych (zwany dalej przerwą sądową). Rozprawa nie może być wyznaczona w czasie przerwy w rozprawie. Jeżeli w przerwie w rozprawie upływa termin wyznaczony w miesiącach lub latach, wówczas termin ten upływa w dniu następnego miesiąca, którego liczba odpowiada dniu rozpoczęcia biegu terminu, jeżeli dzień ten przypada również na przerwę w rozprawie posiedzenie sądu. Termin upływa pierwszego dnia po przerwie sądowej.

Jeżeli po otrzymaniu prawomocnego postanowienia sądu dłużnik odmówi dobrowolnego zastosowania się do orzeczenia sądu, należy przedstawić komornikowi tytuł egzekucyjny w celu wszczęcia postępowania w sprawie przymusowego wykonania orzeczenia sądu. W ramach egzekucji wierzytelności wierzyciela można zaspokoić poprzez spisanie środków z rachunków dłużnika, zajęcie majątku ruchomego i nieruchomego dłużnika z późniejszą ich sprzedażą, sprzedaż papierów wartościowych lub sprzedaż części przedsiębiorstwa należącego do dłużnika z majątku przedsiębiorstwa organizacja.

Jeżeli postępowanie egzekucyjne nie przyniesie pozytywnych rezultatów, a dłużnik nie będzie w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań wobec wierzyciela, wskazane jest wszczęcie postępowania upadłościowego i likwidacyjnego. Dłużnik nabywa oznaki niewypłacalności, jeżeli nie był w stanie lub przewidywalnie nie będzie w stanie spłacić swojego zadłużenia w terminie. W ramach tego postępowania wierzyciel może na etapie postępowania likwidacyjnego zwrócić się do właściwego sądu z wnioskiem o ustalenie, że osoby, które w ciągu trzech lat poprzedzających rozpoczęcie likwidacji pełniły funkcję kierownika spółki będącej dłużnikiem, po wystąpieniu stanu zagrożenia niewypłacalnością , nie dopełnili swoich obowiązków zarządczych, biorąc pod uwagę interesy wierzycieli, w wyniku czego doszło do zmniejszenia majątku spółki dłużnika lub pełnego zaspokojenia roszczeń wierzycieli stało się niemożliwe na skutek innych stronniczych działań tych osób.

Ustawa o postępowaniu upadłościowym i likwidacyjnym stanowi, że sytuacja grożąca niewypłacalnością powstaje wówczas, gdy członkowie zarządu spółki-dłużnika przewidywali lub powinni byli przewidzieć z ostrożnością, jakiej oczekuje się od osoby zajmującej takie stanowisko, że ich spółka nie będzie w stanie sprostać wymaganiom to z chwilą nadejścia odpowiedniego terminu.

Jeśli w podanym okresie kierownikami było kilku osób wspólnie, ich odpowiedzialność jest solidarna. W przypadku, gdy aktywa dłużnika nie są wystarczające do pełnego zwrotu długu wierzycielowi, to postanowienie zwiększa szanse na odzyskanie większej sumy długu poprzez pociągnięcie do odpowiedzialności kierujących dłużnikiem.

Jeśli masz pytania lub potrzebujesz wsparcia w zakresie międzynarodowej windykacji na Węgrzech, nasza firma jest gotowa udzielić naszej fachowej pomocy, aby skutecznie rozwiązać Twój problem zadłużenia. Zapraszamy do kontaktu w celu uzyskania dodatkowych informacji i profesjonalnego wsparcia ze strony naszych specjalistów.

12.06.2024

210